Friday, 26 May 2017

ಮೆದುಳು ದೇಹದ ಅತಿ ಮುಖ್ಯ ಅಂಗ . ದೇಹ ಒಳಗೆ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಆಮ್ಲಜನಕದ ಶೇಕಡ ೨೦ ರಷ್ಟನ್ನ ಈ ಮಿದುಳೆ ಉಪಯೋಗಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ . (ಹಾಗೆಯೇ ಅದರ ಸರಿಯಾದ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಅಧಿಕ ರಕ್ತದ ಹಾಗು ಆಹಾರದ ಅವಶ್ಯಕತೆ ಇರುತ್ತದೆ). ಇಲ್ಲವಾದರೆ hypoxia (ಆಮ್ಲಜನಕದ ಕೊರತೆ) ಎದುರಿಸಿ ಅನೇಕ ಸಮಸ್ಯೆಗಳಿಗೆ ಎಡೆ ಮಾಡಿಕೊಡುತ್ತದೆ .. ಆ ಆಮ್ಲಜನಕದ ಜನಕ ಗಿಡಮರಗಳು ... ಆಮ್ಲಜನಕ ನೀಡುವ ಗಿಡಗಳ ಸಂಖ್ಯೆ ಅಧಿಕವಾಗಲಿ ..ಅಕ್ಷಯವಾಗಲಿ ... 
ಮೆದುಳು ಎನ್ನುವ ಅಂಗಕ್ಕೆ ದೈಹಿಕವಾಗಿ ಆಮ್ಲಜನಕ ಹೇಗೋ ಹಾಗೆ ಅದರ ಸಮರ್ಪಕ ಕೆಲ್ಸಕ್ಕೆ ಪ್ರೀತಿ ಅನ್ನೋ ಆಮ್ಲಜನಕ ಕೂಡ ಅಗತ್ಯ .. ಮನಸಲ್ಲಿ ಪ್ರೀತಿ, ಮತ್ತೊಬ್ಬರೆಡೆಗೆ ಒಂದಷ್ಟು ಕಾಳಜಿ, ಸಹನೆ , ಅವರೂ ನನ್ನ ಹಾಗೆಯೆ ಎನ್ನುವ ಭಾವನೆಗಳ ಗಿಡ ನೆಟ್ಟರೆ ಮೆದುಳು ಭಾವನಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಕೂಡ ಚೆಂದ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತದೆ ....... ಪ್ರೀತಿ ಅಕ್ಷಯವಾಗಲಿ ... ಬದುಕು ಸಹನೀಯವಾಗಲಿ .......
ನಗು ವೈರಲ್ ಆಗಲಿ :))))))
ಕಳೆದ ವಾರ ಮೈದುನನ ಮಗಳಿಗೆ ಹುಷಾರಿಲ್ಲ ಅಂತ ಆಸ್ಪತ್ರೆ ಸೇರಿಸಿತ್ತು . ನಾನು ಮಂಜು ದಿನಾ ಸಂಜೆ ಹೋಗಿ ನೋಡಿಕೊಂಡು ಬರ್ತಾ ಇದ್ವಿ . ಮಕ್ಕಳ ವಾರ್ಡು , ಒಂದ್ನಾಲ್ಕು ಮಕ್ಕಳು ಇರ್ತಾ ಇದ್ವು, ಒಂದು ದಿನ ಒಂದು ಡಿಸ್ಚಾರ್ಜ್ ಆದ್ರೆ ಮತ್ತೊಂದು ದಿನ ಒಂದು ಹೊಸ ಕಂದ ಸೇರಿರ್ತಾ ಇತ್ತು. ನಾವು ಹೋದ್ರೆ ಆ ಮಕ್ಕಳನ್ನ ಸುಂಸುಮ್ನೆ ಮಾತನಾಡಿಸಿ ನಗಿಸಿ ಬರ್ತಾ ಇದ್ವಿ. ಮೈದುನನ ಮಗಳು ಕೂಡ ನಾವ್ ಹೋದ್ರೆ ಒಂದಷ್ಟು ಹೊತ್ತು ನಗ್ತಾ ಇರ್ತಿತ್ತು . ಏನೂ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಿ ಕೊಡದೆ ಇದ್ದರೂ (ಚಾಕಲೇಟ್, ಕೇಕ್ ಎಲ್ಲಾ ಆಸ್ಪತ್ರೆಯಲ್ಲಿರುವ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಕೊಡುವುದು ಸಲ್ಲ ಎಂದು) ನಾವು ಹೋದ್ರೆ ಮಕ್ಕಳು ಖುಷ್ಖುಷಿಯಾಗಿ ನಗ್ತಾ ಇದ್ವು .. ಒಂದ್ನಾಲ್ಕು ದಿನ ಹೋದ್ವಿ ಐದನೇ ದಿನ ಸಂಜೆ ಮಂಜು ಒಂಚೂರು ಪೆಟ್ಟು ಮಾಡಿಕೊಂಡ್ರು. ಡಾಕ್ಟ್ರು ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಬೇಕು ಅಂದ್ರು ಅಂತ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗೆ ಹೋಗಲಿಲ್ಲ. ಫೋನ್ ಮಾಡಿ ಪುಟ್ಟಿ ಹೇಗಿದ್ದಾಳೆ ಅಂತ ಕೇಳ್ಕೊಳ್ತಾ ಇದ್ದೆ .. ಮತ್ತೆ ಆಕೆ ಡಿಸ್ಚಾರ್ಜ್ ಆಗೋವರೆಗೂ ಹೋಗಲಾಗಲಿಲ್ಲ..
ನೆನ್ನೆ ಫೋನ್ ಮಾಡಿದ ವಾರಗಿತ್ತಿ "ಅಕ್ಕ, ನೀವು ಮಂಜಣ್ಣ ಬರ್ಲಿಲ್ಲ ಅಂತ ಆ ಪಕ್ಕದ ಬೆಡ್ ಅಲ್ಲಿ ಇದ್ವಲ್ಲ ಆ ಎರಡು ಮಕ್ಳು ಮತ್ತೆ ಅವರಮ್ಮಂದಿರು ಡಿಸ್ಚಾರ್ಜ್ ಆಗ ದಿನಾನೂ ಕೇಳ್ತಾ ಇದ್ರು . ಅವ್ರು ಬಂದ್ರೆ "ಚೆಂದ" ಇರ್ತಿತ್ತು , ಮಕ್ಳು ಒಂಚೂರು ನಗ್ತಾ ಇದ್ವು ಅಂತ. ಹಿಂಗ್ ಹಿಂಗೇ ಏಟಾಗಿದೆ ಅಂದೆ. ತುಂಬಾನೇ ಬೇಜಾರ್ ಮಾಡಿಕೊಂಡ್ರು ..ಬೇಗ ವಾಸಿ ಆಗ್ಲಿ ಅಂತ ಹೇಳ್ತಿದ್ರು ಅಕ್ಕ.. ಟೈಮ್ ಆದ್ರೆ ಮನೆಗೆ ಬಂದು ಹೋಗಿ ಅಕ್ಕ " ಅಂದ್ಲು!!
ಯಾರೋ ಏನೋ ಒಂದೂ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ, ಒಂದೆರಡು ದಿನ ಒಂದು ಗಂಟೆಯಷ್ಟು ಮಾತನಾಡಿಸಿದ್ದು ಬಿಟ್ಟರೆ ಬೇರೇನೂ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ.. ಒಂದೆರಡು ಮಾತು ನಗು ಹಂಚಿಕೊಂಡದಷ್ಟೇ !!! ಅಷ್ಟಕ್ಕೇ ಇಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ಹಾರೈಕೆ.. 
ಹಾಗಾದರೆ...ರೆ.....ರೆ.....ಪ್ರತಿ ದಿನ ನೋಡುವ , ಸಿಗುವ ನಮ್ಮವರೇ ಆದವರಿಗೆ ಒಂದೆರಡು ಒಳ್ಳೆಯ ಮಾತು ನಗು ಹಂಚಿದರೆ.... ಜಗದ ತುಂಬಾ ನಗುವೇ ಇರುತ್ತದ್ದೇನೋ ಅಲ್ವೇ !!! 
ಒಂದಷ್ಟು ದಿನಗಳಿಂದ ಮೋಡ ಮಡುಗಟ್ಟಿದ್ದ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ವಾರಗಿತ್ತಿ ಆಡಿದ ಮಾತು ಹಸಿರು ಎರಚಿದಂತೆ :)))) 
Once again Life is beautiful.....:))))))))
ಮಗನಿ/ಳಿಗೊಂದು ಪತ್ರ :
ಮಗ,
ಇದೇನು ಮನೆಯಲ್ಲೇ ಇದ್ದೀನಿ ಹೇಳೋದು ಬಿಟ್ಟು ಏನೋ ಕವಿರತ್ನ ಕಾಳಿದಾಸನ ತರ ಬರೀತಾ ಇದ್ದೀಯಾ ಅಂತ ತರ್ಲೆ ನಗು ನಗ್ತೀಯೇನೋ ಅಲ್ವ ?ಹೇಳಿದ್ರೆ ತಾಳ್ಮೆಯಿಂದ ನೀ ಯಾವತ್ತೂ ಕೇಳಿದ್ದೀಯ ಹೇಳು? ಒಂದೋ ನಗ್ತೀಯ ಅಥವ ಏನಾದ್ರೂ ತರ್ಲೆ ಮಾಡಿ ನಗಿಸಿಬಿಡ್ತೀಯ . ನಾನೂ ಆ ಕ್ಷಣದ ನಿನ್ನ ತುಂಟತನಕ್ಕೆ ನಕ್ಕರೂ ಹೇಳಬೇಕಾಗಿದ್ದನ್ನ ಹೇಳದೆ ಉಳಿದ ದುಗುಡದಲ್ಲೇ ಉಳಿದುಬಿಡ್ತೀನಿ .....
ಈಗಷ್ಟೇ ಹುಟ್ಟಿದಂತೆ ಅನಿಸುವ ನೀನು ಆಗಲೇ ನನಗಿಂತ ಎತ್ತರಕ್ಕೆ ಬೆಳೆದು ನಗುವುದ ನೋಡಿದಾಗ ಅದೇನ್ ಹೆಮ್ಮೆ ಅಂತೀಯಾ ! ಬೆಳವಣಿಗೆ ದೈಹಿಕವಾಗಿ ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೆ ಬೌದಿಕವಾಗಿ ಕೂಡ ಅನಿಸದಾಗ ಹೆಮ್ಮೆ ದುಪ್ಪಟ್ಟಾಗುತ್ತದೆ. ವಯೋ ಸಹಜ ನಡವಳಿಕೆಗಳನ್ನ ಬೇಡ ಅನ್ನುವಷ್ಟು ಸಣ್ಣಮನಸ್ಸಿನವಳಲ್ಲ ಬಿಡು..ಆದರೂ ದುಡುಕುತನ ಮಾತ್ರ ಸಲ್ಲದು ಕಣ್ ಮಗ .. ಹೆಜ್ಜೆ ಇಡುವ ಮುನ್ನ, ಮಾತನಾಡುವ ಮುನ್ನ ಒಮ್ಮೆ, ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಯೋಚಿಸಿಬಿಡು .. ನೀನೇ ಸರಿ ಹೆಜ್ಜೆ ಇಡ್ತೀಯ . ಓದುವಿಕೆಯ ಬಗ್ಗೆಯಾಗಲಿ, ನಿನ್ನ ಕಾಲ ಮೇಲೆ ನೀನು ನಿಲ್ಲಬೇಕೆನ್ನುವ ಬಗ್ಗೆಯಾಗಲಿ , ನೈತಿಕ ಸರಿ ದಾರಿಯ ಬಗ್ಗೆಯಾಗಲಿ ನಿನಗೆ ಹೇಳುವ ಅಗತ್ಯ ಬಂದಿಲ್ಲ ಬರುವುದೂ ಇಲ್ಲ ಅಲ್ವ.. ಎಷ್ಟೇ ಆದ್ರೂ ನೀ ನಮ್ಮ ಮಗ/ಳು ಅಲ್ವ.. (ಐಟ್ ಇದಕ್ಕೇನು ಕಮ್ಮಿ ಇಲ್ಲ ಬಿಡು ಅಂದ್ಯ !! :)...
ಆದ್ರೂ ಮಗ, ನೀನು ಎಷ್ಟೇ ದೊಡ್ಡವನಾ/ಳಾದ್ರೂ ನಮ್ಮ ಮುಂದೆ ನೀ ಚಿಕ್ಕವನೆ/ಳೆ .. ಗಾಡಿ ಹತ್ತಿದ ಕೂಡಲೆ ನೀ ಮಗನೆಂದು, ಅಣ್ಣನೆಂದು, ತಮ್ಮನೆಂದೋ , ಯಾರಿಗೋ ನೀ ಬೇಕಾದವನೆ೦ಬುದನ್ನೇ ಮರೆತು ನಿನ್ನದೇ ಲೋಕ ಸೇರಿಬಿಡುವ ನಿನ್ನ ಬಗ್ಗೆ ನನಗೆ ಬೇಸರವಿದೆ. ನಿನಗೆ ಪೆಟ್ಟಾದರೆ ನಿನ್ನ ದೈಹಿಕ ನೋವಿಗಿಂತ, (ನಿನಗಿಂತ !) ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ನೋಯುವ ಮನಸ್ಸುಗಳಿವೆ .ನಿನ್ನ ಸಂತಸಕ್ಕೆಂದೇ ಕೊಡಿಸಿರುವ ಗಾಡಿ ನಿನಗೆ ದುಃಖ/ನೋವು ತಂದರೆ ಅದರ ತಪ್ಪಿತಸ್ಥ ಭಾವ ನಮಗೆ ಮಗ ! ಒಮ್ಮೆ ಪೆಟ್ಟಾದರೆ ಆ ಮಾನಸಿಕ ಹಾಗು ದೈಹಿಕ ನೋವು irreversible! .. ನೀ ನಂಬುವುದಿಲ್ಲ ನೀ ಸಣ್ಣವನಿದ್ದಾಗ ನೀ ಆಟ ಆಡುತ್ತಾ ಪೆಟ್ಟು ಮಾಡಿಕೊಂಡರೆ ನಿನ್ನನ್ನೇ ಬೈದರು ಅದೆಷ್ಟೋ ಬಾರಿ ರಾತ್ರಿಗಳಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಗಾಯವನ್ನ ಸವರಿ ಕಣ್ಣ ಹನಿ ಹನಿಸಿದ್ದು ಉಂಟು . ಅದೆಷ್ಟೋ ಬಾರಿ ಪತ್ರಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ವಯಸ್ಸಿಗೆ ಬಂದ ಮಕ್ಕಳು ಬಿದ್ದು ಏಟು ಮಾಡಿಕೊಂಡರು ಅಂತಲೋ ಅಥವಾ ಮತ್ತಿನ್ನೇನೋ ಓದಿದಾಗ ಹೃದಯ ಬಾಯಿಗೆ ಬಂದಂತೆ ..ಅಪ್ಪ ನೀ ಗಾಡಿ ತೆಗೆದಾಗೆಲ್ಲ ಹೇಳ್ತಾನೆ ಇರ್ತಾರೆ 'driver friendly ಆಗಿ ಗಾಡಿ ಓಡಿಸು' ಅಂತ ಅಲ್ವ ? ಪ್ಲೀಸ್ , ನಿಧಾವಾಗಿರು. ನೀ ಒಬ್ಬರಿಗೆ ಏಟು ಮಾಡಿ ನೋಯಿಸಿದರೂ, ನೀನೇ ಏಟು ಮಾಡಿಕೊಂಡರೂ , ನಿನಗೆ ಮತ್ಯಾರೋ ಏಟು ಮಾಡಿದರೂ ನೋವು ನಿನಗೆ ಅಂತ ನೆನಪಿರಲಿ..
ಅಪ್ಪನದೂ ಇದೇ ಮಾತು .. ನಾನಾದರೋ ಒಂದೆರಡು ಕಣ್ಣ ಹನಿ ಹಾಕಿಯೋ, ಬೈದೊ ಸಮಾಧಾನ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ , ಆದ್ರೆ ಅಪ್ಪ ವಯಸ್ಸಿಗೆ ಬಂದ ಮಕ್ಕಳನ್ನ ಬಯ್ಯಲೂ ಆಗದೆ ಅಳಲೂ ಆಗದೆ ಕೊರಗಿ ಬಿಡುತ್ತಾರೆ .. ಇನ್ನು ನಿನ್ನ ಹಿಂದೆ ಮುಂದೆ ಹುಟ್ಟಿದ ಹಾಗು ನಿನ್ನನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುವ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ನೋವಾಗುತ್ತದೆ .. ನೀನಂದ್ರೆ ನಮ್ಮ ಜೀವ ...
ನನಗೆ ಗೊತ್ತು ಇಷ್ಟ್ ಓದೋ ಅಷ್ಟ್ರಲ್ಲಿ ನೀ ನನ್ನ ಅದೆಷ್ಟ್ ಬೈಕೊಂಡಿರ್ತೀಯ ಅಂತ . ಬೈಕೋ, ನೀನಲ್ಲದೆ ಮತ್ಯಾರಾದ್ರು ಬೈದ್ರೆ ಗೊತ್ತಲ್ಲ :)
Love you maga
ನಿನ್ನ
ಅಮ್ಮ..
ಆತ ಆಕೆ ಬೇರೆಯಾಗಿದ್ರು . ಅವರದೇ ಕಾರಣಗಳು ,, ಈಗ ಇಬ್ರು ಒಳ್ಳೆಯ ಗೆಳೆಯಗೆಳತಿಯರು .. ಒಬ್ಬ ಮಗಳು ಅಪ್ಪನೊಂದಿಗೇ ಇದ್ದಾಳೆ .. ಬೇರೆ ಇದ್ದರೂ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾರೆ . ಮಗಳು ಕೂಡ ಅಮ್ಮನೊಂದಿಗೆ ಒಳ್ಳೆಯ ಟರ್ಮ್ಸ್ ಅಲ್ಲಿದ್ದಾಳೆ .. 
ಮೊನ್ನೆ ಮೊನ್ನೆ ಒಂದು ಮದುವೆ ಮನೆಗೆ ಆಕೆ ಬಂದಿದ್ಳು .. ಈತನೂ ಬಂದಿದ್ದ .. ಈಕೆಯನ್ನ ಕಂಡ ಈತನ ಮನೆಯ ಕೆಲವರು ಈಕೆಯನ್ನ ಚೆಂದ ಮಾತನಾಡಿಸಿದರು .. ಆಕೆ ಕೂಡ ವಿಶ್ವಾಸದಿಂದ ಮಾತನಾಡಿದಳು.. ಮದ್ವೆ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಕೆಲವರ ಮುಖದಲ್ಲಿ ಈ ವಿಶ್ವಾಸವನ್ನ ಕಂಡು ಹಲವು ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು "ಒಂದ್ ತರಾ " ನಗು ಕೂಡ ಕಾಣ್ತು ..ಅದನ್ನ ಬಿಟ್ ಬಿಡೋಣ ಬಿಡಿ ... ಆದರೆ ಈತ ಅವನಾಗೆ ಯಾರನ್ನೂ ಮಾತನಾಡಿಸಲಿಲ್ಲ .. ಅವರೂ ಕೂಡಾ ಮಾತನಾಡಿಸಲಿಲ್ಲ . ಮದ್ವೆ ಮುಗಿತು .. 
"ಅವಳು ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಮಾತನಾಡಿಸಿದಳು ..ನೋಡು ಅಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ಆಗಿದ್ರು ಅವಳು ಅವನ ಕಡೆಯವರನ್ನ ಎಷ್ಟ್ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಮಾತನಾಡಿಸಿದ್ಲು . ಎಷ್ಟ್ ಒಳ್ಳೆಯವಳು ಇವ್ನೆ ಸರಿ ಇಲ್ಲವೇನೋ ' ಅಂದ್ಕೊಂಡ ಮಂದಿ ಒಂದಷ್ಟಾದ್ರೆ .. "ಇಂತಹ ನಾಟಕಕ್ಕೆ ಬೇರೆ ಆಗಿದ್ದ್ಯಾಕೆ" ಅಂದವರು ಮತ್ತೊಂದಷ್ಟು.. 
ಇಲ್ಲಿ ಒಳ್ಳೆಯವರು ಕೆಟ್ಟವರು ಅನ್ನುವ ಪ್ರಶ್ನೆ ಬರೋದಿಲ್ಲ ... ಐದು ಬೆರಳು ಸಮನಾಗಿರೋದಿಲ್ಲವಲ್ಲ .. ಜೊತೆಗೆ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಸಮಯ ಸಂಧರ್ಭ ಕೂಡ ಕಾರಣವಾಗಿಬಿಡುತ್ತದೆ !! ಗಂಡು ಮಾತ್ರ ತಪ್ಪು ಮಾಡೋದು ಹೆಣ್ಣು ತಪ್ಪೆ ಮಾಡೋದಿಲ್ಲ ಅಂತೇನು ಇಲ್ಲವಲ್ಲ !! ಹಾಗೆ ತಪ್ಪುಗಳಾದ ಮೇಲೆ ಮಾತೇ ಆಡಿಸಬಾರದು ಎಂಬ ನಿಯಮ ಕೂಡ ಇಲ್ಲ !! ಹೀಗೆ ಚೆನ್ನಾಗಿರ್ತಿವಿ ಅಂದ್ರೆ ಇರ್ಲಿ ಬಿಡಿ ಅನಿಸೋ ಹಾಗೆ ..ಮಾತಿನಿಂದ ಮತ್ತೊಬ್ಬರನ್ನ ನೋಯಿಸುವ ಹಕ್ಕು ದೇವರೂ ಕೂಡ ನೀಡಿಲ್ಲ .. ಒಬ್ಬರನ್ನ, ಒಂದು ಸಂಬಂಧವನ್ನ ವಿಶ್ಲೇಷಿಸುವ ಹಕ್ಕು ಅದಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಪಟ್ಟವರಿಗೆ ಮಾತ್ರವಿರುತ್ತದೆ ಅಲ್ಲವೇ .. ಮಾತನಾಡುವ ಮುನ್ನ ಯೋಚಿಸಿದರೆ ಒಳ್ಳೆಯದೇನೋ ..ಬದುಕು ಅಂದ್ರೆ ಹೊಂದಾಣಿಕೆ .. ಕೆಲವ್ರು ತಮ್ಮವರಿಗಾಗಿ ಆರ್ಥಿಕ ಸ್ವಾಸ್ಥಕ್ಕಾಗಿ , ಸಾಮಾಜಿಕ ಸ್ಥಾನಕ್ಕಾಗಿ ಹೊಂದಿಕೊಂಡು ಹೋದರೆ ಕೆಲವರಿಗೆ ಅದರ ಅಗತ್ಯ ಕಾಣೋದಿಲ್ಲ... 
Feeling....ಒಂದೊಳ್ಳೆ ಮಳೆ ಬಂದು ಮನುಷ್ಯನ ಕೆಟ್ಟತನವೆಲ್ಲ ಕೊಚ್ಚಿಹೋಗಲಿ ಅನಿಸುವ ಹಾಗೆ ...

Wednesday, 19 April 2017

ಹೀಗೊಬ್ಬ ಅವಳು :))))  ( ವಿಶ್ವ ವಾಣಿಗೆ ಬರೆದದ್ದು )
ಭೂಮಿ ತೂಕದವಳು ನನ್ನ ಸೊಸೆ..ಮೊದಲಿನ ಹಾಗಿಲ್ಲ ಅಂತ ಅತ್ತೆ ಹೇಳುವಾಗೆಲ್ಲ ನಕ್ಕು ಬಿಡುತ್ತಾಳೆ ಆಕೆ .
ಆಕೆಯೇನು ಅತ್ತೆ ಇಷ್ಟ ಪಟ್ಟು ಮಗನಿಗೆ ತಂದುಕೊಂಡ ವಧುವಲ್ಲ   ಪ್ರೀತಿ ಮಾಡಿ ಹಠಕ್ಕೆಬಿದ್ದು ಮದುವೆಯಾದವಳು . ಆಕೆಯ ಹೆತ್ತವರಿಗೂ ಈ ಮದುವೆ ಇಷ್ಟವಿರಲಿಲ್ಲ.. ಮಗಳ ಓದುವಿಕೆಗೆ ರೂಪಕ್ಕೆ ಇನ್ನಷ್ಟು ಒಳ್ಳೆಯ ಗಂಡ ಸಿಗುವನೆಂಬ ಆಸೆ.  ಮಗ ಮತ್ತ್ಯಾರನ್ನಾದ್ರು ಮದುವೆಯಾಗಿದ್ರೆ ಒಂದಷ್ಟು ವರದಕ್ಷಿಣೆ ಬರ್ತಾ ಇತ್ತೇನೋ ಅನ್ನೋ ಸಿಟ್ಟೆನೋ ! ಸೊಸೆಯನ್ನ ವಿಶ್ವಾಸಕ್ಕೆ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲೇ ಇಲ್ಲ.  ಸೊಸೆ ಒಂದು ಅವಘಢಕ್ಕೆ ಸಿಲುಕಿದಾಗ ಆಕೆಯ ಸಿಟ್ಟಿಗೆ  ಇನ್ನಷ್ಟು  ತುಪ್ಪ ಸುರಿದಂತ್ತಾಯ್ತು. 'ಹಾಳಾದೋಳ ಮುಖ ಕೂಡ ಹಾಳಾಗಬೇಕಿತ್ತು ' ಅನ್ನೋ ಮಾತು ಕೇಳಿದಾಗ ಮನದ ಕಡೆಯ ತಂತುವಿನಲ್ಲೂ ನೋವು. ಹೆತ್ತವರ, ಅಣ್ಣತಮ್ಮಂದಿರ ಹರಕೆ, ಆರೈಕೆ, ಹಾರೈಕೆಗಳ ಫಲವಾಗಿ ಸಾವನ್ನ ಗೆದ್ದು ಉಳಿದೆ ಬಿಟ್ಟಳು. ಒಂದಷ್ಟು  ದಿನಗಳ ನಂತರ  ಗಂಡ ಆಕೆಯ ತವರಿನಿಂದ ಕರೆದೊಯ್ಯಲು ಬಂದಾಗ ಹೆತ್ತವರ ವಿರೋಧದ ನಡುವೆಯೂ ಹೊರಟು  ನಿಂತಳು . ಬದಲಾಗಿರಬಹುದೇನೋ ಅತ್ತೆ ಎಂದುಕೊಂಡಳು. ಅತ್ತೆಗೆ ಅದೇ ಸಿಟ್ಟು. ಮತ್ತೆ ಕರೆ ತಂದ ಮಗನ ಮೇಲೂ ಕೋಪ. ಈಗ ಆ ಕೋಪ ಮಕ್ಕಳಾಗಿಲ್ಲ ಅನ್ನುವ ರೂಪ ಪಡೆದುಕೊಂಡಿತ್ತು . 'ಇವ್ಳಿಗೆ ಮಕ್ಕಳಾಗೋದಿಲ್ಲ ಗೊಡ್ಡು ಹಸು ತಂದು ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡಿದ್ದೀಯ ಕಣೋ' ಅಂತ ಹರಿಹಾಯುವಾಗ ಮಗ ಮೂಗನಾಗಿ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದ . ಮನೆಯ ತೊರೆದರೆ ಆಪಾದನೆ ಹೆಂಡತಿಯ ಮೇಲೆ ಬರುತ್ತದೆ ಎಂದು ಸಹಿಸಿಕೊಂಡ. ಹೆಂಡತಿಯ ಮೇಲಿನ ಪ್ರೀತಿ ತೋರಿಸಲೂ ಅಂಜುತ್ತಿದ್ದ. ಹೆಂಡತಿ ಬಸುರಿ ಆದಾಗ ಆಕೆಯ  ಬಯಕೆಗಳನ್ನ ತೀರಿಸಲೂ ಹೆದರುತ್ತಿದ್ದ.  ಈಕೆ ಒಂದಷ್ಟು  ತಿರುಗಿ ಮಾತನಾಡಿದರೂ ರೌದ್ರಾವತಾರದ ಅತ್ತೆಯ ಮುಂದೆ ಈಕೆಯದೇನೂ ನಡೆಯಿತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಮಗ ಹುಟ್ಟಿದ ಮೇಲೆ ಖರ್ಚಿನ ನೆಪ ಒಡ್ಡಿ ಜಗಳವಾದ ಮೇಲೆ ಮಗ ಬೇರೆಯದೇ ಮನೆ ಮಾಡಿದ . ಮತ್ತೊಬ್ಬ ಮಗಳಾದಳು . ಮಗು ಪುಟ್ಟದಿರುವಾಗಲೇ ಗಂಡನಿಗೆ ಅಪಘಾತವಾದಾಗ ಹೆತ್ತವರ ಸಹಕಾರದಿಂದ ಗಂಡನನ್ನ ಉಳಿಸಿಕೊಂಡಳು. ಅತ್ತೆ ಏನು ಬದಲಾಗಲಿಲ್ಲ . ನೋಡಿದಾಗೆಲ್ಲ ಕುಹಕ.
ಒಂದಷ್ಟು ವರುಷಗಳ ವನವಾಸ, ಅಜ್ಞಾತವಾಸಗಳ ನಂತರ ಈಗೆಲ್ಲ ಬದಲಾಗಿದೆ.  ಗಂಡಹೆಂಡತಿ  ಚೆನ್ನಾಗಿದ್ದಾರೆ . ಬೆಳೆದ ಮಕ್ಕಳು ಅವರ ಆಸೆಯಂತೆ ಒಳ್ಳೆಯ ಪ್ರಜೆಗಳಾಗುವತ್ತ ಸಾಗಿದ್ದಾರೆ. ವಯಸ್ಸಾದ ಅತ್ತೆ ಆಗಾಗ ಬರುತ್ತಾರೆ . ಉಳಿದ ಗಂಡು ಮಕ್ಕಳ ಮತ್ತು ಹೆಣ್ಣು ಮಕ್ಕಳ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಆಗುವ ನೋವು ಅಪಮಾನಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ.. 'ಯಾರಿಗೆ ಹೇಳಲಿ ಮಗ'  ಎನ್ನುವಾಗ ಆಕೆ ಅವರ ಕಣ್ಣೀರಿಗೆ  ಜೊತೆಯಾಗುತ್ತಾಳೆ. ತನ್ನ ಕೈಲಾದದ್ದು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಮಾಡಿ ಹಾಕುತ್ತಾಳೆ  ತಮ್ಮಲ್ಲೇ ಉಳಿಯುವಂತೆ ಹೇಳುತ್ತಾಳೆ. 'ತೀರಾ ಆಗದೆ ಹೋದಾಗ ಬರುತ್ತೇನೆ ಬಿಡು ನನಗಿನ್ಯಾರಿದ್ದಾರೆ; ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ... ಹೊರಟಾಗ ಕಣ್ಣ ತುಂಬ ನೀರು ತುಂಬಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ . ಭೂಮಿ ತೂಕದವಳು ನನ್ನ ಸೊಸೆ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ.. ಈಕೆ ನಕ್ಕುಬಿಡುತ್ತಾಳೆ ಸುಮ್ಮನೆ .. ಹಾಗೆ ಸುಮ್ಮನೆ .....
ಅತ್ತೆ ಹೋದ ಮೇಲೆ ಈಕೆ ದೇವರನ್ನ ಕೇಳುತ್ತಾಳೆ 'ದೇವ್ರೇ, ಈಕೆ ಕೈಲಾಗದೆ ಹೋಗಿ ಯಾರಿಗೂ ಹೊರೆಯಾಗದಂತಿರಲಿ, ನೋಯದಂತಿರಲಿ, ಅಭಿಮಾನದಿಂದ(ದುರಭಿಮಾನ!!) ಬದುಕಿದ ಜೀವ ಅದನ್ನ ತಡೆಯಲಾರದು , ' ಎಂದು. ಗಂಡ ಅದ್ ಹೇಗೆ ತಾಳ್ಮೆ ಕಲಿತೆ ಎಂದರೆ ತನ್ನ ಸ್ವಾರ್ಥದ   ಕಾರಣ ಹೇಳುತ್ತಾಳೆ  !! 'ನಾ ನಿಮ್ಮಮ್ಮನನ್ನ ನೋಡಿಕೊಂಡ್ರೆ ದೂರದ್ಲಲಿರುವ  ನನ್ನ ತಾಯಿಯನ್ನ ಮತ್ಯಾರದ್ರು ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ' ಎನ್ನುತ್ತಾಳೆ.
ಈಕೆ  ಯಾರು ಎಂದೇನೂ ಹುಡುಕ ಹೋಗಬೇಡಿ .... ನಿಮ್ಮ  ಮನೆಯಲ್ಲೊಬ್ಬಳೋ , ಇಲ್ಲ ಅಲ್ಲೇ ಎದುರು ಮನೆಯಲ್ಲೋ, ಪಕ್ಕದ ಮನೆಯಲ್ಲೋ ಇರ್ತಾಳೆ .. ಕ್ಷಮಿಸುತ್ತಲೇ ಹೋಗುತ್ತಾಳೆ , ತನಗಾಗಿ, ತನ್ನವರಿಗಾಗಿ .... ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ನಗುತ್ತಾ ... ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಅಳುತ್ತಾ .. ಅವನಿಯಂತೆ:))))

Wednesday, 5 April 2017

ನೆನ್ನೆ ಮಂಜು ಮತ್ತೆ ನಾನು ಮಹದೇಶ್ವರ ಬೆಟ್ಟಕ್ಕೆ ಹೋಗಿದ್ವಿ. ದರ್ಶನ ಎಲ್ಲಾ ಮುಗಿದ ಮೇಲೆ ಮಂಜು ತಿಂಡಿ ತಿಂದು ಹೊರಡೋಣ ಅಂದ್ರು. ನಾ ಬಸ್ ಪಯಾಣ ಮಾಡೋವಾಗ ಏನೂ ತಿನ್ನೋದಿಲ್ಲ, ಮಂಜು ತಿಂತಾ ಇದ್ರು. ನಾ ಹಾಗೆ ಕುಳಿತು ಮಗಳಿಗೆ ಕರೆ ಮಾಡ್ತಾ ಇದ್ದೆ. ನಮ್ಮ ಎದುರಿನ ಮೇಜಲ್ಲಿ ಒಂದಷ್ಟು ಜನ ತಿಂಡಿ ತಿಂತಾ ಕೂತಿದ್ರು. ಎಲ್ಲರ ಕೈಲೂ ಮೊಬೈಲು, ನೋಡಲು ಸುಶಿಕ್ಷಿತರ ಹಾಗೆ ಕಾಣ್ತಾ ಇದ್ರು, ಮಂಜು ಚಟ್ನಿ ಹಾಕಿಸ್ಕೊಂಡ್ ಬರ್ತೀನಿ ಇರು ಅಂತ ಎದ್ದುಹೋದ್ರು. ಮಗಳ ಜೊತೆ ಮಾತಾಡ್ತಾ ಇದ್ದೆ. ಎದುರು ಮೇಜಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಾಕೆ ಮೇಲೆದ್ದಳು. ಅವಳು ಎದ್ದಳೊ ಇಲ್ವೋ, ಪಕ್ಕ ಕುಳಿತಿದ್ದ ವ್ಯಕ್ತಿ 'ರಪ್' ಎಂದು ಹೊಡೆದೇ ಬಿಟ್ಟ. ಅವನು ಹೊಡೆದ ಏಟಿನ ಸದ್ದು ನನಗೂ ಕೇಳಿಸೋ ಅಷ್ಟಿತ್ತು .ಆಕೆ ಹಾಗೆ ಕುಳಿತಳು. ಒಂದ್ ಕ್ಷಣ ಎದೆ ದಗ್ ಅಂತು, ಆ ವ್ಯಕ್ತಿ ಯಾರಾದ್ರೂ ನೋಡಿದ್ರೆ ಎನ್ನುವಂತೆ ಅತ್ತ ಇತ್ತ ನೋಡಿದ್ದು, ನಾ ಫೋನ್ ಕಟ್ ಮಾಡಿ ಮಂಜು ಹತ್ತಿರ ಎದ್ದು ಹೋಗಿದ್ದು ಎಲ್ಲಾ ಕ್ಷಣಗಳಲ್ಲಿ ನಡೆದು ಹೋಯ್ತು. ಮಂಜು ನನ್ನ ಮುಖ ನೋಡಿ 'ಚಟ್ನಿ ತರೋ ತನ್ಕ ಬಿಟ್ಟಿರೋಕೆ ಆಗಲ್ವ ತಾಯಿ" ಅಂತ ನಗುತ್ತಾ ಮತ್ತೆ ಅಲ್ಲೇ ಬಂದು ಕುಳಿತರು. ನಾ ಪೆಚ್ಚಾಗಿ ಹೋಗಿದ್ದೆ . ಎದುರು ಕುಳಿತ ಆ ವ್ಯಕ್ತಿ, ಆಕೆ ಹಾಗು ಜೊತೆಯಿದ್ದವರೊಂದಿಗೆ 'ದುಡ್ಡು ಕೊಟ್ಟಿಲ್ವಾ , ತಿನ್ನೋಕೆ ಏನ್ ರೋಗ, ಅಷ್ಟ್ ಬಿಟ್ಟು ತಟ್ಟೆಗೆ ಕೈ ತೊಳೀತಾಳೆ, ತಿಮರು ಅದ್ಕೆ ' ಅಂತ ಸಮಜಾಯಿಷಿ ಕೊಡ್ತಾ ಇದ್ದ . ಅವ್ರೆಲ್ಲ ಅದೊಂದು ವಿಷಯವೇ ಅಲ್ಲ ಅನ್ನೋವಂತೆ ತಿನ್ನೋದನ್ನ ಮುಂದುವರಿಸ್ತಾ ಇದ್ರು . ಆಕೆ ಕೂಡ ಏನೂ ಆಗಿಲ್ಲ ಅನ್ನುವಂತೆ ಸುಮ್ನೆ ಕುಳಿತಿದ್ಲು....
ದೇವರ ದರ್ಶನ ಮಾಡಿ ಬಂದು ಒಂದ್ ತರ ಪ್ರಶಾಂತವಾಗಿದ್ದ ಮನಸ್ಸಿನ ತಿಳಿಜಲಕ್ಕೆ ಕಲ್ಲು ಬಿದ್ದಂತೆ ...
ಹೊರಗೆ ಬಂದ ಮೇಲೆ 'ಹಿಂಗ್ ಹಿಂಗೇ ' ಅಂದೇ ಮಂಜುಗೆ . 'ನಡಿ ಇನ್ನೊಂದ್ ಸಾರಿ ದೇವಸ್ಥಾನದ ಒಳಗೆ ಹೋಗಿ ಬರೋಣ . ಇಲ್ಲ ಅಂದ್ರೆ ಮನೆ ಸೇರೋವರೆಗೂ ನೀ ಹಿಂದೆ ಇರ್ತೀಯ ' ಅಂತ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಒಳಗೆ ಹೋಗಿ ಒಂದಷ್ಟು ಸಮಯ ಒಳಗಿದ್ದು ಬಂದ್ವಿ. ಮಂಜು ಹೇಳಿದ್ದು 'ಅವಳೇ ತಲೆ ಕೆಡಿಸಿಕೊಂಡಿಲ್ಲ ನೀ ಯಾಕ್ ಹಿಂಗ್ ಬೇಜಾರ್ ಮಾಡ್ಕೊಳ್ತೀಯಾ , ಅವರ್ಯಾರೋ ಏನೋ , ಬಿಟ್ಹಾಕು.. ಬರೀ ಇಷ್ಟ್ ನೋಡಿ ಇಷ್ಟ್ ಸಪ್ಪಗೆ ಆಗೋದ್ರೆ ಅಷ್ಟೇ , ನಿನ್ನ ಒಂದಷ್ಟು ದಿನ ಹೊರಗಿನ ಪ್ರಪಂಚ ನೋಡು ಅಂತ ಕಳಿಸ್ಬೇಕು'
ಅದು ಬೇಸರ ಅಲ್ಲ, ಒಂದ್ ತರ ಭಯ... ಮನುಷ್ಯ ಪ್ರಾಣಿಗಿಂತ ಉತ್ತಮ ಅಂತಾರೆ, ಯೋಚಿಸಬಲ್ಲ ಅಂತಾರೆ, ಸಮಾಜವಾಸಿ, ಸಂಘಜೀವಿ ಅಂತೆಲ್ಲ ಅಂತಾರೆ . ಒಂದಷ್ಟು ಜನರ ನಡುವೆ ಹೇಗೆ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕು ಅನ್ನೋದನ್ನ ಅರಿಯದಿದ್ದರೆ , ಒಬ್ಬರು ನನ್ನ ಅಧೀನದಲ್ಲಿದ್ದಾರೆ ಅಂತ ತೋರಿಸಿಕೊಳ್ಳೋಕೆ ತನ್ನ ಶಕ್ತಿ ಬಳಸುತ್ತಾನೆ ಎಂದರೆ, ಒಬ್ಬರನ್ನ ಗೌರವಯುತವಾಗಿ ನಡೆಸಿಕೊಳ್ಳದೆ ಇದ್ದರೆ, ಮನುಷ್ಯ ಮನುಷ್ಯ ಅನಿಸಿಕೊಳ್ಳುವನೇ ? ಇದು ತೀರಾ ಸಣ್ಣ ವಿಷಯ ನಿಜವೇ.. ಆದ್ರೂ ಸಹಜೀವಿಗೆ ಹೊರ ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲೇ ಬೆಲೆ ಕೊಡದ ಮನುಷ್ಯ ಎತ್ತ ಸಾಗುತ್ತಿದ್ದಾನೆ ಅನಿಸೋ ಹಾಗೆ ...
ಕೃಷ್ಣ ನೀ ಬೇಗನೆ ಬಾರೋ ......... ಅನಿಸೋ ಹಾಗೆ ...
ಇದು ಸ್ತ್ರೀ ಶೋಷಣೆ ಪರ ಅಥವ ಪುರುಷ ದ್ವೇಷಕ್ಕೆ ಬರೆದಿದ್ದಲ್ಲ.... ಬರೀ ಮಾನವ ಸಂವೇದನೆಯ(sensitivity) ಬಗ್ಗೆ ತಳೆದ ಬೇಸರ
ಬಹುಶಃ ಹತ್ತನೇ ತರಗತಿಯಲ್ಲೊ ಒಂಬತ್ತರಲ್ಲೋ ನೆನಪಿಲ್ಲ, ರವೀಂದ್ರನಾಥ ಟ್ಯಾಗೂರರ ಕಾಬೂಲಿವಾಲ ಕಥೆ ಓದಿದ್ದು. ಕಥೆನೇ ಓದಿದ್ದೋ ಇಲ್ಲ ಪಾಠ ಇತ್ತೋ ನೆನಪಾಗ್ತಾ ಇಲ್ಲ . ಅಂದಿಗೆ ಮನಸ್ಸನ್ನ ಸೆಳೆದ ಕಥೆ. ಮಾನವೀಯ ನೆಲೆಗಟ್ಟನ್ನ ಸಂಬಂಧಗಳ ಮೌಲ್ಯಗಳನ್ನ ತೋರಿಸೋ ಕಥೆ. (ಇದು ಟ್ಯಾಗೋರರ ಮಗಳು ಮತ್ತು ಕಾಬೂಲಿವಾಲನದೆ ಕಥೆ ಎಂದೂ ಕೂಡ ಓದಿದ ನೆನಪು )
ಒಬ್ಬ ಪರದೇಶದ (ಆಫ್ಘಾನಿಸ್ಥಾನ) ಮನೆಮನೆಗೆ ಒಣ ಹಣ್ಣುಗಳ ಮಾರುವ ವ್ಯಾಪಾರಿ. ಬಂದ ಹಣವನ್ನ ಹೆಂಡತಿ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಕಳಿಸಿ ಬದುಕ್ತಾ ಇರ್ತಾನೆ. ವರುಷಕ್ಕೆ ಒಮ್ಮೆ ಮಾತ್ರ ಅವನೂರಿಗೆ ಹೋಗುವ ಅವಕಾಶ ಅವನಿಗೆ. ಹೀಗೆ ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ಮಾರುವಾಗ ಒಮ್ಮೆ ಒಂದು ಪುಟ್ಟ ಹುಡುಗಿ 'ಕಾಬೂಲಿವಾಲಾ' ಅಂತ ಬಾಗಿಲ ಸಂದಿನಿಂದ ಕರೀತಾಳೆ . ಇವನು ಅವಳ ಮನೆ ಬಳಿ ಹೋದಾಗ ಇವನ ಆಕಾರ ವೇಷಭೂಷಣಕ್ಕೆ ಹೆದರಿ ಬಚ್ಚಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾಳೆ, ಕ್ರಮೇಣ ಇಬ್ಬರ ನಡುವೆ ಒಂದು ಅವೀನಾಭಾವ ಗೆಳೆತನ ಬೆಳೆದು ಬಿಡುತ್ತದೆ, ಅಮ್ಮ ಬೈದರೂ ಕೂಡ ಈ ಮಗು ಅವನ ಜೊತೆ ಗೆಳೆತನ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಇವನೂ ಕೂಡ ಸಾಧ್ಯವಾದಾಗೆಲ್ಲ ಪುಟ್ಟ ಮಗುವನ್ನ ನೋಡಿ, ಮಾತನಾಡಿಸಿ, ಕದ್ದುಮುಚ್ಚಿ ಒಂದಷ್ಟು ಒಣ ಹಣ್ಣುಗಳನ್ನ ನೀಡಿ ಹೋಗ್ತಾ ಇರ್ತಾನೆ.. ಒಮ್ಮೆ ಇವನ ಯಾವುದೋ ತಪ್ಪಿಗೆ ಶಿಕ್ಷೆಯಾಗಿ ಜೈಲು ಪಾಲಾಗಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಒಂದಷ್ಟು ವರ್ಷಗಳ ನಂತರ ಬಿಡುಗಡೆಯಾಗಿ ಬಂದಾಗ ಆ ಹುಡುಗಿಯ ಮದುವೆ ಸಿದ್ಧತೆ ನಡೆದಿರುತ್ತದೆ. ಹುಡುಗಿಯ ತಂದೆಗೆ ಇವನು ಬಂದುದ್ದು ಸರಿ ಅನಿಸೋದಿಲ್ಲ. ಆಗ ಇವನು ಅವನ ಬಳಿ ಇದ್ದ ಒಂದು ಪುಟ್ಟ ಕಾಗದದಲ್ಲಿ ಇದ್ದ ಹಸ್ತದ ಗುರುತು ತೋರಿಸ್ತಾನೆ. ತನ್ನ ಮಗಳಂತಹ ಹುಡುಗಿಯನ್ನ ನೋಡಲು ಆಪೇಕ್ಷಿಸುತ್ತಾನೆ. ಕಡೆಗೆ ಆ ಹುಡುಗಿ ಬಂದಾಗ ತನ್ನ ಕಣ್ಣನ್ನೇ ತಾನು ನಂಬಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗೋದಿಲ್ಲ. ಪುಟ್ಟ ಯುವತಿಯಾಗಿ ರೂಪುಗೊಂಡ ಆ ಹುಡುಗಿ ಅವನ ಮಗಳನ್ನ ನೆನಪಿಸಿ ಕಣ್ಣು ತುಂಬಿ ಬರುತ್ತದೆ. ಕಡೆಗೆ ಹುಡ್ಗಿಯ ಅಪ್ಪ ಆತನಿಗೆ ಒಂದಷ್ಟು ಹಣ ನೀಡಿ ಅವನ ಮಗಳನ್ನ ನೋಡಲು ಅವನೂರಿಗೆ ವಾಪಸ್ಸು ಹೋಗಲು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ. ಕೈ ಮುಗಿದ ಕಾಬೂಲಿವಾಲ ತನ್ನೂರಿಗೆ ಪಯಣಿಸುತ್ತಾನೆ..ಇದು ಕಥೆ
ನಮ್ಮ ಮನೆಯಿಂದ ಒಂದ್ನಾಲ್ಕು ಮನೆಗಳ ಆಚೆ ಒಂದು ಮನೆ. ಅಲ್ಲಿ ಒಂದು ಪುಟ್ಟ ಮಗು, ಬೆಳಿಗ್ಗೆಬೆಳಿಗ್ಗೆ ತಳ್ಳುವಗಾಡಿಯಲ್ಲಿ ತರಕಾರಿ ಮಾರಿಕೊಂಡು ಬರುವಾತನಿಗೂ ಈಕೆಗೂ ಅದೆಂತಹ ಚೆಂದದ ಗೆಳೆತನ ಅಂತೀರಾ !! ಅವನು ಬರುವ ಹೊತ್ತಲ್ಲಿ ಇದು ಗೇಟ್ ಹಿಡಿದು ನಿಂತಿರುತ್ತದೆ . ತನ್ನ ಬಾಲಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ 'ಕ್ಯಾರೆಟ್' ಅನ್ನುತ್ತದೆ . ಈತ ಒಂದು ಪುಟ್ಟ ಕ್ಯಾರೆಟ್ನ ತನ್ನಬಟ್ಟೆಗೆ ಒರೆಸಿ ಅದರ ಕೈಗೆ ಕೊಟ್ಟು 'ಬೈ ಚಿನ್ನು' ಅಂತಾನೆ . ಅದು 'ತಾತಾ (ಟಾಟಾ!!) ಮಾಮ ' ಅನ್ನುತ್ತದೆ . ಅವರಮ್ಮ ಒಳಗಿಂದ 'ಲೇ , ಚಿನ್ನು' ಅಂದ ಕೊಡ್ಲೆ ಒಳಗೆ ಸೇರಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ! ಅವರಜ್ಜಿ 'ಇದ್ಯಾಕಣ್ಣ ದಿನ ಕೊಟ್ ರೂಢಿ ಮಾಡ್ತೀರಾ' ಅಂದ್ರೆ ತಿನ್ಲಿ ಬುಡವ್ವ ಮೊಗ' ಅಂತಾನೆ. ಆ ಮಗು ಕಾಣದಿದ್ದರೆ ಈತ ಪಕ್ಕದ ನಾಯರ್ ತಾತನನ್ನ ಕೇಳೋದು ಕಾಣಿಸುತ್ತದೆ !! ಭಾನುವಾರ ಬಿಟ್ಟು ಪ್ರತಿ ದಿನ ಹೀಗೆ ಸಾಗುತ್ತದೆ ಅವರಿಬ್ಬರ ಗೆಳೆತನ.....
ಬದುಕು ತುಂಬಾ ಚೆಂದ ಕಣ್ರೀ..............
ಸುಂಸುಮ್ನೆ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು ಅನಿಸ್ತು :)))))

ಕಥೆ ಅಂದ್ರೆ ರಾತ್ರಿನೇ ಕೇಳಬೇಕು ಅನ್ನೋದೇನು ಇಲ್ಲ ಅಲ್ವ.. ಇಲ್ಲೊಂದು ಸಣ್ಣ ಕಥೆ ಇದೆ ನೋಡಿ. ಕೇಳಿದ ಮೇಲೆ ಎಂದಿನಂತೆ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು ಅನ್ನಿಸಿತು.....
ಒಮ್ಮೆ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಆನೆ ನದಿಯಲ್ಲಿ ಆನಂದದಿ೦ದ ಈಜಿ ಸ್ವಚ್ಛವಾಗಿ ಹೊರಗೆ ಬರ್ತಾ ಇತ್ತು. ಹಾಗೆ ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ಬರ್ತಾ ಇರೋವಾಗ ಒಂದು ಹಂದಿ ಹೊಲಸಲ್ಲಿ ಹೊರಳಾಡಿ ಎದ್ದು ಬರ್ತಾ ಇತ್ತು. ಆನೆ ಹಂದಿಗೆ ಹಾದಿ ಬಿಟ್ಟು ರಸ್ತೆ ಬದಿಯಿಂದ ಹೋಯ್ತು . ಹಂದಿ ವ್ಯಂಗ್ಯವಾಗಿ ನಕ್ಕು 'ನೋಡು ಎಷ್ಟ್ ದೊಡ್ಡ ಪ್ರಾಣಿ ನನಗೆ ಹೆದರಿ ದಾರಿ ಬಿಡ್ತು' ಅಂತು. ಉಳಿದ ಆನೆಗಳು ಈ ದೊಡ್ಡ ಆನೆಗೆ ಬೈದ್ವು' ನೋಡು ನಿನ್ನಿಂದ ನಮ್ಮ ಕುಲಕ್ಕೇ ಅವಮಾನ , ಹೆದರಿ ದಾರಿ ಬಿಟ್ಟೆಯಲ್ಲ' ಈ ಆನೆ ಹೇಳ್ತು 'ಅಣ್ತಮ್ಮ ಅಕ್ತಂಗಿಯರ, ಆ ಹಂದಿಯ ಮೇಲೆ ಕಾಲಿಟ್ಟು ಹೊಸಕಿ ಹಾಕೋದು ಎಷ್ಟ್ ಹೊತ್ತು ? ನಾನೇನು ಹೆದರಿ ದಾರಿ ಬಿಟ್ಟಿಲ್ಲ , ನಾ ಆಗಷ್ಟೇ ಸ್ವಚ್ಛವಾಗಿ ಖುಷಿಖುಷಿಯಿಂದ ಬರ್ತಾ ಇದ್ದೆ , ಸುಂಸುಮ್ನೆ ಮೈ ಮನಸ್ಸು ಮೈಲಿಗೆ ಯಾಕೆ ಅಂತ ಸುಮ್ನಾದೆ'
ಬದುಕು ನಾಟಕಗಳ ಹೊರತಾಗಿಯೂ ಚೆಂದ . ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲದ ಕಡೆ ನಾವೇನು ಅಂತ ಸಾಬೀತು ಪಡಿಸೊ ಅಗತ್ಯವೇ ಇಲ್ಲ ಅಲ್ವೇ :))))


Thursday, 23 March 2017

ಪಕ್ಕದ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಹಿರಿಯ ದಂಪತಿಯಿದ್ದಾರೆ . ಆ ಹಿರಿಯಾಕೆ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ನಾ ಬಾಗಿಲಿಗೆ ನೀರು ಹಾಕುವಾಗಲೋ ಅಥವ ಸಂಜೆ ಗಿಡಗಳನ್ನ ನೋಡುವಾಗಲೋ ಹೊರಗಿದ್ದರೆ ಮಾತನಾಡಿಸ್ತಾರೆ. ಊಟ ಆಯ್ತಾ ಸುನಿತಾ ಅನ್ನೋದ್ರಿಂದ ಹಿಡಿದು ಸಮಯ ಸಿಕ್ಕಾಗ ಕೆಲವೊಂದು ಅಡುಗೆಗಳನ್ನೂ ಮಾಡೋದು ಹೇಳಿಕೊಡ್ತಾರೆ .. ಮೊನ್ನೆ ಸಂಜೆ "ಮಹಿಳಾ ದಿನ ಅಂತೆ , ಆ FM ಅಲ್ಲಿ ಹೇಳ್ತಾ ಇದ್ರು ಹಾಡುಗಳೂ ಬರ್ತಾ ಇದೆ ಅಂದ್ರು .. 'ಹೊಂ ಮಾ, ಈವತ್ತು ಮಹಿಳಾ ದಿನ ಅಂತೆ ' ಅಂದೆ ... 'ಅಯ್ ಏನ್ ಹಾಕೊಂಡ್ರೆ ಏನು, ಏನ್ ಕೇಳಿದ್ರೆ ಏನು ಬಿಡಿ ಸುನೀತಾ, ಒಂದ್ ದಿನ ಅಷ್ಟೇ .. ಹೆಣ್ ಮಕ್ಲಿಗೆ , ಹೆಂಗಸರಿಗೆ ಮರ್ಯಾದೆ ಕೊಡದ ಕಡೆ ದೇವ್ರು ಸಾಥ್ ಕೊಡಲ್ಲ 'ಅಂದ್ರು .. ನಕ್ಕು 'ಇದ್ಯಕ್ಕಮ್ಮ ಹಿಂಗಂತೀರಾ ' ಅಂದೆ
'ಕೇಳ್ಕೊಳಿ, ಈ ಮಹಾಭಾರತದ ಭೀಷ್ಮ..ರಾಮಾಯಣದ ಜಟಾಯು ಇಲ್ವಾ , ಇವೆರಡು ಪಾತ್ರಗಳ ಸಾವು ಒಂದ್ ತರ ಒಂದೇ ತರ (same to same ಅಂದ್ರು) !!! ಜಟಾಯು ತಾಯಿಯಂತಹ ಸೀತೆಗಾಗಿ ಹೋರಾಡ್ತಾ ಹೋರಾಡ್ತಾ ಪೆಟ್ಟಾಗಿ ರಾಮನ ಬರುವುವಿಕೆಗಾಗಿ ಕಾಯ್ತಾನೆ , ರಾಮ ಬಂದಾಗ ಅವನ ತೊಡೆಯ ಮೇಲೆ ತಲೆಯಿಟ್ಟು ಪ್ರಾಣ ಬಿಡ್ತಾನೆ .. ಅವನ ಸಾವು ಭಗವಂತನ ತೊಡೆಯ ಮೇಲೆ ಆಗುತ್ತೆ ... ಭೀಷ್ಮ ಮಗಳಂತಹ ದ್ರೌಪದಿಯ ವಸ್ತ್ರಾಪಹರಣದ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಮೌನವಾಗಿ ಕಣ್ ಮುಚ್ಚಿ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ತಾನೆ . ಮಹಾಭಾರತದ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಕಡೆಗೆ ತನ್ನ ಸಾವಿಗೆ ತಾನೇ ಸಮಯ ಗೊತ್ತು ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಶರಶ್ಯಯೆಯಲ್ಲಿ ಮಲಗಿ ಸಾವಿಗೆ ಕಾಯ್ತಾ ತನ್ನ ತಪ್ಪುಗಳಿಗೆ ಮರುಗುತ್ತಾ, ಪಶ್ಚಾತಾಪ ಪಡ್ತಾ ಸಾಯ್ತಾನೆ ಕಡೆಗೆ...ಯತ್ರ ನಾರ್ಯಸ್ತು ....... ಕೇಳಿಲ್ವಾ ' ಅಂದ್ರು
ಸುಮ್ನೆ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು ಅನಿಸ್ತು .... :)))
'ಒಬ್ಬಳನ್ನ ಪ್ರೀತಿ ಮಾಡುವಾಗ ಮತ್ತೊಬ್ಬಳನ್ನ ಪ್ರೀತಿ ಮಾಡುವುದು ತಪ್ಪಾ ?' let me be very clear, ಆ ಒಬ್ಬಳು ನಮ್ಮನ್ನ ಪ್ರೀತಿ ಮಾಡದೆ ಇದ್ದಾಗ ಮತ್ತೊಬ್ಬಳನ್ನ ಪ್ರೀತಿ ಮಾಡುವುದು ತಪ್ಪಾ?. ನೀ ಯಾವಾಗ್ಲಾದ್ರೂ ಹಿಂಗೆ ಮಾಡಿದ್ದೀಯಾ .. ಅಪ್ಪ ನಿನ್ನನ್ನ ಹೆಂಗೆ propose ಮಾಡ್ತು ನೀ ಅಷ್ಟೊಂದು ಪ್ರೀತಿಸ್ತೀಯಲ್ಲಾ , ಇಷ್ಟ್ ವರ್ಷ ಆದ್ರೂ ಅಪ್ಪ ಹೆಂಗೆ ನಿನ್ನ ಅಷ್ಟು ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತೆ ! ನೀ ಯಾರನ್ನಾದ್ರೂ ಲವ್ ಮಾಡಿದ್ಯಾ !? ಇಲ್ಲಾ ನಿಂಗೆ ಯಾರಾದ್ರೂ propse ಮಾಡಿದ್ರಾ ? ನನಗೂ ಕಾರ್ತಿಗೂ ೪ ವರ್ಷ ಗ್ಯಾಪ್ ಬೇಕಿತ್ತಾ ?
ವಯಸ್ಸಿಗೆ ಬಂದ ಮಕ್ಕಳನ್ನ ಗೆಳೆಯರ ತರ ನೋಡಬೇಕು ಅಂತ ನಡೆದುಕೊಂಡಿದ್ದರ ಪರಿಣಾಮ ... ಪುಣ್ಯಕ್ಕೆ ಈ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಉತ್ತರಿಸಿ ಅಂತ ಅಂಕಗಳನ್ನ ಕೊಟ್ಟಿಲ್ಲ ..ಅದೆಷ್ಟ್ ಪುಣ್ಯ ಮಾಡಿರೋದಕ್ಕೆ ಇಂತಹವು ಹುಟ್ಟಿದ್ದಾವೊ ಕಾಣೆ !!!!!!!
ಒಬ್ಬ ಸಾಧು ಒಂದುಸಮುದ್ರ ದಂಡೆಯಲ್ಲಿ ಬೆಳಿಗ್ಗೆಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಧ್ಯಾನ ಮಾಡಲು ಹೋಗ್ತಾನೆ . ತಟದಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿ ಒಂದು ಹೆಂಗಸಿನ ತೊಡೆಯ ಮೇಲೆ ತಲೆಯಿಟ್ಟು ಮಲಗಿರ್ತಾನೆ , ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಒಂದೆರಡು ಬಾಟಲಿಗಳು ಇರ್ತಾವೆ.
ಸನ್ಯಾಸಿ ಅದನ್ನು ನೋಡಿ ' ಛೆ ಎಷ್ಟು ಕೆಟ್ ಹೋಯ್ತು ಪ್ರಪಂಚ . ಬೆಳಿಗ್ಗೆಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಕುಡಿದು ಹೆಣ್ಣಿನ ತೊಡೆಯಲ್ಲಿ ಮಲಗಿದ್ದಾನಲ್ಲ' ಅಂತ ಹೇವರಿಸುತ್ತಾನೆ. 
ಅಷ್ಟ್ರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬಾಕೆ 'ಕಾಪಾಡಿ ಕಾಪಾಡಿ, ಮಗು ಮುಳುಗ್ತಾ ಇದೆ' ಅಂತ ಕೂಗುತ್ತಾಳೆ . ಮಲಗಿದ್ದ ವ್ಯಕ್ತಿ ಎಚ್ಚೆತ್ತು ಸಾಗರದೊಳಗೆ ಇಳಿದು ಮಗುವನ್ನ ಉಳಿಸುತ್ತಾನೆ .. 
ಈಗ ಸನ್ಯಾಸಿ ಗೊಂದಲಕ್ಕೊಳಗಾಗುತ್ತಾನೆ 'ಇವನ್ನನ್ನ ಒಳ್ಳೆಯವನು ಎನ್ನಲೋ ಕೆಟ್ಟವನು ಎನ್ನಲೋ !?'
ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನೇ ಕೇಳಿಬಿಡೋಣ ಅಂತ ಹೋಗ್ತಾನೆ 'ಯಾರಪ್ಪ ನೀನು? ಏನ್ ಕೆಲಸ ಮಾಡ್ತೀಯ?ಇಷ್ಟ್ ಬೆಳಿಗ್ಗೆಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಇಲ್ಲೇನು ಮಾಡ್ತಾ ಇದ್ದೀಯ' ಅಂತಾನೆ ..
ಆ ವ್ಯಕ್ತಿ ಹೇಳ್ತಾನೆ 'ಅಯ್ಯಾ , ನಾನೊಬ್ಬ ಬೆಸ್ತರವ , ಸುಮಾರು ತಿಂಗಳೇ ಆಗಿತ್ತು ಮನೆ ಬಿಟ್ಟು . ಇಂದಷ್ಟೇ ಸಾಗರನ ಮಡಿಲಿಂದ ಹೊರ ಬಂದೆ . ಅದೆಷ್ಟೋ ದಿನಗಳ ನಂತರ ನೆಲ ಕಂಡ ಸಂತಸಕ್ಕೆ , ಈಕೆ ತಂದ ನೀರು ಆಹಾರ ಸೇವಿಸಿ ಹಾಗೆ ಒರಗಿದ್ದೆ ಅಷ್ಟೇ .. ಯಾರೋ ನೀರಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದ್ದ ಕಂಡು ಎಚ್ಚರಗೊಂಡು ರಕ್ಷಿಸಿದೆ ಅಷ್ಟೇ .. ಈಕೆ ನನ್ನ ತಾಯಿ '
ಸನ್ಯಾಸಿ ತಾ ಯೋಚಿಸಿದ ಪರಿಗೆ ನಾಚುತ್ತಾನೆ ....
ನರಸಿಂಗ ರಾವ್ ಸರ್ ಅವ್ರ ಗೋಡೆಯಲ್ಲಿತ್ತು , ಭಾವಾನುವಾದ ನನ್ನದು ಅಷ್ಟೇ
ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು ಅನಿಸ್ತು :))
ಒಬ್ಬ ರಾಜ . ಒಳ್ಳೆಯವ .. ಮೊದ್ಲೇ ರಾಜ ಅದರ ಮೇಲೆ ಲಕ್ಷ್ಮಿ ಅವನರಮನೆಯಲ್ಲಿ ಕೈ ಕಟ್ಟಿ ಕುಳಿತ್ತಿದ್ದಳು . ಚಿನ್ನ ಬಟ್ಟಲ್ಲಲ್ಲೇ ಊಟ ಮಾಡ್ತಾ ಇದ್ದ . ಆಹಾರದ ವಿಷ್ಯದಲ್ಲಿ ತುಂಬಾನೇ ಆಸಕ್ತಿ . ಹೊಟ್ಟೆ ತುಂಬಾ ರುಚಿರುಚಿಯಾಗಿ ತಿನ್ತಾ ಇದ್ದ... ಒಮ್ಮೆ ಅವನು ಒಂದು ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಹೋಗಬೇಕಾಗುತ್ತೆ . ಸರಿ ಸೈನ್ಯದ ಜೊತೆಗೆ ಅವನ ಆಹಾರದ ಆಸಕ್ತಿ ತಿಳಿದಿದ್ದ ಮಂತ್ರಿ ೧೦೦ ಒಂಟೆಗಳ ಮೇಲೆ ಆಹಾರ ಸಾಮಗ್ರಿಗಳನ್ನ ಹೊರಡಿಸ್ತಾನೆ ... ಒಂದಷ್ಟು ದಿನ ಯುದ್ಧ ನಡೆಯುತ್ತದೆ .. ದುರಾದೃಷ್ಟಕ್ಕೆ ರಾಜ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಸೋತು ಹೋಗ್ತಾನೆ . ಸೆರೆಯಾಗ್ತಾನೆ .. ಒಂದು ದ್ವೀಪದಲ್ಲಿ ಅವನನ್ನ ಇರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ . ಜೊತೆಗೊಬ್ಬ ಅಡುಗೆಯವ ಇರ್ತಾನೆ. ಒಂದಷ್ಟು ದಿನಗಳ ನಂತರ ಅಡುಗೆಯ ಸಾಮಗ್ರಿಗಳೆಲ್ಲ ಮುಗಿದಿರುತ್ತದೆ .. ರಾಜ ಹಸಿವು ಅಂದಾಗ ಅಡುಗೆಯವ ಉಳಿದ ಒಂಚ್ಚುರು ಅಕ್ಕಿಯನ್ನೇ ಒಲೆಯ ಮೇಲಿಟ್ಟು ದ್ವೀಪದಲ್ಲಿ ತಿನ್ನೋ ಅಂತಹ ಹಣ್ಣಿದೆಯೇನೋ ಎಂದು ಹುಡುಕಲು ಹೋಗುತ್ತಾನೆ ... ರಾಜ ಹಾಗೆ ಮರದ ಕೆಳಗೆ ಒರಗಿರ್ತಾನೆ .. ಒಂದು ನಾಯಿ ಬಂದು ಮಡಿಕೆಯನ್ನ ಉರುಳಿಸಿ ಅರೆಬೆಂದ ಅನ್ನವನ್ನೇ ತಿಂದು ಹೊರತು ಹೋಗುತ್ತದೆ ... ರಾಜ ಅದನ್ನ ಓಡಿಸುವ ಯತ್ನವನ್ನೂ ಮಾಡದೆ ನಗುತ್ತಾನೆ .... ಅಡುಗೆಯಾತ ಬಂದಾಗ ಉರುಳಿದ ತಪ್ಪಲೆ ಹಾಗು ನಗುವ ಅರಸನನ್ನ ನೋಡುತ್ತಾನೆ .. ಅರಸ ಅವನಿಗೆ 'ನೆನ್ನೆ ಮೊನ್ನೆಯವರೆಗೂ ೧೦೦ ಒಂಟೆ ಹೊರುವಷ್ಟು ಆಹಾರ ನನ್ನದಾಗಿತ್ತು .... ಈಗ ನೋಡು ಒಂದು ನಾಯಿಗೆ ಕೂಡ ಸಾಲದಂತಾಗಿದೆ ... ಬದುಕೆಂದರೆ ಇದೆ ಏನೋ ...ಒಮ್ಮೆ ಅತೀವೃಷ್ಟಿ ಮತ್ತೊಮೆ ಅನಾವೃಷ್ಟಿ .... ಎರಡನ್ನೂ ತುಲನೆ ಮಾಡಿದಾಗ ನಾನೆಷ್ಟರವನು ಎಂದರಿವಾಗಿ ನಗು ಬಂತು ' ಅಂದ . ಕಣ್ಣ ತುಂಬಾ ನೀರು ತುಂಬಿಕೊಂಡ ಅಡುಗೆಯವ ತಾ ಹುಡುಕಿ ತಂದಿದ್ದ ಹಣ್ಣುಗಳನ್ನೇ ರಾಜನಿಗೆ ನೀಡುತ್ತಾನೆ .. ಅದನ್ನೇ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ತಿನ್ನುತ್ತಾನೆ ರಾಜ ...
ಓದಿದ ಮೇಲೆ ಭಾವಾನುವಾದಿಸಿ ಸುಮ್ನೆ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು ಅನಿಸ್ತು :))))
ನಮ್ಮ ರಕ್ಷಣಾ ಮಂತ್ರಿಯಾಗಿದ್ರಲ್ಲ ಮನೋಹರ ಪರಿಕರ್ ಅವರು ಹೇಳಿದ ಒಂದು ಕಥೆ/ಪ್ರಸಂಗ ...
ನಾನು ಗೋವಾ ರಾಜ್ಯಕ್ಕೆ ಸೇರಿದವನು. ನಮ್ಮ ಹಳ್ಳಿ ಕಲ್ಲಂಗಡಿ ಹಣ್ಣಿಗೆ ಭಾರಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧ. ನಾ ಸಣ್ಣವನಿದ್ದಾಗ ನಮ್ಮ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿ ಸುಗ್ಗಿಯ ನಂತರ ಕಲ್ಲಂಗಡಿ ಹಣ್ಣು ತಿನ್ನುವ ಸ್ಪರ್ಧೆ ಇರ್ತಾ ಇತ್ತು .. ಮಕ್ಕಳು ತಮಗೆಷ್ಟು ಬೇಕೋ ಅಷ್ಟು ಹಣ್ಣು ತಿಂದು ಗೆಲ್ಲಬಹುದಿತ್ತು... ವರುಷಗಳ ನಂತರ, ನಾ ಮುಂಬೈಗೆ ಓದಲು ಹೋದೆ.. ಒಂದ್ ೬ ವರ್ಷಗಳ ಓದು ಮುಗಿದ ಮೇಲೆ ಹಳ್ಳಿಗೆ ಹಿಂದಿರುಗಿದೆ. .. ಅಲ್ಲಿದ್ದ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ನಮ್ಮೊರಿನ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಕಲ್ಲಂಗಡಿ ಹಣ್ಣನ್ನು ಹುಡುಕಿ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಗೆ ಹೋಗಿದ್ದೆ . ಎಲ್ಲಿ !!ಅಂದಿನ ದೊಡ್ಡ ದೊಡ್ಡ ಹಣ್ಣುಗಳ ಸುಳಿವೇ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಇದ್ದ ಸಣ್ಣ ಹಣ್ಣುಗಳು ನನ್ನ ಮನ ಸೆಳೆಯಲಿಲ್ಲ.
ಆ ಹಣ್ಣುಗಳು ಬೆಳೆದು ತಿನ್ನುವ ಸ್ಪರ್ಧೆ ಇಡ್ತಾ ಇದ್ದ ರೈತರ ಮನೆಗೆ ಹೋದೆ .. ಈಗೆಲ್ಲ ಅವರ ಮಕ್ಕಳದೇ ಕಾಲವಾಗಿತ್ತು... ಅವರೂ ಅಂತಹ ಸ್ಪರ್ಧೆ ನಡೆಸ್ತಾ ಇದ್ರೂ ಅದರಲ್ಲಿ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ವ್ಯತ್ಯಾಸವಿತ್ತು. ಹಿರಿಯ ರೈತ ತಾ ಬೆಳೆದ ದೊಡ್ಡದೊಡ್ಡ ಹಣ್ಣುಗಳನ್ನ ಸ್ಪರ್ಧೆಗೆ ಇಟ್ಟು , ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಹಣ್ಣು ತಿನ್ನುವಾಗ ಹಣ್ಣಿನಬೀಜಗಳನ್ನ ಕಚ್ಚದೆ ಒಂದು ಕಡೆ ಹಾಕಲು ಹೇಳ್ತಾ ಇದ್ದ. ಆ ಬಲಿತ ಬೀಜಗಳನ್ನ ಮುಂದಿನ ಬಿತ್ತನೆಗೆ ಒಣಗಿಸಿ ಇಡ್ತಾ ಇದ್ದ .. ಒಳ್ಳೆಯಹಣ್ಣುಗಳನ್ನ ಸ್ಪರ್ಧೆಗೆ ಇಡ್ತಾ ಇದ್ದ ಕಾರಣ ಅವನಿಗೆ ಒಳ್ಳೆಯ ಬಿತ್ತನೆ ಬೀಜಗಳು ಲಭ್ಯವಾಗುತ್ತಾ ಇದ್ವು.... ವ್ಯವಸ್ಸಾಯ ಯಾವಾಗ ಅಪ್ಪನಿಂದ ಮಗನಿಗೆ ಬಂತೋ, ಅವನು ಬೆಳೆದ ದೊಡ್ಡ ದೊಡ್ಡ ಹಣ್ಣುಗಳನ್ನ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಗೆ ಕಳಿಸ್ತಾ ಇದ್ದ.. ಒಳ್ಳೆ ಹಣ ಗಳಿಸಿದ , ಸಣ್ಣ ಸಣ್ಣ ಹಣ್ಣುಗಳನ್ನ ಸ್ಪರ್ಧೆಗೆ ನೀಡ್ತಾ ಇದ್ದ ... !!! ಬರುಬರುತ್ತಾ ಬಿತ್ತನೆ ಬೀಜದ ಗುಣಮಟ್ಟ ಕಡಿಮೆಯಾದನಂತೆಲ್ಲ , ಹಣ್ಣುಗಳು ಸಣ್ಣದಾಗುತ್ತಲೇ ಹೋದವು ... ಕಡೆಗೆ ದೊಡ್ಡ ಹಣ್ಣುಗಳು ಕಣ್ಮರೆಯಾದವು !! ಇದು ನೋವಿನ ಸಂಗತಿ
ಸಂಸ್ಕಾರ ಸಂಸ್ಕೃತಿ ಕೂಡ ಹೀಗೆ.. ಅದೆಷ್ಟೋ ವರುಷಗಳ ಪರಿಶ್ರಮದಿಂದ ಬದುಕಿನ ಒಂದು ಚೆಂದದ ಭಾಗವಾಗಿರುತ್ತದೆ .... ಒಂದಿಬ್ಬರು, ಮತ್ತೊಂದಿಬ್ಬರು, ಇನ್ನೊಂದಿಬ್ಬರು ಅದನ್ನ ಮೂಲೆಗೊತ್ತುತ್ತಾ ಬಂದಂತೆ ಅದು ಮರೆಯಾಗುತ್ತಾ ಹೋಗುತ್ತದೆ .... ಹೆಗಲ ಮೇಲಿರುವ ಅಂತಹ heritage/culture ನ ನಮ್ಮ ಕಿರಿಯರ ಹೆಗಲ ಮೇಲೆ ಸರಿಸುವ ಹೊಣೆ ನಮ್ಮದೇ ಅನಿಸ್ತು ...
ಭಾವಾನುವಾದಿಸಿ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು ಅನಿಸ್ತು :)))
ಕೈ ಇನ್ನೂ ನೋಯ್ತಾ ಇದ್ಯಾ ' 
'ಹ್ಞೂ' ಅಂದ್ಲು ಮೊಗವ ಉಬ್ಬಿಸಿ 
'ಒಂದು ಮ್ಯಾಜಿಕ್ ಮಾಡ್ಲಾ ? ' ಅಂದ ಅವಳ ಬೆರಳಿಗೆ ಮುತ್ತು ಕೂಡುತ್ತಾ 
"ಅದೇ 'ಓಂ, ಛೂ ಮಂತ್ರ ಗಾಳಿ '... ಅದೇ ತಾನೇ , ಅಪ್ಪಾ ನಾನೀಗ ದೊಡ್ಡೋಳಾಗಿದ್ದೀನಿ ಗೊತ್ತಾ " ಅಂದ್ಲು ಅಪ್ಪನ ಹೆಗಲಿಗೊರಗುತ್ತಾ .. 
ನಸುನಕ್ಕ ಅಪ್ಪ ..... ಅವನ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಅವಳಿನ್ನೂ ಅವನತ್ತೆ ಪ್ರಸವದ ಕೋಣೆಯಿಂದ ತಂದುಕೊಟ್ಟ ಮುದ್ದಮ್ಮನೇ :))) 
And I smile as ever :))))))))))))
ನಮ್ಮ ಮನೆಯ ಹಿಂದಿನ ಮನೆಗೆ ಒಂದು ಹೊಸ ಕುಟುಂಬ ಬಾಡಿಗೆಗೆ ಬಂದಿದೆ. ಸರಿಯಾಗಿ ಪುಟ್ಟಿಯ ಕೋಣೆಯ ಕಿಟಕಿಗೆ ಅವರ ಮನೆಯ ಹಿಂಬದಿಯ ಗ್ರಿಲ್ಸ್ ತೆರೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಮನೆಗೆ ಬಂದಿರೋರು ಎಲ್ಲೋ ಕೊಪ್ಪಲು (ನಮ್ಮ್ ಮೈಸೂರಿನ ಕಡೆ ಕೊಪ್ಪಲು ಪಡುವಾರಹಳ್ಳಿಯವ್ರು ಅಂದ್ರೆ ಒಂದಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚೇ ಮಾತುಗಾರರು, ಜೋರಿನವರು ಅನ್ನೋ ಅರ್ಥ!!) ಕಡೆಯವರಿರಬೇಕು . ಒಂದೇ ಸಮ ಮಾತಾಡ್ತಾ ಇರ್ತಾರೆ . ಇಂತಹದೇ ಅಂತಿಲ್ಲ, ಒಟ್ಟಾರೆ ಜೋರಾಗಿ ಟಿವಿ ಹಾಗು ಮಾತುಕತೆ ಆಗ್ತಾ ಇರುತ್ತೆ.. ಮೊದ್ಲೇ ಪುಟ್ಟಿ ಒಂದ್ ತರ . ಅವಳಿಗೆ ಈ ಗಲಾಟೆ ಎಲ್ಲಾ ಆಗಿಬರೋದಿಲ್ಲ.. ಜೊತೆಗೆ ಈ ಬಾರಿ ಎರಡನೇ PUC ಅನ್ನೋ ತಲೆಬಿಸಿ ಅವಳಿಗೆ (ಓದೋದು ಅಷ್ಟರಲ್ಲೇ ಇದೆ ಆದ್ರೆ ತಲೆಬಿಸಿಗೇನು ಕಮ್ಮಿ ಇಲ್ಲ !!). ಒಂದೆರಡು ದಿನ ನೋಡಿ ಆಮೇಲೆ ನಾನೇ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಅವರಿಗೆ ಹೇಳಬೇಕು ಅಂದ್ಕೊಳ್ತಾ ಇದ್ದೆ. (ನನಗೂ ಹೇಳೋಕೆ ಭಯ..ಮೊದ್ಲೇ ಜೋರಾಗಿ ಕಾಣ್ತಾರೆ ಏನಪ್ಪಾ ಅಂತ, ಇನ್ನು ನಮ್ಮ ಮನೆದೇವ್ರು ಅದಕ್ಕಲ್ಲೇ ತಲೆ ಕೆಡಿಸಿಕೊಳ್ಳೋ ಜೀವವೇ ಅಲ್ಲ . ಅಮ್ಮನ ಹತ್ರ ಕೂತ್ಕೊಂಡ್ ಓದ್ಕೋ ಮಗ ಬಾಲ್ಕನಿಯಲ್ಲಿ ಅಂತಾರೆ ಹೊರ್ತು ಹೇಳೋ ಛಾನ್ಸ್ ಇಲ್ಲವೇ ಇಲ್ಲ !!) ಕಾರ್ತಿ ಕೂಡ ಹೇಳೋ ರೀತಿಯಲ್ಲೇ ಹೇಳು ಅಮ್ಮ , ಕೇಳದೆ ಇದ್ರೆ ಆಮೇಲೆ ನೋಡೋಣ ಅಂದ.
ಎರಡು ದಿನ ಆಯ್ತು. ಮಗಳು "ಕುಳ್ಳಿಮಾ, ಆ ಹಿಂದ್ಗಡೆ ಮನೆಯವ್ರು ...' ಅಂತ ಹೇಳ್ತಾ ಇದ್ಳು. ನಾನು 'ಒಂದೆರಡು ದಿನ ತಡ್ಕೋ ಮಗ, ನಾನೇ ಹೇಳ್ತಿನಿ , ಈಗ ಹೊಸದಾಗಿ ಬಂದಿದ್ದಾರೆ ಅಲ್ವ, ಹೋಗೋರು ಹೋದ ಮೇಲೆ ಅವರೂ ಸೆಟ್ಲ್ ಆಗ್ತಾರೆ ' ಅಂದೆ .. ಪುಟ್ಟಿ 'ಮೌ, ಫುಲ್ ಕೇಳ್ಕೊ, ಆ ಹಿಂದ್ಗಡೆ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಒಂದೆರಡು ಚುಲ್ಟುಗಳಿದ್ದಾವೆ , ಅದೇನ್ ಮಾತಾಡ್ತಾವೆ ಗೊತ್ತಾ? ಈಗ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಆ ಹುಡುಗಿ ಟಾಯ್ಲೆಟ್ಗೆ ಹೋಗಿರಬೇಕು , ಈ ಚಿಕ್ಕ ಹುಡ್ಗ ಒಂದೇ ಸಮ ಬಾಗಿಲು ತೆಗಿ ಅಂತ ಕಿರುಚ್ತಾ ಇತ್ತಾ .. ಅವ್ಳು 'ನಾ ಹೋದಾಗ್ಲೆ ನಿಂಗೂ ಬರುತ್ತೆ ಅಲ್ವೇನೋ ' ಅಂತ ಬೈದು ಬಾಗಿಲು ತೆಗೆದು ಅವನನ್ನ ಒಳಗೆ ಬಿಟ್ಟು ಚಿಲ್ಕ ಹಾಕೊಂಡಿರಬೇಕು! ಅವ್ನು ಚಿಲ್ಕ ತೆಗಿ ಅಂತ, ಅವ್ಳು 'ಅಕ್ಕ ಚಿಲ್ಕ ತೆಗಿ ಅಕ್ಕ' ಅನ್ನು ತೆಗಿತೀನಿ ಇಲ್ಲ ಅಂದ್ರೆ ತೆಗೆಯೊಲ್ಲ ಅಂತ. ಅವ್ನೂ ಒಂದಷ್ಟು ರೋಪ್ ಹೊಡೆದ. ಆಮೇಲೆ ಅವಳು ಹೇಳ್ದ ಹಂಗೆ 'ಅಕ್ಕ ಚಿಲ್ಕ ತೆಗಿ ಅಕ್ಕ' ಅಂದ ಇವ್ಳು ಇನ್ನೊಂದಷ್ಟು ಆಟ ಆಡಿಸಿ ತೆಗೆದ್ಲು ಅನಿಸುತ್ತೆ .. ಹೊರಗೆ ಬಂದ ಮೇಲೆ ಶುರು ಆಯ್ತು ನೋಡು ಕಿರಿಕ್ಕೂ..ಅವರಮ್ಮ ಬಂದು ನಾಲ್ಕು ಬಿಟ್ರು ಅನಿಸುತ್ತೆ :) ನಾ ಫಿದಾ ಆಗ್ಬಿಟ್ಟಿದ್ದೀನಿ ಅಮ್ಮ ಅವೆರಡಕ್ಕೆ , same ಕಾರ್ತಿ ನಾನು ಸಣ್ಣವರಿದ್ದಾಗ ಆಡಿದ್ದು ನೆನಪಾಗ್ತಾ ಇತ್ತು, I miss ಅಮ್ಮ' ಅಂದ್ಳು!!ನನಗೂ ನನ್ ಐಕ್ಳ ತರ್ಲೆ ನೆನಪಿಗೆ ಬಂತು ಜೊತೆಗೆ ನನ್ನ ತಮ್ಮ ನಾನು ಆಡ್ತಾ ಇದ್ದ ಕದನಗಳು ನೆನಪಿಗೆ ಬಂದ್ವು .
ಸರಿ ಅದೇ ನೆಪ ಇಟ್ಕೊಂಡು ಪುಟ್ಟಿಯ ಕಿಟಕಿಯ ಬಳಿ ನಿಂತು ಆ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ 'ಓಯ್ ಅದೆಷ್ಟ್ ಗಲಾಟೆ ಮಕ್ಳ ನಿಮ್ದು , ಅಕ್ಕ ಓದ್ಕೊಬೇಕಂತೆ.. ಇಲ್ಲೇ ಕಿಟಕಿ ಹತ್ರ ಇರ್ತಾಳೆ ಗಲಾಟೆ ಮಾಡಿದ್ರೆ ಬೈತಾಳೆ ಅಂತ ಹೇಳಿ, ಅವರಮ್ಮನಿಗೆ ನಿಮ್ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ನಮ್ ಪುಟ್ಟಿ ಫ್ಯಾನ್ ಆಗ್ಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾಳೆ, ಅವಳ ರೂಮ್ ಇದು, ಅವ್ಳು ಓದ್ಕೊಳ್ತಾ ಇರ್ತಾಳೆ ಈ ಸಾರಿ ಎರಡನೇ PUC,.... ' ಅಂದೆ. ಆಕೆ ಕೂಡ ಒಂದೆರಡು ಮಾತು ಆಡಿದ್ರು. ತಲುಪಿಸಬೇಕಾಗಿದ್ದುದ್ದನ್ನ ತಲುಪಿಸಿದ್ದೆ .. ಟಿವಿ ಸದ್ದು ಕಡಿಮೆಯಾಗಿದೆ! ಮಾತುಕತೆಯ ಒಂದಷ್ಟು ಸೌಂಡ್ ಕಡಿಮೆಯಾಗಿದೆ ! ಮುದಗೊಳಿಸೋ ಮಕ್ಕಳ ಕಿತ್ತಾಟ ಹಾಗೆ ಇದೆ .... :)
ಕಾಲ ಬದಲಾಯ್ತು ಅಂತಾರೆ. ಏನೂ ಬದಲಾಗೋದಿಲ್ಲ. ನೋಡುವ ನೋಟ ಬದಲಾಗುತ್ತದೆ ಅಷ್ಟೇ..ಅಂದು ನಾವು ಕಿತ್ತಾಡಿದರೆ ಅಮ್ಮ ತಲೇನೆ ಹಾಕ್ತಾ ಇರ್ಲಿಲ್ಲ ಅವ್ರೇ ಸರಿ ಹೋಗ್ತಾರೆ ಅಂತ, ನನ್ನ ಮಕ್ಕಳು ಕಿತ್ತಾಡುವಾಗ ನಾನು ಇಬ್ಬರಿಗೂ ಸಮಾಧಾನ ಹೇಳಿ ನಗಿಸ್ತಾ ಇದ್ದೆ ... (ಈಗ ನಾಲ್ಕು ಬಿಡ್ತಾರೆನೋ !!)
ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದಿನ ನಾವು , ೧೫ ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದಿನ ನಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳು, ಈಗಿನ ಪುಟ್ಟ ಮಕ್ಕಳು, ಒಂದು ೭-೮ ವರ್ಷಗಳ ನಂತರದ ಮೊಮ್ಮಕ್ಳು.... ಯಾವುದೂ ಬದಲಾಗೋದಿಲ್ಲ ..
ಮನಸ್ಸು ಮನೆಯ ಮುಂದಿನ ಹೊಂಗೆ ಚಿಗುರಿನಂತೆ ಹಸಿರು .... ಹಸಿರು ಸಮೃದ್ಧಿಯ ಸಂಕೇತ , ಸ್ನೇಹದ, ಸಂತಸದ , ಅರಿತುಕೊಂಡು ನಡೆಯುವ .... ಸಮೃದ್ಧಿಯ ಸಂಕೇತ :))))
ಸಂಜೆ ಹೂ ತರೋಣ ಅಂತ ಕೆ ಆರ್ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಗೆ ಹೋಗಿದ್ವಿ . ಹೂ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ವಾಪಸ್ಸು ಬರ್ತಾ ಇದ್ವಿ ... ನಮ್ಮ ವಿ ವಿ ಪುರಂ ಕಡೆ ಬಂದಾಗ ಒಂದು 'ಟೈಗರ್' (ಈ ನೋ ಪಾರ್ಕಿಂಗ್ ಅಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲಿಸಿದ ಗಾಡಿಗಳನ್ನ ಹೊತ್ತೊಯ್ಯುವ ವಾಹನ !!) ನಮ್ಮ ಮುಂದೆಯಿಂದಾನೇ ಹೋಯ್ತು ... ನಮ್ಮ ಮನೆದೇವ್ರು ಶುರು ಮಾಡಿದ್ರು ' ನಮ್ ಜನಕ್ಕೆ ಬುದ್ದಿನೇ ಇಲ್ಲ. ಇಲ್ಲೇ ಬರುತ್ತೆ ಅಂತ ಗೊತ್ತಿದ್ದೂ ಗಾಡಿ ಅದ್ಯಾಕ್ ಹಂಗೆ ನಿಲ್ಲಿಸ್ತಾರೋ ಕಾಣೆ, ಅದೇನ್ ತಲೇಲಿ ಜೇಡಿ ಮಣ್ಣು ಇದ್ಯೋ ಇಲ್ಲ ದುಡ್ಡು ಹೆಚ್ಚಾಗಿದೆಯೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ .. ಮುನ್ನೂರು ರೂಪಾಯಿ ಸುಮ್ನೆ ಬರುತ್ತಾ 'ಅಂತ ಶುರು ಮಾಡಿದ್ರು ... ನನಗೋ ಹಿಂದೊಮ್ಮೆ ನನ್ನ ತಪ್ಪಿಲ್ಲದೆ ಕೂಡ ಗಾಡಿ ಹೊತ್ತೊಯ್ದು ನನ್ನ ಮಗ ಬಂದು ಸ್ಟೇಷನ್ ಯಿಂದ ಗಾಡಿ ಬಿಡಿಸಿಕೊಂಡು ಬಂದಿದ್ದ ಗಿಲ್ಟು !! ಜೊತೆಗೆ ಮಂಜುಗೆ ಹೇಳದೆ ಉಳಿದಿದ್ದ ಗಿಲ್ಟು !! ನನ್ನನ್ನೇ ಬೈತಾ ಇದ್ದಾನೇನೋ ನನ್ನ ಗಂಡ ಅನ್ನೋ ಕಳ್ಳ ಮನಸ್ಸು :) "ಹೋಗ್ಲಿ ಬಿಡಪ್ಪ , ಕಟ್ಟವರು ಕಟ್ಕೊಳ್ತಾರೆ ನಮಗ್ಯಾಕೆ ನಾವು ಸರಿಯಾಗಿದ್ರೆ ಸಾಕಲ್ವ ' ಅಂದ್ರೆ ಬಿಡಬೇಕಲ್ಲ .... " !@#$#%## ' ಅಂತೆಲ್ಲ ಶುರು ಮಾಡಿಕೊಂಡ್ರು .... ಕಡೆಗೆ ತಡೆಯಲ್ಲಾರದೆ 'ಏನ್ ಈವಾಗ ಆ ಮಾತು ಸಾಕು.. ನಿಲ್ಲಿಸ್ತೀಯೋ ಇಲ್ಲ ಗಾಡಿಯಿಂದ ನೆಗೆದು ಬಿಡ್ಲೊ !!" ಅಂದೆ ... 'ಅಯ್ ಬುಡವ್ವ ಅದಕ್ಕ್ಯಾಕೆ ಇಷ್ಟ್ ಸಿಟ್ಕೊಳ್ತೀಯಾ ' ಅಂತ ಮಾತಿಗೆ ಬ್ರೇಕ್ ಹಾಕಿದ್ರು ....
ಕಳ್ಳ(ಳ್ಳಿಯ)ನ ಮನಸ್ಸು ಹುಳ್ ಹುಳ್ಳಗೆ ಅನ್ನೋದು ನಿಜವೇನೋ :)))
ಈ ನಮ್ಮ ಹಳೆ ಮೈಸೂರು ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಶಿವರಾತ್ರಿ ಕಳೆದು, ಯುಗಾದಿಯ ಹೊಸವರ್ಷ ಹುಟ್ಟೋ ಮೊದಲು ಬಹುತೇಕ ಗ್ರಾಮಗಳಲ್ಲಿ ಗ್ರಾಮದೇವತೆಯ ಹಬ್ಬ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ಬೇಸಿಗೆ ಹುಟ್ಟುವಾಗ ಕಾಡುವ ಅನೇಕ ಕಾಯಿಲೆಗಳು, ಬರಗಳು, ಕೆಡಕುಗಳು ಆಗದೆ ಇರಲಿ ಅನ್ನೋದಕ್ಕೆ ಗ್ರಾಮವ ಕಾಯುವ ದೇವಿಗೆ ಪೂಜೆ ಸಲ್ಲಿಸಿ ಹರಕೆ ತೀರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಇದಕ್ಕೆ 'ಮಾರಿ ಹಬ್ಬ ' ಅಂತ್ಲೇ ಹೆಸರು. ಊರಿಗೆ ಊರೇ ಸಿಂಗಾರ ಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಬಂಧುಗಳನ್ನ ಕರೆದು "ಉಣ್ಣಕ್ಕೆ ಇಕ್ಕಿ' ಸಂಭ್ರಮಿಸುತ್ತಾರೆ. ಈಗಲೂ ಮೈಸೂರಿನ ನಗರಪಾಲಿಕೆ ವ್ಯಾಪ್ತಿಗೆ ಬರುವ ಅನೇಕ ಕಾಲೋನಿಗಳಾದ ಪಡುವಾರಹಳ್ಳಿ, ಕನ್ನೇಗೌಡನಕೊಪ್ಪಲು, ತೊಣಚಿಕೊಪ್ಪಲು,ಹಿನಕಲ್, ಹೂಟಗಳ್ಳಿಗಳು ಕೂಡ ಈ ಮಾರಿ ಹಬ್ಬಕ್ಕೆ ಹಬ್ಬಕ್ಕೆ ಸಂಭ್ರಮಿಸೋ ಪರಿ ಚೆಂದ. ಹಸಿ ಅಕ್ಕಿಯಲ್ಲಿ ತಂಬಿಟ್ಟು ಮಾಡಿ ದೇವಿಗೆ ಸಮರ್ಪಿಸುತ್ತಾರೆ. ಹೆಣ್ಣು ಐಕ್ಲ ಸಂಭ್ರಮಕ್ಕೆ ಗಂಡ ಐಕ್ಲು ಸೋತು ಹೋಗುತ್ತಾರೆ:))) ಹಿಂದಿನ ದಿನವೇ ಊರೆಲ್ಲ ಸಿಂಗರಿಸಿ, ಡೋಲು ತಮಟೆ, ಕಹಳೆ ಜೊತೆ , ಹರಕೆ ಹೊತ್ತವರು 'ಬಾಯಿಗೆ ಬೀಗ' (ಪೂರ್ತ ದಿನ ಉಪವಾಸ ಇದ್ದು, ತಂತಿಯನ್ನ ಆ ಕೆನ್ನಯಿಂದ ಈ ಕೆನ್ನೆಯವರೆಗೆ ಚುಚ್ಚಿಸಿಕೊಂಡು ಮೆರವಣಿಗೆಯ ಜೊತೆ ಸಾಗಿ ಕಷ್ಟ ಪರಿಹರಿಸಿದ ದೇವಿಗೆ ಹರಕೆ ತೀರಿಸುತ್ತಾರೆ) ಹಾಕಿದವರು, ಪಂಜು ಹೊತ್ತವರು ರಾತ್ರಿ ಇಡೀ ದೇವಿಯ ಮೆರವಣಿಗೆ ಮಾಡಿ , ಅವಳಿಗೆ ಇಡೀ ಊರ ತೋರಿಸಿ 'ನೋಡ್ದಲ್ಲ, ಹಿಂಗದೆ ನಮ್ಮೂರು, ಹಿಂಗೆ ಮಡ್ಗು, ಎಲ್ಲಿ ಕಷ್ಟ ಐತೆ ಪರ್ಹರ್ಸು(ಪರಿಹರಿಸು)' ಅಂತ ಹೇಳಿ ಮತ್ತೆ ಅವಳ ಗುಡಿಗೆ ಬಿಟ್ಟು ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೆ. ದೇವರ ಹೊತ್ತ ವ್ಯಕ್ತಿ 'ದೇವಿ'ಯೇ ಆಗಿಬಿಟ್ಟಿರುತ್ತಾನೆ ಎಲ್ಲರ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ., ಮನೆಮನೆಯ ಮುಂದೆ ಈಡುಗಾಯಿ ಹೊಡೆದು, ಹಾರ ಹಾಕಿ ದೇವಿಯನ್ನ ಸ್ವಾಗತಿಸಿ ಬೀಳ್ಕೊಡುತ್ತಾರೆ .ಇದು ಈ ಕಡೆ ನಡೆಯೋ ಪದ್ಧತಿ.
ನೆನ್ನೆ ಮೊನ್ನೆ ಮಂಜು ಅವರ ಅಣ್ಣನ ಊರಲ್ಲಿ ಮಾರಿಹಬ್ಬ. ಅಲ್ಲಿಯದು ಮೂಕ ಮಾರಿಯಮ್ಮ. ದೇವರು ಹೊತ್ತ ವ್ಯಕ್ತಿ ಇಡೀ ದಿನ ಉಪವಾಸವಿದ್ದು , ಮೌನವಾಗಿದ್ದು , ಹೊಳೆಯ ಬದಿಯಿಂದ ಊರೆಲ್ಲ ಸುತ್ತಿ ಮಾರೀಗುಡಿಯ ಬಳಿ ಬಂದು ದೇವಿಯ ಒಳಗೆ ಕಳಿಸಿ ಪೂಜೆ ಮಾಡಿದ್ರೆ ಹಬ್ಬ ಸಂಪನ್ನ.ಮತ್ತೆಲ್ಲ ಊಟದ ಸಂಭ್ರಮ ಇವೆಲ್ಲದರ ನಡುವೆ ಕೆಲವು ಮನೆಗಳ ಮುಂದೆ ಬಂದ ದೇವಿ ಆ ಮನೆಯ ಜನಕ್ಕೆ 'ಹೂವು ಕೊಡ್ತಾಳೆ' ಹೂ ಕೊಟ್ರೆ ಆ ಮನೆಯ ಮಂದಿಗೆ ಒಂದು ಸೆಕ್ಯೂರ್ ಭಾವನೆ. ಕೆಲವೆಡೆ ದೇವರು ಹೊತ್ತ ವ್ಯಕ್ತಿ ರೌದ್ರತೆಯಿಂದ ಕುಣಿತಾನೇ .. ಅದು ಆ ಮನೆಯವರಿಗೆ ವಾರ್ನಿಂಗ್ ತರ .. ಏನೋ ತಪ್ಪೋ ನೋವೊ ನಡೆಯುತ್ತದೆ ಏನೊ ಅನ್ನೋ ಹಾಗೆ.. (ಈ ದೇವರು ಹೊರುವ ವ್ಯಕ್ರಿ ಅದೇ ಊರಿನವನಾಗಿದ್ದು ಅಲ್ಲಿನ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಸುದ್ದಿ ತಿಳಿದಿರುತ್ತದೆ!!! ಆದರ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ದೇವಿ ಸನ್ನೆ ಮಾಡುತ್ತಾಳೋ ಏನೋ !!psychology versus religious belief !!)ಹೀಗೆಲ್ಲ ನಡೆಯೋ ಹಬ್ಬ ಜನರನ್ನ ಒಂದುಗೂಡಿಸುತ್ತದೆ, ದಿನನಿತ್ಯದ ಹಳ್ಳಿಯ ಬದುಕಿನಿಂದ ಒಂದಷ್ಟು ವಿರಾಮ ನೀಡಿ ಬದುಕ ರಂಜಿಸುತ್ತದೆ
ಇಲ್ಲಿ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಾಣೋ ತುಂಬಾ ಸರಳ ಸತ್ಯ ಅಂದ್ರೆ ನಮ್ಮ ಹಿರಿಯರ ಜಾಣತನ ; ಬೇಸಿಗೆ ಬರೋ ಮೊದಲು ಬರುವ ಈ ಹಬ್ಬಕ್ಕೆ ಮನೆಯನ್ನೆಲ್ಲ ಶುಚಿಗೊಳಿಸೋದರಿಂದ ಬಹುತೇಕ ಕಾಯಿಲೆ ತಡೆಯಬಲ್ಲರು..ಜನಕ್ಕೆ ದೇವರ ಮೇಲೆ ಅಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ದೇವರು ಕೊಡೊ ಹೂವು ಅಥವ ದೇವರ ಸಿಟ್ಟಿನ ಮೇಲಿನ ನಂಬಿಕೆಯಿಂದ ತಮ್ಮ ಕೆಲಸಗಳ ಬಗ್ಗೆ ವಹಿಸೋ ಎಚ್ಚರ.. ಇವೆಲ್ಲದರ ಜೊತೆಗೆ ಹಬ್ಬದ ನೆಪದಲ್ಲಿ ಬಂಧುತ್ವಗಳ ಬೆಸುಗೆ.... ಕೆಲವು ಹಬ್ಬಗಳು ಇನ್ನೂ ಜೀವಂತವಾಗಿ ಇರೋದೇ ಒಳ್ಳೆಯದು ಅನಿಸುವ ಹಾಗೆ with all its flaws.......
ದಿನದಿನದ ಕಥೆಗಳು ............ಮನೆಮನೆಯ ಕಥೆಗಳು:)))
ಅಮ್ಮಾ, ಈವತ್ತು ___ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಯಾರಿಲ್ಲ .. ಸ್ವಲ್ಪ ಸಾಂಬಾರ್ ಹಾಕಿ ಕೊಡು ಹಂಗೆ ಒಂಚ್ಚೂರು ಪಲ್ಯ ಹಾಕ್ಬಿಡು.. ಒಂದೆರಡು ಚಪಾತಿ ಹಾಕ್ಬಿಡು .. ನಾವಿಬ್ರು ಅಲ್ಲೇ ತಿನ್ಕೊಳ್ತೀವಿ ಪ್ಲೀಸ್ ..
ಒಂದ್ನಾಲ್ಕು ದಿನ ಆಯ್ತು
ಲೋ ಮಗ್ನೆ ಆವತ್ತು ಒಂದ್ ಮೂರು ಬಾಕ್ಸು, ಒಂದ್ ಪಾತ್ರೆ ಎಲ್ಲಾ ತಗೋಂಡ್ ಹೋದ್ಯಲ್ಲ .. ಅದ್ನ ತರೋದಲ್ವ ಅದು ಪುಟ್ಟಿ ಲಂಚ್ ಬಾಕ್ಸು ... 
ನೀನೆನಮ್ಮ ನಮ್ಮ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಅದೊಂದೇ ಬಾಕ್ಸು ಇರೋದು ಅನ್ನಂಗೆ.. ಬೇರೆದಕ್ಕೆ ಹಾಕಿ ಕಳ್ಸು ... ಅದೇನ್ ಚಿನ್ನನಾ ...
ಎಲಾ ಮಗ್ನೇ ... ಎಲ್ಲಿ ಹೋಯ್ತು ನಿನ್ನ ಪ್ಲೀಸೂ ........

Friday, 3 March 2017

ಕಂಡದ್ದು ಕಂಡಂತೆ ....
ಗಂಡು ಮಾನಸಿಕವಾಗಿ ಹಾಗು ದೈಹಿಕವಾಗಿ ತುಂಬಾನೇ ಬಲಶಾಲಿ ಅಂತ ಎಷ್ಟೇ ಅಂದುಕೊಂಡರೂ , ಒಂದಷ್ಟು ವರುಷ ಸಂಸಾರ ಮಾಡಿದ ನಂತರ ಆಕಸ್ಮಿಕವಾಗಿ ಹೆಂಡತಿ ತೀರಿ ಹೋದರೆ ಒಬ್ಬನೇ (ಮಕ್ಕಳ ಜೊತೆ ಅಥವ ಮನೆಯವರ ಜೊತೆ ಇದ್ದರೂ) ಬದುಕಲು ಪ್ರಯಾಸ ಪಡುತ್ತಾನೆ.."ಬಹಳಷ್ಟು" ಬಾರಿ ಗೆಲ್ಲಲಾಗದೆ ನೋವು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆ ಅಥವಾ ಮರು ವಿವಾಹವಾಗುತ್ತಾನೆ 
ಅದೇ ಒಬ್ಬ ಹೆಣ್ಣುಮಗಳು ಗಂಡ ತೀರಿಕೊಂಡರೆ ನೋವಿದ್ದರೂ ಕೂಡ ಮಕ್ಕಳು ಚಿಕ್ಕವರಿದ್ದರೆ ಅವರ ಏಳಿಗೆಗಾಗಿ ಮಕ್ಕಳು ದೊಡ್ಡವರಾದರೆ ಅವರ ಜೊತೆ "ಹೊಂದಿಕೊಂಡು" ಬದುಕಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಾಳೆ... ಮತ್ತು "ಬಹಳಷ್ಟು" ಬಾರಿ ಸಫಲಳಾಗುತ್ತಾಳೆ.... 
ಇದಕ್ಕೆ ಕಾರಣ ಕೂಡ ಬಹಳ ವಿಚಿತ್ರ ......His strength is his weakness and her weakness is her strength ................
And Yes With exceptions ...
ಶ್ರೀಪಾದಣ್ಣ ಆಸ್ತಿಕ ನಾಸ್ತಿಕನ ಬಗ್ಗೆ ಒಂದು ಸಾಲು ಬರೆದಿದ್ದಾರೆ (ಆಸ್ತಿಕ ಒಂದನ್ನೇ ನಂಬಿದರೆ.......... ನಾಸ್ತಿಕ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಸಂದೇಹಿಸುತ್ತಾನೆ).. ಅದು ನನಗೆ ಈ ಕಥೆ ನೆನಪಿಸಿತು .. ಹಿರಿಯರೊಬ್ಬರು ಹೇಳಿದ್ದ ಕಥೆ. 
ಒಬ್ಬ ಗುರು ಒಂದು ಆಶ್ರಮದಲ್ಲಿ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ಪಾಠ ಹೇಳಿಕೊಡ್ತಾ ಇರ್ತಾನೆ. ಪ್ರತಿದಿನ ಪಾಠಕ್ಕೆ ಮೊದಲು ಪೂಜೆ ಮಾಡಿ ನೈವೇದ್ಯವಿಟ್ಟು ಮತ್ತೆ ಪ್ರಸಾದ ಹಂಚಿ ಪಾಠ ಶುರು ಮಾಡ್ತಾ ಇರ್ತಾನೆ. 
ಒಮ್ಮೆ ಒಬ್ಬ ಹುಡುಗ ಗುರುಗಳನ್ನ ಕೇಳ್ತಾನೆ "ಗುರುಗಳೇ, ನೀವು ಇಡೋ ನೈವೇದ್ಯದಲ್ಲಿ ಒಂಚ್ಚೂರು ಕಮ್ಮಿ ಆಗಿರೋದಿಲ್ಲ ಅದನ್ನೇ ದೇವರು ತಿಂದಿರ್ತಾನೆ ಅಂತ ಹ್ಯಾಗೆ ಹೇಳ್ತೀರಾ , ಅದು ಹೀಗೆ ಪ್ರಸಾದವಾಯ್ತು "? ಅಂತಾನೆ .. ಗುರುಗಳು ಉತ್ತರಿಸದೆ ನಕ್ಕು ಬಿಡ್ತಾರೆ .
ಮತ್ತೆ ಪಾಠ ಮಾಡಿ ಒಂದು ಇಡೀ ಶ್ಲೋಕವನ್ನ ಹೇಳಿಕೊಟ್ಟು ಎಲ್ಲರೂ ಬಾಯಿಪಾಠ ಮಾಡಿ ಹೇಳುವಂತೆ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ . ಎಲ್ಲಾ ಮಕ್ಕಳು ಕಲಿತು ಒಪ್ಪಿಸುತ್ತಾರೆ . ಗುರುಗಳು ನೈವೇದ್ಯದ ಬಗ್ಗೆ ಪ್ರಶ್ನೆ ಕೇಳಿದ ಹುಡುಗನನ್ನ ಕರೀತಾರೆ. ಅವನ ಪುಸ್ತಕ ತರುವಂತೆ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. " ನೀನು ಈ ಪುಸ್ತಕದಿಂದ ತಾನೇ ಶ್ಲೋಕ ಕಲಿತದ್ದು ?" ಎಂದು ಕೇಳುತ್ತಾರೆ . ಹೌದೆನ್ನುತ್ತಾನೆ ಹುಡುಗ.. ನೀ ಕಲಿತ ಮೇಲೆ ಕೂಡ ಒಂದಕ್ಷರ ಕೂಡ ಕಡಿಮೆಯಾಗಿಲ್ಲ , ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿನ ಶ್ಲೋಕ ಹಾಗೇ ಇದೆಯಲ್ಲ ಮಗು " ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ "ಪುಸ್ತಕ ಸ್ಥೂಲಸ್ಥಿತಿ (ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಾಣುವ ಹಾಗೆ) ಕಲಿಕೆ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಸ್ಥಿತಿ (ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಾಣದ ಹಾಗೆ) .. ದೇವರೂ ಕೂಡ ಹಾಗೆ "ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಸ್ಥಿತಿ" , ನಾವು ಇಡುವ ನೈವೇದ್ಯ "ಸ್ಥೂಲಸ್ಥಿತಿ" ಅವನು ಅದನ್ನ ನೋಡಿ ಮುಟ್ಟಿ ಹರಸುದರೆ ಅದೇ ಪ್ರಸಾದ" ಎನ್ನುತ್ತಾನೆ ...
ನಂಬಿಕೆಯೇ ನಂದಾ ದೀಪ ಅಷ್ಟೇ .....
ಸುಂಸುಮ್ನೆ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು ಅನಿಸ್ತು :)))))))))
ಒಂದ್ ಕಥೆ 
ಒಬ್ಬ ದೊಡ್ಡ ಹುದ್ದೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ವ್ಯಕ್ತಿ , ಕೈ ತುಂಬಾ ಸಂಬಳ , ಇರೋಕೆ ಮನೆ, ಹೆಂಡತಿ ಮಕ್ಕಳು.. ಎಲ್ಲಾ ಇದ್ರೂ ಅವನಿಗೇನೋ ಅಸಮಾಧಾನ , ಪ್ರತಿ ನಿತ್ಯದ ಸಮಸ್ಯೆಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತಿಯೇ ಸಿಗದೇನೋ ಅನಿಸುವಂತೆ . ಬದುಕೇ ಬೇಸರ ಅನಿಸೋ ಹಾಗೆ .. 
ಒಮ್ಮೆ ಅವನ ಊರಿಗೆ ಒಬ್ಬ ಹಿರಿಯ ಗುರುಗಳು ಬರ್ತಾರೆ .. ತುಂಬಾ ತಿಳಿದವರು ಅಂತೆಲ್ಲ ಜನ ಹೇಳ್ತಾ ಇರ್ತಾರೆ . ಜನರೆಲ್ಲಾ ಅವರ ದರ್ಶನಕ್ಕೆ ಹೋಗೋದನ್ನ ಕಂಡು ಈ ವ್ಯಕ್ತಿ ಕೂಡ ತನಗೇನಾದ್ರು ಪರಿಹಾರ ಸಿಗಬಹುದೇನೋ ಅಂತ ಗುರುಗಳ ದರ್ಶನಕ್ಕೆ ಹೋಗ್ತಾನೆ ,, ವಿಪರೀತ ಜನಗಳ ಮಧ್ಯೆ ಅವನಿಗೆ ದರ್ಶನ ಸಿಕ್ಕಾಗ ರಾತ್ರಿ ಆಗಿರುತ್ತದೆ . ಅವನು ಗುರುಗಳಿಗೆ ತನ್ನ ಸಮಸ್ಯೆ ಹೇಳ್ತಾನೆ , ಒಂದಲ್ಲ ಒಂದು ಸಮಸ್ಯೆಗಳಿಂದ ಬೇಸೆತ್ತ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳ್ತಾನೆ . ಗುರುಗಳು ಹೇಳ್ತಾರೆ 'ಈಗ ಹೇಗೂ ರಾತ್ರಿ ಆಗಿಹೋಗಿದೆ , ನಿನ್ನ ಸಮಸ್ಯೆಗೆ ನಾಳೆ ಪರಿಹಾರ ಹೇಳ್ತಿನಿ , ನಮ್ಮ ದನಗಳ ಕೊಟ್ಟಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಒಂದಷ್ಟು ದನಗಳಿವೆ , ಅವುಗಳನ್ನ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುವವ ಈವತ್ತು ಹುಷಾರು ತಪ್ಪಿದ್ದಾನೆ . ನೀನು ತುಂಬಾನೇ ದೊಡ್ಡ ಕೆಲ್ಸದಲ್ಲಿದ್ದೀಯ ಅಂತ ಗೊತ್ತು ಆದರು ಇವತ್ತೊಂದು ರಾತ್ರಿ ನೀನು ಆ "ಎಲ್ಲಾ " ದನಗಳು ರಾತ್ರಿ ಮಲಗಿದ ಮೇಲೆ ಮಲಗಬೇಕು , ಅವೇ ಮಲಗಿದರೂ ಸರಿ, ನೀನೆ ಕುಳ್ಳಿರಿಸಿದರೂ ಸರಿ , ಎಲ್ಲಾ ಮಲಗಿದ ಮೇಲೆ ಮಲಗಬೇಕು ' ಅಂತಾನೆ . ಇವನಿಗೆ ಇದ್ಯಾಕೋ ಅತಿಯಾಯ್ತು ಅನಿಸಿದರೂ ಅವರ ಮೇಲಿನ ಗೌರವಕ್ಕೆ ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ತಾನೆ
ಬೆಳಗಾಗುತ್ತೆ .. ಇವನೂ ಗುರುಗಳ ಮುಂದೆ ಬಂದು ನಿಲ್ತಾನೆ . ಗುರುಗಳು ಕೇಳ್ತಾರೆ 'ಏನಪ್ಪಾ, ರಾತ್ರಿ ಮಲಗಿದ್ಯಾ"?
"ಅಯ್ಯೋ , ಎಲ್ಲಿಯ ನಿದ್ರೆ ಗುರುಗಳೇ , ಒಂದು ದನವನ್ನ ಕುಳ್ಳಿರಿಸಿದರೆ ಮತ್ತೊಂದು ಎದ್ದು ನಿಲ್ತಾ ಇತ್ತು .. ಇಡೀ ರಾತ್ರಿ ಇದೇ ಆಯ್ತು ' ಅಂತಾನೆ
ಗುರುಗಳು ನಗ್ತಾರೆ ' ಕೆಲವು ದನಗಳು ಅವುಗಳಷ್ಟಕ್ಕೆ ಅವು ಕುಳಿತವೇನೋ, ಕೆಲವನ್ನ ನೀನು ಒತ್ತಾಯದಿಂದ ಕುಳ್ಳಿರಿಸಿದೆಯೇನೋ , ಕೆಲವು ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳಲೇ ಇಲ್ಲವೇನೋ ಅಲ್ವೇ??! ಬದುಕಿನಲ್ಲೂ ಹಾಗೇನೇ , ಸಮಸ್ಯೆಗಳು ಇದ್ದೆ ಇರುತ್ತವೆ ..... ಕೆಲವು ಸಮಯ ಕಳೆದಂತೆ ತಾವೇ ಸರಿದು ಹೋಗುತ್ತವೆ, ಕೆಲವು ಸಮಸ್ಯಗಳನ್ನ ನಾವೇ ಕಷ್ಟ ಪಟ್ಟು ಪರಿಹರಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು , ಕೆಲವಕ್ಕೆ ಪರಿಹಾರವೇ ಸಿಗೋದಿಲ್ಲ , ಕೆಲವು ಸಮಸ್ಯೆಗಳು ಸಮಸ್ಯೆಗಳೇ ಅಲ್ಲ .... ನಿನಗೆ ಎಲ್ಲವೂ ಇದೆ , ಅನಗತ್ಯವಾಗಿ ನಿನ್ನನ್ನು ನೀನು ಹಿಂಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಡ , ಬದುಕು ಸುಂದರವಾಗಿದೆ ಸುಂದರವಾಗು ಬದುಕು; ಅಂತಾನೆ ...
ಸಮಸ್ಯೆಯನ್ನ ಸಮಸ್ಯೆಯಾಗಿಯೇ ಉಳಿಸಿಕೊಂಡರೆ ಸಮಸ್ಯೆಯೇ ..... ಸಮಸ್ಯೆಯಲ್ಲದ್ದನ್ನ ಸಮಸ್ಯೆ ಎಂದುಕೊಂಡರೆ ಕೂಡ ಸಮಸ್ಯೆಯೇ
ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು ಅನಿಸ್ತು :))))
ನಮ್ಮ ಮನೆಯ ಒಂದೆರಡು ಮನೆಯಾಚೆ ಒಂದು ಸಂಸಾರ. ಮನೆಯ ಯಜಮಾನ ಹತ್ತಿರದ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ಪಡಿತರ ಅಂಗಡಿ ನಡೆಸ್ತಾರೆ, ಹೆಚ್ಚೇನೂ ಓದಿಲ್ಲದೆ ಇದ್ರೂ ಸೊಸೈಟಿ ನಡೆಸಿಕೊಂಡು ಹೋಗೋ ಅಷ್ಟು ಗೊತ್ತಿದೆ. ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಒಂದಷ್ಟು ಹೊಲಗದ್ದೆ ಇದೆ ..ಅವರ ಹೆಂಡತಿ ಓದಿಲ್ಲ . ಮನೆಯನ್ನ ನೋಡಿಕೊಂಡು ಹೋಗ್ತಾರೆ. ಇಬ್ಬರು ಗಂಡು ಹುಡುಗರು . ಸುಮಾರಾಗಿ ಓದಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ . ದೊಡ್ಡವನು ತಂದೆಗೆ ಸಹಾಯಕನಾಗಿ ಅಂಗಡಿಗೆ ಹೋದ್ರೆ , ಚಿಕ್ಕವನು ಎಲ್ಲೋ ಬೇರೆ ಕಡೆ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಹೋಗ್ತಾನೆ . ಅವರು ಈಗಿರುವ 20 x30 ಮನೆ ಕೊಂಡಾಗ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಮದ್ವೆ ಆಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಹಿರಿಯ ಮಗನ ಮದುವೆ ಮಾಡಿದ ನಂತರ ಮನೆಯ ಮೇಲೊಂದು ಮನೆ ಕಟ್ಟಿ, ಅದರ ಮೇಲೊಂದೆರಡು ಕೋಣೆಗಳನ್ನ ಕಟ್ಟಿ ಕೆಳಗಿನ ಮನೆಯನ್ನ ಬಾಡಿಗೆಗೆ ಕೊಟ್ಟಿದ್ರು .(ಅವ್ರ್ಗೆ ಇರ್ಬೇಕು ಅನಗಂಟ ಒಟ್ಟೊಟಿಗಿರ್ಲಿ ಬಿಡ್ರಲಾ , ಆಮ್ಯಾಕೆ ಅವ್ರಿಗ್ ಸೇರಿದ್ದು ಅಂತಾರೆ ಆ ಹಿರಿಯಾಕೆ!! ) ಕಿರಿಯನ ಮದುವೆ ಆದ ನಂತರ ಮನೆಯನ್ನ ಖಾಲಿ ಮಾಡಿಸಿಕೊಂಡು ಅವರೇ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡ್ರು . ಮನೆಗೆ ಬಂದ ಇಬ್ಬರು ಸೊಸೆಯಂದಿರು ಕೂಡ ಸಣ್ಣವರೇ . ಒಳ್ಳೆಯ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳು.. ಹೊಂದಿಕೊಂಡು ಹೋಗೋ ಮಕ್ಕಳು .. ಅವಕ್ಕೆ ಈಗ ಒಂದೊಂದು ಪುಟ್ಟ ಕೂಸುಗಳು.. ಒಬ್ಬಳು ಕೆಲಸ ಮಾಡಿಕೊಂಡರೆ ಮತ್ತೊಬ್ಬಳು ಸೊಂಟಕ್ಕೆ ಇಬ್ಬರೂ ಮಕ್ಕಳನ್ನ ಇಟ್ಕೊಂಡು ತಿನ್ನಿಸೋದೋ ಆಟ ಆಡಿಸೋದೋ ಮಾಡ್ತಾಳೆ and vice-versa ..ಆ ಹಿರಿಯಾಕೆ ಕೂಡ ಮಕ್ಕಳನ್ನ ಮನೆ ಮುಂದೆ ಕೂಡಿಸಿಕೊಂಡೋ, ಎತ್ತಿಕೊಂಡೋ ಓಡಾಡ್ತಾರೆ ... ಒಂದು ದಿನಕ್ಕೂ ಹೊರಗೆ ಕೇಳೋ ಹಾಗೆ ಜಗಳ ನಡೆಸಿದ್ದಾಗಲಿ , ಅಕ್ಕಪಕ್ಕದವರೊಡನೆ ಮತ್ತೊಬ್ಬರ ಮೇಲೆ ದೂರು ಹೇಳೋದಾಗಲಿ ಕಂಡಿಲ್ಲ . ಎದುರು ಸಿಕ್ಕಾಗ ' ಆಂಟಿ , ಊಟ ಆಯ್ತಾ?' ಅಂತ ಅವರು ಮಾತಾಡಿಸಿದರೆ .. ಆ ಕೂಸುಗಳು ಆಚೆ ಈಚೆ ಓಡಾಡುವಾಗ ನಾನೂ ಮಾತನಾಡಿಸ್ತಿನಿ ಎತ್ತಿಕೊಳ್ತಿನಿ....
ಈಗ ಸಂಜೆ ಹೊರಗೆ ಬಾಗಿಲು ಕಸ ಗುಡಿಸ್ತಾ ಇದ್ದೆ .. ಆ ಹಿರಿಯಾಕೆ ದೊಡ್ಡ ಮಗನ ಮಗುವನ್ನ ನಡೆಸಿಕೊಂಡು ಹೋಗ್ತಾ ಇದ್ರು 'ಎಲ್ ಹೋಗಿದ್ದೆ ಪುಟ್ಟಿ?' ಅಂದೆ ..'ಚಿಕ್ಮಮನ್ಗೆ (ಚಿಕ್ಕಮ್ಮನಿಗೆ) ಮಾತೆ (ಮಾತ್ರೆ) ತಲೋಕೇ (ತರೋಕೆ) ಅಂತ ಹೇಳ್ತು ಮುದ್ಮುದ್ದಾಗಿ .. 'ಅವ್ಳ್ಗೆ ಉಸಾರಿಲಾ , ಇನಕಲ್ಗೋಗಿದ್ವಿ(ಇಣಕಲ್) ಮಾತ್ರೆ ತರೋಕೆ ' ಅಂದ್ರು ಆಕೆ ...
ಸುಂದರವಾಗಿ ಬದುಕೋಕೆ ವಿದ್ಯೆ ಒಂದೇ ಸಾಧನ ಅಲ್ಲ , ಕಲಿತ/ಕಲಿಸಿದ ಸಂಸ್ಕಾರ ಕೂಡ ಸಾಧನ .. ಜೊತೆಗೆ ಮನಸ್ಸು ಕೂಡ ಮುಖ್ಯ ....
ಮನಸ್ಸು ಒದ್ದೆ ಒದ್ದೆ ..... :))))))))

Tuesday, 28 February 2017

ಸುನೀತ ಹೋಗ್ಬಿಟ್ಟಳಂತೆ
ಛೆ ಹೌದಾ ! ನೆನ್ನೆ ಮಾತಾಡಿಸಿದ್ದೆ .. ಚೆನ್ನಾಗಿದ್ರು , ಏನಾಗಿತ್ತಂತೆ
ಮಲ್ಗಿದ್ ಹಂಗೆ ಹೋಗ್ಬಿಟ್ಟಳಂತೆ
ಛೆ !!!
ಸುನೀತಕ್ಕ ಹೋಗ್ಬಿಟ್ಟಳಂತೆ
ಹೌದಾ ಚೆನ್ನಾಗೇ ಇದ್ಲಲ್ಲ
ಒಂಚೂರು ಅಹಂಕಾರ ಅನ್ನೋದ್ ಬಿಟ್ರೆ ಒಳ್ಳೆವಳೇ ... ಏನೋ ಆಯಸ್ಸು ಅಷ್ಟೇ ಬಿಡಿ!!
ಸುನಿ ಹೋಗ್ಬಿಟ್ಟಳಂತೆ
ಹೌದೇನ್ರೀ ? ಏನ್ ಆಗಿತ್ತೋ ಏನೋ  ಬಿಡಿ ಮುತೈದೆ ಸಾವು ಒಳ್ಳೇದಾಗ್ಲಿ!!!
ನಮ್ ಮಂಜ್ನ್ ಹೆಂಡ್ತಿ ಹೋಗ್ಬಿಟ್ಟಳಂತೆ
ಅದ್ಯಾಕಮ್ಮಿ ಏನಾಗಿತ್ತಂತೆ??  ನಮ್  ಮಂಜ ಏನ್ ಮಾಡ್ತಾನೋ ಕಾಣೆ ಹೆಡ್ತಿ ಅಂದ್ರೆ ಪ್ರಾಣ ಬುಡ್ತಿದ್ದ .!!
ಸುನಿ ಹೋಗ್ಬಿಟ್ಟಳಂತೆ
ಏನ್ ಹೇಳ್ತಾ ಇದ್ದೀರಾ
ನಿಜ , ನಾನೇ ಫೋನ್ ಮಾಡಿ confirm ಮಾಡ್ಕೊಂಡೆ
ಇನ್ನೊಂದ್ ೬-೭ ವರ್ಷ ಮಗಳ ಮದ್ವೆ ಮಾಡೋವರೆಗಾದ್ರೂ ಇದ್ದಿದ್ರೆ ಚೆನ್ನಾಗಿತ್ತು  ತುಂಬಾ ಆಸೆ ಇಟ್ಕೊಂದಿದ್ಲು ಬದುಕಿನ ಮೇಲೆ !!!
ಸುನೀತಾ ಹೋಗ್ಬಿಟ್ಟರಂತೆ
ಯಾರ್ ಹೇಳಿ ಸುನಿತಾ ಅಂದ್ರೆ
ಏ ಅದೇ ಫೇಸ್ಬುಕ್ ಅಲ್ಲಿ ಇದ್ರೂ . ಅದೂ ಇದೂ ಒಂಚೂರು ಬರ್ಕೊಳ್ತಾ ಇದ್ರೂ
ಓಹ್  ಹೌದಾ ನನ್ ಲಿಸ್ಟ್ ಅಲ್ಲಿ ಇರ್ಲಿಲ್ಲ ಬಿಡಿ !!
ಸುನಿ ಹೋಗ್ಬಿಟ್ಟಳಂತೆ
ಹೆಜ್ಜೆಗಳನ್ನ ಉಳಿಸಿಯೂ ಉಳಿಸದಂತೆ  ಹೋಗ್ಬಿಟ್ಟಳಂತೆ
ಹುಟ್ಟಿದವರು ಇಲ್ಲೇ ಇರೋಕಾಗ್ತದ ಬಿಡಿ ....!!!!!

Tuesday, 14 February 2017

ಈ ಫೇಸ್ಬುಕ್ ಗೆ ಬಂದ ಹೊಸದರಲ್ಲಿ ಸುಮಾರು ಒಂದು ವರ್ಷ ನನ್ನ ಚಿತ್ರ ಹಾಕಿರಲಿಲ್ಲ . ನನ್ನ ಬಗ್ಗೆ ನನಗೆ ಎಷ್ಟೇ ಆತ್ಮ ವಿಶ್ವಾಸವಿದ್ದರೂ , ವೃತ್ತಿ ಪ್ರವೃತ್ತಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಹೆಮ್ಮೆ ಇದ್ದರೂ ನನ್ನ ಕತ್ತಿನಲ್ಲಿರೋ ಆ ಕಲೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಒಂದು ಕಾಂಪ್ಲೆಕ್ಸ್ ಇತ್ತು . ಮನೆಯವರೆಲ್ಲ, ನನ್ನವರೆಲ್ಲಾ, ನನ್ನ ಗೆಳೆಯ ಗೆಳತಿಯರೆಲ್ಲ, ನನ್ನ ಮಕ್ಕಳೆಲ್ಲಾ ನನ್ನನ್ನ accept ಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದರೂ ಈ ಫೇಸ್ಬುಕ್ ಅನ್ನೋ ಮಾಯಾಪ್ರಪಂಚ ನನ್ನನ್ನ ಹೇಗೆ ಕಾಣುತ್ತದೋ ಅನ್ನುವ "ಭಯ"ವಿತ್ತು . ಬಂದ ಹೊಸದರಲ್ಲಿ ಗೆಳತಿಯೊಬ್ಬಳು ನಿನ್ನ ಚಿತ್ರ ಕಳಿಸು ಆಗ್ಲೇ ನೀನು ಹುಡುಗಿ ಅಂತ ನಂಬೋದು ನಿನ್ನ ಬಳಿ ಏನಾದ್ರು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳೋದು ಅಂದಾಗ ಒಂದ್ ತರ ಅನಿಸಿತ್ತು ...ಕಡೆಗೊಂದು ದಿನ ನನ್ನನ್ನ ನಾನಿರುವ ಹಾಗೆ accept ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವವರಿದ್ರೆ ಗೆಳೆತನ ಉಳಿಯಲಿ.. ಇಲ್ಲ ಅಂದ್ರೆ ಅವರರವರ ಭಾವಕ್ಕೆ ಸೇರಿದ್ದು ಅಂತ ಚಿತ್ರ ಹಾಕಿದೆ...
ಪ್ರಾಪಂಚಿಕವಾಗಿ ತುಂಬಾ ಕಡಿಮೆ ಜನ ಸ೦ಪರ್ಕ ಹೊಂದಿದ್ದ ನನಗೆ ಈ ಫೇಸ್ಬುಕ್ ಒಂದಷ್ಟು ಪ್ರಪಂಚ ಜ್ಞಾನ ಕಲಿಸಿತು .. ರೂಪ, ಅಂತಸ್ತು, ವಯಸ್ಸು, ಉದ್ಯೋಗಗಳ ಎಲ್ಲೇ ಮೀರಿ ಪ್ರೀತಿ ಗೆಳೆತನ ನೀಡಿದ ಫೇಸ್ಬುಕ್ ಬಗ್ಗೆ ಧನ್ಯತೆ ಇದೆ... ಗೆಳೆಯ ಗೆಳತಿಯರ ಬಗ್ಗೆ ಪ್ರೀತಿ ಇದೆ ಗೌರವ ಇದೆ :))) ಅವರೂ ಕೂಡ ಅಷ್ಟೇ ವಿಶ್ವಾಸ ತೋರಿದ್ದಾರೆ ಪ್ರೀತಿಸಿದ್ದಾರೆ ...
ಗೆಳತಿಯೊಬ್ಬರು ನಿಮ್ಮ ಕತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಕಲೆ ಕಾಣುವಂತೆ ಚಿತ್ರ ಹಾಕಬೇಡಿ ಅಂದ್ರು... ಅಂದಾಗಿದ್ರೆ ಏನೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ ... ಇಂದು ನಕ್ಕುಬಿಟ್ಟೆ ....
And I smile as ever....I am proud of myself for winning all what life gave me :)))
ಆ ಮರದ ಕೆಳಗಿನ 
ಆ ದೇವರ ನೋಡಿದೆಯ ಗೆಳೆಯ 
ಅದ್ಯಾರ ಮನೆಯಲ್ಲಿ 
ಅದೆಷ್ಟು ದಿನ 
ಅದೆಷ್ಟು ವಿಜೃಂಭಣೆಯಿಂದ 
ಪೂಜೆಗೊಳಗಾಗಿದ್ದನೋ
ಅದೆಷ್ಟು ವರ ನೀಡಿದ್ದನೋ
ಅದೆಷ್ಟು ನೈವೇದ್ಯ ತಿಂದಿದ್ದನೋ ಏನೋ
ಭಿನ್ನಗೊಂಡಿದ್ದಾನೆ ಎಂದು
ತಂದು ಇಲ್ಲಿ ಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ ನೋಡು
ನಾವು ಜೋಪಾನವಾಗಿರಬೇಕೆನಿಸುತ್ತಿದೆ ಗೆಳೆಯ
ಭಿನ್ನವಾಗಿ ಬಿಟ್ರೆ
ನಮ್ಮ ಗತಿಯೂ ದೇವರದೇ ಗತಿ ಅಲ್ವೇ :)))))))
ಹೂವಿನ ಒಂದೊಂದೇ ಪಕಳೆ ಕೀಳುತ್ತಾ "He loves me Loves me not " ಆಟ ಆಡ್ತಾ ಇದ್ರು ... ಕಡೆಯ ಪಕಳೆ "loves me notಗೆ ನಿಲ್ತಾ ಇತ್ತೇನೋ , ಅವ್ನು ಒಂದ್ ಕ್ಷಣ ಅವಳನ್ನ ಯಾಮಾರಿಸಿ Loves meಗೆ ನಿಲ್ಲಿಸಿದ ... ಅವಳ ಬೆಲೆ ಕಟ್ಟಲಾಗದ ನಗು ಮನೆಯೆಲ್ಲ ಹರಡಿತು ...ಅಪ್ಪ ಅಮ್ಮ ಅವನು ಮಾಡಿದ ಚಿಕ್ಕ ಮೋಸ ತಿಳಿದು ಹುಸಿನಕ್ಕರು ... ಅಣ್ಣ ತಂಗಿ ಅಂದ್ರೆ ಹಾಗೇ .... ಪ್ರೀತಿ ಅಂದ್ರೆ ಹಾಗೆ 
Valentine's Day ??!! ಹೌದು ಪ್ರೀತಿಗೆ ದಿನವೂ ಹಬ್ಬವೇ :)))))))))
"ಅಪ್ಪ , ಏನ್ ಕೊಡಿಸ್ತಾ ಇದ್ದೆ ನೀನು ಅಮ್ಮಂಗೆ ವ್ಯಾಲೆಂಟೈನ್ಸ್ ಡೇ ದಿನ ?"
"ನಮಗೆ ಇವೆಲ್ಲ ಗೊತ್ತೇ ಇರ್ಲಿಲ್ಲ ಮಗಳೇ ..ದಿನಾ ಕಾಲೇಜ್ ಮುಗಿಸಿ ಬಸ್ ಸ್ಟಾಂಡ್ ಅಲ್ಲಿ ನಾ ಕಾಯ್ತಿದ್ರೆ ನಿಮ್ಮಮ್ಮ ನಾ ಕಾಯ್ತಾ ಇರ್ತೀನಿ ಅಂತ ಒಂದೇ ಉಸಿರಿಗೆ ಬರ್ತಾ ಇದ್ಳು ಆ ಏಪ್ರಾನ್ ಹೆಗಲಿಯ ಮೇಲೆ ಹಾಕಿಕೊಂಡು ಪುಸ್ತಕಗಳನ್ನ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು !. ಆಮೇಲೆ ಕಾಮಧೇನು ಅಲ್ಲಿ ಒಂದ್ ಪ್ಲೇಟ್ ಪಕೋಡ ಬೈಟು ಟೀ ಕುಡಿಯೋಕೆ ಒಂದ್ ಗಂಟೆ ತಗೊಳ್ತಾ ಇದ್ವಲ್ಲ ಅದರ ಮುಂದೆ ನೀವ್ ಹೋಗೋ Coffee Day Pizza Hut ಎಲ್ಲಾ ನಿವಾಳಿಸಿ ಬಿಸಾಕಬೇಕು..ಆಮೇಲೆ .... " 
'ಇಬ್ರು ಮರ್ಯಾದೆಯಾಗಿ ಎದ್ ಬಂದು ಊಟ ಮಾಡಿ ಮಲಗಿ .. ಅಪ್ಪ-ಮಗಳು ಮಾತಾಡೋ ಮಾತಾ ಇವು... " 
'ಆಯ್ತ್ ಬಿಡೇ ಕುಳ್ಳಿಮಾ , ನಿನ್ ಸೀಕ್ರೆಟ್ ನೀನೆ ಇಟ್ಕೋ ..Lov you ಅಪ್ಪ ' :))))))
"ಈವತ್ತು ದೇವಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಸೀ ಪೊಂಗಲ್ ಕೊಟ್ಟಿದ್ರು ಮಗ, ನಿನ್ ನೆನಸ್ಕೊಳ್ತಾ ಇದ್ದೆ ಸಂಜೆ ಬರ್ತೀವಿ ಅಂತ ಮಂಜ ಫೋನ್ ಮಾಡಿದ್ದ ..ಅದ್ಕೆ ತಂದಿಟ್ಟಿದ್ದೆ, ತಿನ್ನು " ಅಂತ ಹೇಳೋ ಅತ್ತೆ.
'ಮಗ, ಈ ಒಬ್ಬಟ್ಟು ತಗೊಂಡ್ ಹೋಗಿ ಅಕ್ಕಂಗೆ ಕೋಟ್ ಬಿಡು ..ಅವ್ಳ್ಗೆ ಇಷ್ಟ " ಅಂತ ಕೊಟ್ಟು ಕಳುಹಿಸೋ ಅಮ್ಮ ಮತ್ತು ತಂದು ಕೊಡೊ ತಮ್ಮ..
'ಸುನೀತಾ ಅವ್ರೆ ಒಂದ್ ಹತ್ ನಿಮಿಷ ಬಂದ್ ಹೋಗಿ, ಕಜ್ಜಾಯ ಮಾಡಿದ್ದೀನಿ ತಗೊಂಡ್ ಹೋಗುವಿರಂತೆ/ ಅಕ್ಕ, ಜಾಮೂನ್ ಮಾಡಿದ್ದೆ,ನಿಮ್ಮನ್ನ ನೆನೆಸ್ಕೊಂಡೆ, ಎತ್ತಿಟ್ಟಿರ್ತೀನಿ ಯಾವಾಗ ಬರ್ತೀರಾ ' ' ಅನ್ನೋ ವಾರಗಿತ್ತಿಯರು .. 
'ಮಾ, ಸ್ಕೂಲ್ ಅಲ್ಲಿ ಈವತ್ತು ಮಹಾಲಕ್ಸ್ಮಿ ಸ್ವೀಟ್ಸ್ದು ಮೈಸೂರ್ ಪಾಕ್ ಕೊಟ್ಟಿದ್ರು annual dayದು ನಿನಗೆ ಇಷ್ಟ ಅಲ್ವ ತಗೋ' ಅನ್ನೋ ಮುದ್ದು ಮಗಳು ..
'ನನಗೆ ಈ ಸ್ವೀಟ್ ಇಷ್ಟ ಇಲ್ಲ ನೀವೇ ತಿನ್ನಿ ಅತ್ತಿಗೆ' ಅಂತ ಮದ್ವೆ ಮನೆಯಲ್ಲೊ ಮತ್ತೆಲ್ಲೋ ಸಿಹಿ ಎತ್ತಿ ನನ್ನ ಎಲೆಗೆ ಹಾಕುವ ಮೈದುನಂದಿರು ...
'ಮಾ , ಅದೇನ್ ಸ್ವೀಟ್ ತಿಂತೀಯಾ ಅಷ್ಟ್ ತಿನ್ನಬೇಡ ' ಅಂತ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಗದರುವ ಮಗ ...
ಸಂಜೆಯ ಅವನ ಫೇಸ್ಬುಕ್ (ಅಡ್ಡ!!!) ಬಿಟ್ಟು ಒಬ್ಬನೇ ಎಲ್ಲೂ ಹೋಗದ ಗಂಡ ಅಪರೂಪಕ್ಕೊಮ್ಮೆ ಒಬ್ಬನೇ ಹೋದಾಗ ಹುಡುಕಿ ತರೋ 'ಬೆಲ್ಲದ ಮಿಠಾಯಿ '......
ಐದು ವರ್ಷದ ನಂತರ ಬಂದ್ರು 'ನಿಮಗೆ ಸಿಹಿ ಇಷ್ಟ ಅಲ್ವ ಸುನಿತಾ 'ಅಂತ ಸಿಹಿ ಹಿಡಿದು ಬರುವ ಗೆಳೆಯ
"ಲೇ, ಮೊದ್ಲು ಮರ್ಯಾದೆಯಾಗಿ ವಾಕಿಂಗ್ ಹೋಗು, ಬಂದ್ರೆ ಗ್ರಹಚಾರ ಬಿಡಿಸ್ತೀನಿ ಅಷ್ಟೇ ' ಅನ್ನೋ ಗೆಳತೀ
ಅದೆಷ್ಟು ಜನಕ್ಕೆ ನಾ ವ್ಯಾಲೆಂಟೈನ್ ಅಲ್ವೇ:))))
ಪ್ರೀತಿ ಅಂದ್ರೆ ಹಾಗೆ, ಕೋಪನೆೇ ಇಲ್ಲ, ಜಗಳವೇ ಇಲ್ಲ, ಅಂತೇನೂ ಅಲ್ಲ .... ಪ್ರೀತಿ ಅಂದ್ರೆ ನೀನು ಮನದಲ್ಲಿ ಇದ್ದೀಯ ಅಂತ .. ನಿನ್ನ ಇಷ್ಟಾನಿಷ್ಟಗಳು ನನಗೆ ಗೊತ್ತು ಅಂತ ...ಸಾಧ್ಯವಾದಷ್ಟು ಪರಸ್ಪರ ಹಿತವಾಗಿರೋಣ ಅಂತ ......... ಅಷ್ಟೇ
Valentines Day or Not ...........Being in someone's thought and mind is Love ...:)))))))

Wednesday, 8 February 2017

ನನಗೆ ಒಂದ್ ತರ amnesia.ಜೊತೆಗೆ ಒಂದಷ್ಟು ಸಂಕೋಚ .. ಗುರುತು ಹಿಡಿಯೋದು ಸ್ವಲ್ಪ ನಿಧಾನ . ಮಂಜುಗೆ ಫ್ರೆಂಡ್ಸ್ ಹೇಳ್ತಾರೆ 'ಅಕ್ಕ ಸಿಕ್ಕಿದ್ರು ಮಂಜಣ್ಣ , ಅದ್ಯಾಕೋ ನಾ ನಕ್ಕರೂ ನಗಲಿಲ್ಲ ' ಮಂಜು 'ಅಯ್ಯೋ ಅವ್ಳು ಹಂಗೆ , ನಾ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಅವ್ಳು ಅವಳದೇ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಇರ್ತಾಳೆ ಬಿಡಣ್ಣ " ಅಂತ ಹೇಳಿ ಮನೆಗೆ ಬಂದು ಇಂತಹವರು ಸಿಕ್ಕಿದ್ರು , ನಿನ್ನ ನೋಡಿದ್ರಂತೆ, ಹೇಳ್ತಾ ಇದ್ರು ಅಂತ ಹೇಳಿದಾಗ 'ಹೊಂ ಅದ್ಯಾರೋ ನಕ್ರು ಮಂಜು ನನಗೆ ತಕ್ಷಣ ಗುರುತು ಸಿಗಲಿಲ್ಲ ನೋಡು' ಅಂದ್ರೆ ನಿನ್ನ ಕಥೆ ಹೊಸದ ಅನ್ನೋ ಹಾಗೆ ಲುಕ್ ಕೊಟ್ಟು ಸುಮ್ಮನಾಗ್ತಾರೆ ಮಂಜು. ಮೊದಲೆಲ್ಲ ತಪ್ಪು ತಿಳಿತಾ ಇದ್ದವರಿಗೆ ಈಗ ಗೊತ್ತಾಗಿಬಿಟ್ಟಿದೆ ಇವ್ಳಿಗೆ ಹಿಂಗ್ ಒಂದ್ ಕಾಯಿಲೆ ಅಂತ!! ಜಾಸ್ತಿ ತಪ್ಪು ತಿಳಿಯೋದಿಲ್ಲ !!
ಮೊನ್ನೆ ಶನಿವಾರ ಕಾರ್ತಿ 'ಮಾ, ಟ್ಯಾಂಕ್ ಹತ್ತಿರ ಬಾ ಪಿಕ್ ಮಾಡೋಕೆ " ಅಂತ ಫೋನ್ ಮಾಡ್ದ . ನಾ ಹೋದೆ. ಬಸ್ ನಿಲ್ತು. ನಾ ನಿಂತಿದ್ದೆ . ಸರಿ ಒಂದ್ ಹುಡುಗ ನನ್ನ ಕಡೆ ನೋಡಿ ನಗ್ತಾ ಬರ್ತಾ ಇದ್ದ. ಎಂದಿನ ಹಾಗೆ ನನ್ನದು ಬ್ಲಾಂಕ್ ಲುಕ್. ಅವನ ಪಕ್ಕ ಕಾರ್ತಿ ಕೂಡ ಇದ್ದಿದ್ದು ರಸ್ತೆ ತಿರುವಿನಲ್ಲಿ ಇದ್ದ ನನಗೆ ಕಾಣ್ತಾ ಇರಲಿಲ್ಲ . ಒಂದಷ್ಟು ಮುಂದೆ ಬಂದ ಮೇಲೆ ಆ ಹುಡುಗ ಕಾರ್ತಿ ಜೊತೆನೇ ಬರ್ತಾ ಇದದ್ದು ಗೊತ್ತಾಯ್ತು. ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಆ ಹುಡುಗ ಆ ಕಡೆ ರಸ್ತೆ ದಾಟಿ ಆಗ್ಹೋಯ್ತು . ಮಗನ ಜೊತೆ ವಾಪಸ್ ಬರ್ತಾ 'ಮಗ ಆ ಹುಡುಗ ನಗ್ತಾ ಬಂತು ನನಗೆ ಗುರ್ತೆ ಸಿಗಲಿಲ್ಲ! ಯಾರ್ ಮಗ ಅದು? ಪಾಪ ಏನ್ ತಿಳ್ಕೊಳ್ತೋ ಏನೋ' ಅಂದೆ 'ಅದು ಆಕಾಶ್ ಅಲ್ವ ಮಾ, ಮೊನ್ನೆ ನೀನೆ ಒಬ್ಬಟ್ಟು ಹಾಕಿ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದಲ್ಲ ಅವ್ನು ಮನೆಗೆ ಬಂದಾಗ " ಅಂದ. ನೆನಪಿಗೆ ಬರಲಿಲ್ಲವಾದ್ರು ಸಾರಿ ಹೇಳ್ಬಿಡು ಮಗ ಗೊತ್ತಾಗಲಿಲ್ಲ ಅಂದೆ. 'ಅಯ್ಯೋ ಬಿಡಮ್ಮ ನನ್ ಫ್ರೆಂಡ್ಸ್ ಹಂಗೆಲ್ಲ ಅಂದ್ಕೊಳ್ಳೋದಿಲ್ಲ ' ಅಂದ 'ಅದ್ಯಾಕೋ ಮರೆವು ಮಗ. ಒಂದೊಂದ್ ಸಾರಿ ಬೇಜಾರ ಆಗುತ್ತೆ ಈ ಮರೆವಿನ ಮೇಲೆ .. ಅದೆಷ್ಟ ತಪ್ಪು ತಿಳಿತಾರೋ ಅಲ್ವ" 'ಮಾ, ಅದು ಕಾಯಿಲೆ ಅಲ್ಲ ಮಾ boon!! ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಏನ್ ಇಷ್ಟ ಅಷ್ಟನ್ನ ಮಾತ್ರ ಉಳಿಸಿಕೊಂಡು ಉಳಿದದ್ದನ್ನ ಮರೆತು ಬಿಡೋ boon ! PCನಲ್ಲಿ ಅನಗತ್ಯ ಮೆಮೊರಿ ತುಂಬ್ತಾ ಹೋದ್ರೆ PC ಸ್ಲೋ ಆಗೋದಿಲ್ವ ಡಿಲೀಟ್ ಮಾಡಿದ್ರೆ ಚೆನ್ನಾಗ್ ಕೆಲಸ ಮಾಡೋದಿಲ್ವ ಹಂಗೆ ಬೇಡದ್ದು ತುಂಬಿಕೊಂಡರೆ ಭಾರ ಜಾಸ್ತಿ ಆಗುತ್ತೆ!! ಯಾರೋ ಮಾತಾಡಿಸಿಲ್ಲ ಅಂದ್ರೆ ಒಹ್ ಇವ್ರು ಅವ್ರಲ್ವ ನನ್ನ ಮಾತೇ ಅಡ್ಸಿಲ್ಲ ನೋಡು ಅಂತ ನೊಂದ್ಕೊತೀಯ ..ಈಗ ಅವೆಲ್ಲ ತಲೆನೋವೇ ಇಲ್ಲ ..! ಸುಮ್ಸುಮ್ನೆ ಅದ್ಯಾಕ್ ಟೆನ್ಶನ್ ಮಾಡ್ಕೊತೀಯ ಸುಮ್ನಿರು !!!!!! :))))))
ಮಕ್ಕಳು ಚಿಕ್ಕವರಿದ್ದಾಗ ಈ ಟಿವಿ ಮೊಬೈಲು ಎಲ್ಲಾ ಗೊತ್ತೇ ಇರ್ಲಿಲ್ಲ .. ಶಾಲೆಯಿಂದ ಬಂದಿದ್ದೆ ಹಾಲು ಕುಡಿದು ಅಂದಿನ ಹೋಮ್ ವರ್ಕ್ ಮುಗಿಸಿಬಿಡ್ತಾ ಇದ್ರೂ.. ಆಮೇಲೆ ಏನಾದ್ರೂ ತಿಂದು ಮನೆಯ ಮುಂದೆ ನಮ್ಮ ಬೀದಿಯಲ್ಲಿದ ಮಕ್ಕಳ ಜೊತೆ ಆಟ ಆಡಿಕೊಂಡು ಬಂದ್ರೆ, ಮತ್ತೆಲ್ಲಾ ಮಾತೇಮಾತು .. ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿನ ಮಾತು ಆಟದಲ್ಲಿನ ಮಾತು ಎಲ್ಲ ಮುಗಿಸಿ , ಒಂದು ಚೀಲದಲ್ಲಿ ತುಂಬಿದ್ದ ಅವರದೇ ಹಳೆಯ ಆಟಿಕೆಗಳನ್ನು ತೆಗದುಕೊಂಡು ಇಬ್ಬರು ಒಂದಷ್ಟು ಕಿತ್ತಾಡುವಷ್ಟ್ರಲ್ಲಿ ಅಡುಗೆ ಆಗಿ ಊಟ ಮಾಡೋ ಹೊತ್ತಾಗ್ತಾ ಇತ್ತು .. ಊಟ ಮಾಡಿಸಿಬಿಟ್ರೆ ಇನ್ನು ಮಲಗೋವರೆಗೂ ಹಾಡುಗಳದ್ದೇ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯ. ನಿದ್ರೆ ಬರೋವರೆಗೂ ಅವರಪ್ಪ ಸಿಳ್ಳೆಯಲ್ಲಿ ಹಾಡು ಹೇಳಿದ್ರೆ/ ಹಮ್ ಮಾಡಿದ್ರೆ ಅದ್ಯಾವ ಹಾಡೆಂದು ಇವೆರಡು ಕಿರಿಚಿಕೊಳ್ತಾ ಇದ್ವು.. ನಾ ಫಸ್ಟ್ ಹೇಳಿದ್ದು ಅಂತ ಅಲ್ಲೂ ಜಗಳ ತೆಗಿತಾ ಇದ್ವು . ಈಗ ನಾ "ಹ್ಮ್ ಹ್ಮ್ " ಅಂತೀನಿ ನೀನು ಹಾಡು ಹೇಳು ಅಂತ ತಮ್ಮದೇ ಶೈಲಿಯಲ್ಲಿ ಹೇಳೋವಾಗ ಚೆಂದ ಅನಿಸ್ತಾ ಇತ್ತು .. ಅಂತ್ಯಾಕ್ಷರಿ ಆಡ್ತಾ ಇದ್ರು..... (ಸತ್ ಹೋಗಿರೋ ರಾಜಣ್ಣ ಅಲ್ಲೆಲ್ಲಾದ್ರು ಅಡ್ಡಾಡ್ತಾ ನಮ್ಮ ಮನೆಯ ಮೇಲೆ ಹೋಗ್ತಾ ಇದ್ದಾಗ ತನ್ನ ಹಾಡುಗಳನ್ನ ಹಾಡ್ತಾ ಇರೋ ಐಕ್ಳ ನೋಡಿದ್ರೆ ತನ್ನ ಬಗ್ಗೆ ಹೆಮ್ಮೆ ಪಟ್ಕೊಳ್ತಾ ಇದ್ನೇನೋ ಅನಿಸೋ ಹಾಗೆ ಹಳೆಯ ಹಾಡುಗಳನ್ನ ಹಾಡ್ತಾ ಇದ್ರು ..)... ಅದೆಷ್ಟ್ ಚೆಂದ ಅನಿಸ್ತಾ ಇತ್ತು .ಈಗ ಇಬ್ರೂ ನನಗಿಂತ "ದೊಡ್ಡೋ"ರಾಗಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. (ಪ್ರಾಜೆಕ್ಟು , ಅಸೈನ್ಮೆಂಟು , ಮೊಬೈಲು, ..... )
ನೆನ್ನೆ ಧಿಡೀರ ಅಂತ ಅಪ್ಪಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಅದೆಲ್ಲ ನೆನಪಿಗೆ ಬಂದು.. 'ಯಾರು ತಿಳಿಯರು ನಿನ್ನ ಭುಜಬಲದ ಪರಾಕ್ರಮ ..... ' ಅಂತ ಇಡೀ ಹಾಡನ್ನ ( ನನ್ನ ಕೂಸು ಸಾಹಿತ್ಯ ಲೋಪವಿಲ್ಲದೆ ಹಾಡುತ್ತೆ ಭಾರಿ ಖುಷಿಯಾಗುತ್ತೆ ) ಹಾಡಿ ಉರುಳಿಸಿಬಿಟ್ರು...
ದಿನಾ ಹಿಂಗೇ ಇರೋಕೆ ಏನ್ ನಿಮ್ಮಿಬ್ಬರಿಗೆ . ಯಾವಾಗ್ಲೂ ಆ ಮೊಬೈಲ್ ಒಳಗೆ ಇರ್ತೀರಲ್ಲ ಅಂದ್ರೆ ....'ಹಬ್ಬಬ್ಬಕ್ಕೂ ಒಬ್ಬಟ್ಟು ತಟ್ಟಿದ್ರೆ ಚೆನ್ನಾಗಿರೋದಿಲ್ಲ ಸುಮ್ನಿರಮ್ಮ "!!!!!!!!
And I smile as Ever :)))

Thursday, 2 February 2017

ಸಣ್ಣವರಿದ್ದಾಗ ಪ್ರಬಂಧ ಬರೆಯಿರಿ ಅಂತ ಕೊಡ್ತಾ ಇದ್ದಾಗ ಒಂದಷ್ಟು ವರ್ಷ 'ಟೆಲಿವಿಷನ್' ಬಗ್ಗೆಯೇ ಕೇಳ್ತಾ ಇದ್ರು. ಪ್ರಥಮಭಾಷೆ ಕನ್ನಡ, ದ್ವಿತೀಯ ಭಾಷೆ ಇಂಗ್ಲಿಷ್, ಮತ್ತು ತೃತೀಯ ಭಾಷೆ ಹಿಂದಿ , ಯಾವುದಾದರೂ ಸರಿ ಅಂತೂ ಬರೀತಾ ಇದ್ವಿ . (ಈಗ್ಲೂ ಪುಟ್ಟಿ ೭ನೇ ತರಗತಿಯಲ್ಲಿದ್ದಾಗ ಟಿವಿ ಬಗ್ಗೆ ಒಂದ್ ಪ್ರಬಂಧ ಅಂತೇ ಹೇಳ್ಕೊಡಮ್ಮ ಅಂತ ಕೇಳಿದ್ದು ನೆನಪಿದೆ) "ಟಿವಿ ಅನ್ನೋದು ಒಂದು ಮನೋರಂಜನೆಯ ಸಾಧನ ಮಾತ್ರ ಅಲ್ಲ , ಟಿವಿ ಇಂದ ಅನೇಕ ಉಪಯೋಗಗಳಿವೆ, ಟಿವಿ ಮಾಧ್ಯಮ ಜನರನ್ನ ತುಂಬಾ ಹತ್ತಿರ ಮಾಡಿದೆ. ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಅರಿಯಲು ಸಹಕಾರಿಯಾಗಿದೆ, ಇತ್ಯಾದಿ, ಇತ್ಯಾದಿ ಇತ್ಯಾದಿ" ಪುಟಗಟ್ಟಲೆ ಬರೀತಾ ಇದ್ವಿ . ನಾ ಒಂದೂವರೆ ಪೇಜ್ ಬರೆದಿದ್ದೇನೆ ಹೆಚ್ಚುವರಿ ಶೀಟ್ ಅದಕ್ಕೆ ಅಂತಲೇ ತಗೊಂಡೆ ಅನ್ನುವಾಗ ಹೆಮ್ಮೆ ಪಡ್ತಾ ಇದ್ವಿ ...ಆದ್ರೆ ಎಲ್ಲೂ ಟಿವಿ ಅಂದ್ರೆ ಹಣ ಮಾಡುವ ಸಾಧನ ಅಂತ ಬರೀತಾ ಇರಲಿಲ್ಲ , ಹಾಗೆ ಹಣ ಮಾಡಬಹುದು ಅಂತ ಆಗ ಗೊತ್ತೇ ಇರಲಿಲ್ಲ.. ಇದ್ದ ನ್ಯಾಷನಲ್ ದೂರದರ್ಶನ (DD1)ಮತ್ತು ಪ್ರಾದೇಶಿಕ (DD9) ಚಂದನ ಬಿಟ್ರೆ ಬೇರೆ ಆಯ್ಕೆಗಳೇ ಇರಲಿಲ್ಲ .. ಅದರಲ್ಲೇ ಖುಷಿ ಪಡ್ತಾ ಇದ್ವಿ ..
ಈಗ ವಿಷ್ಯಕ್ಕೆ ಬರ್ತೀನಿ. ನಾ ಟಿವಿ ನೋಡೋದು ಬಲು ಅಪರೂಪ. ಸಿಕ್ಕೋ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಯಾವುದಾದ್ರೂ ಒಳ್ಳೆ ಹಾಡುಗಳು ಅಥವ ಒಂದಷ್ಟು ನ್ಯೂಸ್ ಕೇಳೋದು, ಕ್ರಿಕೆಟ್, ಟೆನಿಸ್, ಒಂದಷ್ಟು ಕಬಡ್ಡಿ ಬಿಟ್ರೆ ಬೇರೆ ಏನಾದ್ರೂ ನೋಡೋದು ಕಮ್ಮಿ.. ರಿಮೋಟ್ ಮಕ್ಕಳ ಕೈಲೋ ಗಂಡನ ಕೈಲೋ ಇದ್ರೆ ಪಕ್ಕ ಕೂತಿದ್ದಾಗ ಅವರು ಹಾಕಿದ್ದನ್ನ ನೋಡ್ತಾ ಕೈಲಿ ಒಂದು ಪುಸ್ತಕ ಹಿಡಿದು ಕೂರ್ತಿನಿ...ಅವ್ರುಹಾಕಿದ್ದು ಕಿವಿಗೆ ಬಿದ್ರೆ ಚೆಂದ ಅನಿಸಿದ್ರೆ ಹಾಗೇ ಕೇಳ್ತಿನಿ.. ಇಲ್ಲ ಅಂದ್ರೆ ಇಲ್ಲ.. ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ನ್ಯೂಸ್ ಹಾಕಿದ್ರೆ 'ಅಂಕಲ್ ಆಫೀಸ್ಗೆ , ಆಂಟಿ ಟೆಂಟ್ ಸಿನಿಮಾಗೆ " 'ಹೆಂಡತಿಯ ಅನೈತಿಕ ಸಂಬಂಧ , ಕೊಲೆ ಮಾಡಿದ ಗಂಡ" ' ಪರಸತಿಯ ಜೊತೆ ಇದ್ದ ಗಂಡ ರುದ್ರ ಪತ್ನಿಯಿಂದ ಪೂಜೆ" ......ಇತ್ಯಾದಿ , ಇತ್ಯಾದಿ ನೋಡಿ ನೋಡಿ ಬೇಸರ ಅನಿಸುತ್ತೆ ನ್ಯೂಸ್ ನೋಡೋದೇ ಬೇಡ ಅನ್ನೋ ಹಾಗೆ..ಕೃತಿ ಬಿದ್ದು ಬಿದ್ದು ನಗ್ತಾಳೆ 'ಓಯ್ ಚೇಂಜ್ ಮಾಡು ಮಗ' ಅಂದ್ರೆ 'ಸುಮ್ನಿರಮ್ಮ ಸಕ್ಕತ್ತಾಗಿದೆ ಟೈಟಲ್' ಅಂತಾಳೆ :(
ಒಂದಷ್ಟು ವರುಷಗಳಿಂದ ಈ ಟಿವಿಗಳಲ್ಲಿ ರಿಯಾಲಿಟಿ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳನ್ನ ನಡೆಸೋದು, ಅದರ ಫಲಿತಾಂಶ ವೀಕ್ಷಕರ ಕೈಲಿದೆ ಎಂದು "ಯಾಮಾರಿಸಿ" ವೋಟ್ ಹಾಕಿ ಅನ್ನೋದು, ನಾವೂ ಕೂಡ ಏನೋ ನನ್ನ ವೋಟ್ನಿಂದಲೇ ಅವನೋ/ಳೋ ಗೆಲ್ತಾಳೆ ಅನ್ನೋ ಹಾಗೆ ವೋಟ್ ಹಾಕೋದು (ದೇವ್ರಾಣೆ ನನಗೂ ಇದಕ್ಕೂಬಲು ದೂರ, ಮೆಸೇಜ್ ಹಾಕಿದ್ರೆ ವಾಪಸ್ಸು ಮೆಸೇಜ್ ಹಾಕದ ಸೋಮಾರಿ ನಾನು) .. ಇದ್ಯಾಕೆ ಅಂತ? ಅಭಿಮಾನ ಇರಬೇಕು, ಪ್ರೀತಿ ಇರಬೇಕು, ಗೌರವ ಇರಬೇಕು, ಎದುರಿಗೆ ಕಂಡರೆ ವಿಶ್ವಾಸದಿಂದ ಇರಬೇಕು . ಹುಚ್ಚುತನ ಇರಬಾರದು. ಗೆಲುವು ಸೋಲು "ಅರ್ಹತೆಯ" ಮೇಲೆ ಸಿಗಬೇಕೇ ಹೊರತು ಮತ್ಯಾವುದೇ ಮಾನದಂಡದ ಮೂಲಕ ಅಲ್ಲ.... ಅದೆಷ್ಟೋ ದುಡ್ಡು ಖರ್ಚು ಮಾಡಿ ಜನ ವೋಟ್ ಮಾಡ್ತಾರೆ , ಬಹುಶಃ ಬಹುಮಾನದ ಹಣಕ್ಕೆ ಅದರ ೧೦% ಕೂಡ ಸರಿ ಹೋಗೋದಿಲ್ಲ....ದುಡ್ಡು ಗೆದ್ದ ವ್ಯಕ್ತಿ ಒಂದಷ್ಟು ದಿನಗಳ ನಂತರ ನಮ್ಮ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಾಣೋದೇ ಇಲ್ಲ ! ಜನಗಳ ನೆನಪಿನಶಕ್ತಿ ಬಲು ಕಡಿಮೆ. ಹೊಸದೊಂದು ವಿಷಯ ಸಿಕ್ಕ ಕೂಡಲೇ ಹಳೆಯದನ್ನ ಮರೀತಾರೆ. ಗಾಸಿಪ್ ಜೀವನ ಅಲ್ಲ . (ಮೊನ್ನೆ ನನ್ನ ಅತ್ತೆಯ ಮಗಳು " ಹಿಂಗೇ ಅಕ್ಕ, !@$#$#@@@$$" ಅಂದ್ಳು, ನಮ್ಮದು ಗಾಸಿಪ್ ಮಾಡೋ ವಯಸ್ಸ ತಾಯಿ ಅಂದೆ..ನಕ್ಬಿಟ್ಲು ) ಕೆಲವು ರಿಯಾಲಿಟಿ ಷೋಗಳ ನೋಡ್ತಿವಿ ಅಂದ್ರೆ ನಮ್ಮ ಅಭಿರುಚಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಪ್ರಶ್ನೆ ಏಳುವಷ್ಟು ಮಟ್ಟಕ್ಕೆ ಬಂದು ತಲುಪಿದ್ದೇವೆ..
ಒಳ್ಳೆಯದು ಕೆಟ್ಟದರ ನಡುವೆ ಒಂದು ಗೆರೆ ಇರುತ್ತದೆ . ಗೆರೆ ಎಳೆಯುವವರು, ಎಳೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕಾದವರು ನಾವೇ.. ಯಾವುದೇ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ನೋಡಬೇಕು ಅಥವ ನೋಡಬಾರದು ಅನ್ನೋದಲ್ಲ ನನ್ನ ಉದ್ದೇಶ. ನಾವು ಮಾಡುವ ಕೆಲ್ಸದ ಬಗ್ಗೆ ವಿವೇಚನೆ ಇದ್ರೆ ಸಾಕು. ಅದರ ಅಗತ್ಯ ಎಷ್ಟು ಅನ್ನೋದರ ಬಗ್ಗೆ ಸಾಮಾನ್ಯ ಪ್ರಜ್ಞೆ ಇದ್ರೆ ಸಾಕು.
(ಪುಟ್ಟಿ ಹೇಳ್ತಾ ಇದ್ದಾಳೆ 'ಕುಳ್ಳಿಮಾ, ನೀವ್ ಯಾಕೋ ಮಾತಾ ಸುನಿತಾನಂದಮಯಿ ಆಗೋ ರೇಂಜ್ಗೆ ಹೋಯ್ತಾ ಇದ್ದೀರಾ ಜೋಪಾನ..U need to come forward yaa ಅಂತ!!)...
money makes many things ಅಂತಿದ್ಲು ಅಮ್ಮ .... ನಿಜವೇನೋ ...
ಸುಂಸುಮ್ನೆ ಬರೀಬೇಕು ಅನಿಸ್ತು ...
ನನ್ನ ಮಕ್ಕಳು ಅವರ ಓದುವಿಕೆಯ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಯಾವತ್ತೂ ಹಿಂಸೆ ಮಾಡಿಲ್ಲ. ತೊಂದರೆ ಕೊಟ್ಟಿಲ್ಲ. ಚಿಕ್ಕವರಿದ್ದಾಗ ಹೇಳಿಕೊಡ್ತಾ ಇದ್ದಿದ್ದು ಬಿಟ್ರೆ ಅವರಷ್ಟಕ್ಕೆ ಅವ್ರು ಓದ್ಕೊಳ್ತಾರೆ. 8-9ನೇ ತರಗತಿಯವರೆಗೂ ಪಕ್ಕ ಕೂತ್ಕೊಳ್ತಾ ಇದ್ದೆ. ಆಮೇಲೆ ಅದೂ ಇಲ್ಲ. ತುಂಬಾನೇ ಜಾಣರು ಅಲ್ಲದೆ ಇದ್ರೂ ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ 8-10ರ ಒಳಗೆ ನಿಲ್ತಾರೆ. ಶಾಲೆಯಲ್ಲಾಗಲಿ, ಕಾಲೇಜಲ್ಲಾಗಲಿ ಪೇರೆಂಟ್ಸ್-ಟೀಚರ್ಸ್ ಮೀಟಿಂಗ್ನಲ್ಲಿ ದೂರುವ ಹಾಗೆ ನಡೆದುಕೊಂಡಿಲ್ಲ. ಒಂದಷ್ಟು ಪ್ರೆಷರ್ ಹಾಕಿದ್ರೆ ಇನ್ನೊಂದ್ಚೂರು ಹೆಚ್ಚು ಅಂಕಗಳು ಬರ್ತಾ ಇದ್ದಿದ್ದು ನಿಜ ಅನಿಸಿದ್ದರೂ ಅವರ ಬಾಲ್ಯದ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಕಸಿದುಕೊಳ್ಳೋದು ಬೇಡ ಅನಿಸಿತ್ತು. ಮಂಜು ಈಗ್ಲೂ ನನ್ನ ಬೈತಾರೆ 'ನಿನ್ ಮಕ್ಳು ಇನ್ನೊಂದ್ಚೂರು ಕಷ್ಟ ಪಟ್ಟಿದ್ರೆ /ನೀನು ಒಂದ್ಚೂರು ಓದಿಸಿದ್ರೆ ಇನ್ನು ತುಂಬಾ ಅಂಕ ಬರ್ತಾ ಇತ್ತು' ಅಂತ . (ಮುಂದೆ ನನ್ನ ಮಕ್ಕಳೂ ಇದನ್ನೇ ಹೇಳ್ತಾರೇನೋ, ನೀನು ಇನ್ನೊಂದ್ಚೂರು ಭಯಪಡಿಸಿ ಓದಿಸಬೇಕಿತ್ತು ಕಣಮ್ಮ ಅಂತ !!) 
ಕಾರ್ತಿ ಎರಡನೇ ಪಿಯುಸಿ ಯಲ್ಲಿದ್ದಾಗ ಒಂದ್ ದಿನ ಕಾಲೇಜ್ನಿಂದ ಫೋನ್ ಬಂತು 'ನಾನು ಕೆಮಿಸ್ಟ್ರಿ ಲೆಕ್ಚರರ್ __ ಮಾತಾಡ್ತಾ ಇರೋದು. ನಿಮ್ ಹತ್ತಿರ ಸ್ವಲ್ಪ ಮಾತನಾಡಬೇಕಿತ್ತು ಕಾರ್ತಿಕ್ ವಿಷ್ಯ ' ಅಂದ್ರು. ಎಂದೂ ಇಲ್ಲದ್ದು ಇದೇನು ಹೀಗೆ ಅನಿಸಿ ಆತಂಕ ಅನಿಸ್ತು. ಮನೆಯಿಂದ ಕಾಲೇಜು ಒಂದ್ ಒಂದು-ಒಂದೂವರೆ ಕಿಲೋಮೀಟರು ಅಷ್ಟೇ, ಕೆಲ್ಸ ಮಾಡ್ತಾ ಇದ್ದವಳು 'ಈಗ್ಲೇ ಬರ್ತೀನಿ' ಅಂತ ಹೇಳಿ ಫೋನ್ ಇಟ್ಟೆ. ಎರಡು ನಿಮಿಷದಲ್ಲಿ ತಯಾರಾಗಿ ಗಾಡಿ ತೆಗೆಯೋಣ ಅಂದ್ರೆ ಅವನನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಬಂದಾಗ ಸರಿ ಇದ್ದ ಗಾಡಿ ಪಂಚರ್ ಆಗಿದೆ !! ಬರ್ತೀನಿ ಅಂತ ಹೇಳಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ.ಮಾತು ತಪ್ಪಿದರೆ ಅವರಿಗೆ ನನ್ನ ಮಗನ ಮೇಲಿರೋ ವಿಶ್ವಾಸ ಹೋಗಿಬಿಡುತ್ತದೆ (ನನ್ನ ಮೇಲಿನ ಅವರ ವಿಶ್ವಾಸದ ಬಗ್ಗೆ ನನಗೆ ಭಯವಿಲ್ಲ, ಯಾಕೆ ಅಂದ್ರೆ ಅವರಿಂದ ನನಗಾಗಲಿ, ನನ್ನಿಂದ ಅವರಿಗಾಗಲಿ ಏನೂ ಉಪಯೋಗ (ಉಪಯೋಗ ಅಂದ್ರೆ ಅನುಕೂಲ) ಇಲ್ಲ)..ಸರಿ ನಡೆದೇ ಹೊರಟೆ. ಹೋಗೋ ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಟೆನ್ಶನ್ಗೆ ಮತ್ತೊಂದಷ್ಟು ಬಿಸಿಲಿಗೆ ಮತ್ತಷ್ಟು ಉದ್ವೇಗಗೊಂಡಿದ್ದೆ. ಕೆಮಿಸ್ಟ್ರಿ ವಿಭಾಗದ ಹತ್ತಿರ ಹೋದೆ ." __ ಇದ್ದಾರಾ" ಅಂದೆ. ಅವರು ಇದ್ರು. ನನಗಿಂತ ಒಂಚೂರು ಚಿಕ್ಕವರೆ ."ನಾನು ಕಾರ್ತಿ ಅಮ್ಮ" ಅಂದೇ..ತುಂಬಾ ವಿನಮ್ರತೆಯಿಂದಲೆ 'ಮೇಡಂ ಅಷ್ಟೊಂದು ಟೆನ್ಶನ್ ಎಲ್ಲ ತಗೊಂಡು ಯಾಕೆ ಬರೋಕೆ ಹೋದ್ರಿ , ನಾಳೆ ಕೂಡ ಬಂದಿದ್ರೆ ಆಗೋದು, ನೀರು ಬೇಕಾ ಮೇಡಂ' ಅಂದ್ರು. ಮತ್ತೊಂದಿಬ್ಬರು ಉಪನ್ಯಾಸಕರೂ ಇದ್ರು. 'ಇಲ್ಲ ಥ್ಯಾಂಕ್ಸ್, ಪ್ಲೀಸ್ ಏನ್ ವಿಷ್ಯ ಹೇಳಿ ? ಎಂದೂ ಶಾಲೆಯಿಂದಾಗಲಿ ಕಾಲೇಜ್ನಿಂದಾಗಲಿ ಯಾವುದೇ ತರದ "ನಿಮ್ಮ ಮಗನ ವಿಷ್ಯ ನಿಮ್ಮ ಜೊತೆ ಮಾತನಾಡಬೇಕು" ಅನ್ನೋ ತರ ದೂರು ಬಂದಿಲ್ಲ .. ಏನು ಹೇಳಿ?" ಅಂದೆ. 'ಏನಿಲ್ಲ ಈ ಸಾರಿ ನಡು ವಾರ್ಷಿಕ ಪರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ಕಡಿಮೆ ಅಂಕ ತಗೊಂಡಿದ್ದಾನೆ. ಈ ಸಾರಿ ೨ನೇ ಪಿಯುಸಿ ಅಲ್ವ ಅದ್ಕೆ ಪೇರೆಂಟ್ಸ್ಗೆ ಹೇಳೋಣ ಅಂತ ಕರೆ ಮಾಡಿದ್ದು ಅಷ್ಟೇ ' ಅಂತ ಅವನ ಉತ್ತರ ಪತ್ರಿಕೆ ಕೊಟ್ರು.. ಉತ್ತರಪತ್ರಿಕೆ ನೋಡಿದೆ ಎಲ್ಲಾ ಅಲಕ್ಷ್ಯತೆಗೆ ಹೋದ ಅಂಕಗಳೇ !! ಬಿಸಿಲಲ್ಲಿ ನಡೆದು ಬಂದಿದ್ದಕ್ಕೋ , ಟೆನ್ಶನ್ಗೋ , ಇಲ್ಲ ಇವನ ಉತ್ತರ ಪತ್ರಿಕೆ ನೋಡಿಯೋ ಅಂತೂ ಕಣ್ಣು ತುಂಬಿ ಇನ್ನೇನು ಹರಿಯುವಂತಾಯ್ತು. ಅಷ್ಟ್ರಲ್ಲಿ ಕಾರ್ತಿನೂ ಕರೆಸಿದ್ದರು . ಅವನು ಬರುವುದಕ್ಕೂ ನನ್ನ ಕಣ್ಣು ತುಂಬಿ ನೀರು ಹೊರ ಬರುವುದಕ್ಕೂ ಸರಿ ಹೋಯ್ತು (ನಾ ದಿನಕ್ಕೆ ಒಂದು ಸಾರಿನಾದ್ರೂ ಸಣ್ಣ ವಿಷ್ಯಕ್ಕಾದ್ರೂ ಸರಿ ಅತ್ತುಬಿಡೋದು ಅದಕ್ಕೆ ಯಾರಾದ್ರೂ ಒಂದೆರಡು ತರ್ಲೆ ಡೈಲಾಗ್ ಹೊಡೆದರೆ ಕ್ಷಣಗಳಲ್ಲಿ ನಕ್ಕುಬಿಡೋದು ಮಾಮೂಲು. ಅದಕ್ಕೆ ಯಾರು ತಲೆ ಕೆಡಿಸಿಕೊಳ್ಳೋದಿಲ್ಲ.. ಅದನ್ನ ಬಿಟ್ಟು ದೈಹಿಕ ಅಥವ ಮಾನಸಿಕ ನೋವಿಗಾಗಲಿ ನಾನು ಮಕ್ಕಳ ಮುಂದಾಗಲಿ ಮತ್ಯಾರ ಮುಂದಾಗಲಿ ಅಳೋದಿಲ್ಲ ಹಾಗೆ ಅಳೋದನ್ನ ಮಕ್ಕಳು ನೋಡಿಲ್ಲ ಕೂಡ !!) ಒಂದೇ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಸಾವರಿಸಿಕೊಂಡೆ. ಆ ಉಪನ್ಯಾಸಕರು ಕಾರ್ತಿಗೆ ಒಂದೆರಡು ಮಾತು ಹೇಳಿದ್ರು , ನಾನು ಸುಮ್ನೆ ಅವನ ಮುಖ ನೋಡಿ ;ನಿನ್ನ ಪೇಪರ್ ಒಂದ್ಸಾರಿ ನೋಡು ಮಗ" ಅಂತ ಹೇಳಿ ಉಪನ್ಯಾಸಕರಿಗೆ ಧನ್ಯವಾದ ಹೇಳಿ ಓದಿಸ್ತೀನಿ ಅಂತ ಹೇಳಿ ಹೊರಟೆ. ಅವರೂ ಕೂಡ ಬಂದಿದ್ದಕ್ಕೆ ಥ್ಯಾಂಕ್ಸ್ ಮೇಡಂ ಅಂದ್ರು .. ಬಂದ್ಬಿಟ್ಟೆ . 
ಸಂಜೆ ಎಂದಿನಂತೆ ಕಾರ್ತಿ ಬಂದ. 'ಅದನ್ನು' ಬಿಟ್ಟು ಒಂದೆರಡು ಮಾತುಗಳಾಡಿದೆವು . ಮಂಜುಗೆ ಹೇಳಲಿಲ್ಲ ಹೇಳಿದ್ರೆ ಟೆನ್ಶನ್ ಪಾರ್ಟಿ ಅವ್ರು ಅಂತ :) ರಾತ್ರಿ ಅಡುಗೆ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಪಾತ್ರೆ ತೊಳೀತಾ ಇದ್ದೆ. ಮಗ 'ಸಾರಿ ಮಾ, ನನ್ನಿಂದ ನೀನು ಅವರ ಮುಂದೆ ಅತ್ತಿದ್ದು ಬೇಜಾರ್ ಆಯ್ತು .ಇನ್ಯಾವತ್ತೂ ಹಿಂಗೇ ಆಗೋಲ್ಲ" ಅಂದ. ನನಗೂ ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ನನ್ನ "ಅನಗತ್ಯ" excitement ಬಗ್ಗೆ ಒಂದಷ್ಟು ಬೇಸರವಾಗಿತ್ತು. ಆದ್ರೂ ೧೪ ವರ್ಷಗಳ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಜೀವನದಲ್ಲಿ ಒಮ್ಮೆಯೂ ಯಾರು ದೂರದ ಮಗ ಅಂದು ದೂರಿಸಿಕೊಂಡ ಬಗ್ಗೆ ಬೇಸರವಿತ್ತು. 
ಇದು ಆಗಿ ಮೂರು ವರ್ಷ. ಇಂದಿಗೂ ಮಗ ನೆನಪಾದಾಗ ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ವಿಷಾದಿಸುತ್ತಾನೆ ( ಅಮ್ಮ ಸ್ವಲ್ಪ ತಮಾಷೆ ಮೂಡಲ್ಲಿದ್ದಾಳೆ ಅನಿಸಿದಾಗ ಆ ಮೇಷ್ಟ್ರನ್ನ ಬೈತಾನೆ... ಆವೈದ ನಮ್ಮಮ್ಮನ್ನ ಅಳಿಸಿ ಬಿಟ್ಟ ಅಂತ !!) 
ತುಂಬಾನೇ ಸಣ್ಣ ವಿಷ್ಯ ಮತ್ತು ವಿಷಾದ ಅಲ್ವೇ... ಆದ್ರೂ ಆ ವಿಷಾದ ಅವನಿಗೆ ಪಾಠ ಕಲಿಸಿದ್ರೆ ಸಾಕು ಅಷ್ಟೆ
ನೆನ್ನೆ ಕೃತಿ, ಮಂಜು,ನಾನು ಒಂದಷ್ಟು ಕೆಲಸಗಳ ನಿಮಿತ್ತ ಹೊರಗೆ ಹೋಗಿದ್ವಿ .ಕೆಲಸ ಮುಗ್ಯೋ ವೇಳೆಗೆ ಮಧ್ಯಾಹ್ನ ಆಗ್ಹೋಯ್ತು , ಸರಿ ಪುಟ್ಟಿನೂ ನಮ್ ಜೊತೇನೆ ಇದ್ದಾಳಲ್ಲ ಅಲ್ಲೇ ಎಲ್ಲಾದ್ರೂ ಊಟ ಮಾಡೋಣ ಇನ್ ಮನೆಗೆ ಹೋಗಿ ಮಾಡೋ ಅಷ್ಟ್ರಲ್ಲಿ ಲೇಟ್ ಆಗುತ್ತೆ ಅಂತ ಅಲ್ಲೇ ಒಂದ್ ಕಡೆ ಊಟಕ್ಕೆ ಹೋದ್ವಿ . (ನನಗೆ ಮಂಜುಗೆ ಇಂತಹ ಹೋಟೆಲ್ಲೇ ಬೇಕು ಅಂತೇನಿಲ್ಲ . ಯಾವುದಾದ್ರೂ ಸಣ್ಣ ಪೆಟ್ಗೆ ಅಂಗಡಿ ಸಿಕ್ಕಿದ್ರು ಟೀನೋ ಜ್ಯೂಸೊ ಕುಡಿದು ಮನೆಗೆ ಬಂದ್ ಬಿಡ್ತೀವಿ with no prejudice.. ಆದ್ರೆ ಪುಟ್ಟಿ ಇದ್ಲಲ್ಲ , ಅದೂ ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಅವಳು ನಮ ಜೊತೆ ಬರೋದು ಅಪರೂಪ ಅಂತ ಹೋಟೆಲ್ಗೆ ಹೋದ್ವಿ ) ಸರಿ ಪುಟ್ಟಿ ಊಟ ತಗೊಂಡಳು, ಮಂಜು ಪಲಾವ್ ತಗೊಂಡ್ರು, ನಾ ಮೊಸರನ್ನ(ಅದು ನನ್ನ fav ಮಧ್ಯಾಹ್ನದ ಊಟ) ತಗೊಂಡೆ .. ಈ ತರಕಾರಿನಾ ? ಇದು ಬೇಡ ಅದು ಬೇಡ ಅಂತಲೇ ಒಂಚೂರು ತಿಂದ್ಳು. ಈ ಸ್ವೀಟ್ ನೀ ತಿನ್ನು ಅಂದ್ಳು , ಮೊಸರು ಅವರಪ್ಪನಿಗೆ ಕೊಟ್ಲು .. ಅಂತೂ ತಿಂದ್ಳು !!
ರಾತ್ರಿ ಊಟ ಮಾಡ್ತಾ ಇದ್ವಿ 'ಮಧ್ಯಾಹ್ನ ತಿಂದ ಆ ಸ್ವೀಟ್ ಅಲ್ಲಿ ಸ್ವೀಟೆ ಇರ್ಲಿಲ್ಲ ಕಣ್ ಮಗ' ಅಂದೇ ಪುಟ್ಟಿಗೆ .." ಅದ್ಕೆ ನಾ ನಿನಗೆ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದು !!!' ಅಂದ್ಳು. 'ಅಯ್ಯೋ ಕಪಿ, ಟೇಸ್ಟ್ ಮಾಡಿ ಕೊಟ್ಯಾ !!? ನಾನು ನನ್ ಗಂಡ ಹೋಟೆಲ್ಗೆ ಊಟಕ್ಕೆ ಹೋದ್ರೆ, ನನ್ ಗಂಡ ಊಟ ತಗೊಂಡ್ರೆ ಮೊದಲು ಸ್ವೀಟ್, ಸೊಪ್ಪಿನ ಪಲ್ಯ ಇದ್ರೆ ನನಗೆ ಕೊಟ್ಬಿಡ್ತಾನೆ ಗೊತ್ತಾ, ನೀ ಸರಿ ಇಲ್ಲಾ ಮಗ " ಅಂದೆ 'U kno Maa, ಮಹಾರಾಣಿ ಊಟ ಮಾಡೋಕೆ ಮೊದ್ಲು ಯಾರಾದ್ರೂ ಊಟ ಸರಿ ಇದ್ಯಾ , ವಿಷಗಿಷ ಹಾಕಿದ್ದಾರೆ ಅಂತ ಪರೀಕ್ಷೆ ಮಾಡಿ ಕೊಡ್ತಾರೆ, ನೀ ಹಂಗೆ ನನಗೆ , i Love U kano " ಅಂತ ಕಿವಿ ಮೇಲೆ ಹೂವಿಟ್ಲು.. " ನಿನ್ನ ಗಂಡಂಗೆ ಸ್ವೀಟ್ಸ್ ಇಷ್ಟ ಇಲ್ಲ ಅದ್ಕೆ ಮೊದ್ಲೇ ಕೊಟ್ಟಬಿಡ್ತಾನೆ ಬಿಡು ಅದೇನ್ ಮಹಾ 'ಅಂದ್ಳು 
ಮಾತಾಡೋಕೆ ಇರೋ ಅಷ್ಟ್ ಬುದ್ದಿ ಓದೋದ್ರಲ್ಲಿ ತೋರಿಸಿದ್ರೆ ನನ್ ಐಕ್ಳು ಇಷ್ಟ್ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಎಲ್ಲೋ ಇರ್ತಿದ್ವು ..... 
ಮಾತನಾಡುವುದು ಕೂಡಾ ಕಲೆ ಅಂತೆ . ನನಗಂತೂ ಬರೋದಿಲ್ಲ .. ಇವಕ್ಕೆ ಬಂದಿದೆ ಅಂತ ಖುಷಿ ಪಡ್ಬೇಕು ಅಷ್ಟೇಯಾ :))))))

Wednesday, 1 February 2017

ಚಿಕ್ಕವರಿದ್ದಾಗ ಬಸ್, ರೈಲು, ಅಥವಾ ಕಾರಲ್ಲಿ ಹೋಗೋವಾಗ ಗಿಡಮರಗಳು, ರಸ್ತೆ , ಅಲ್ಲೆಲೋ ಕಾಣುವ ವಿಂಡ್ಮಿಲ್, ಎಲ್ಲಾ ಹಿಂದಕ್ಕ್ಕೆ ಹೋದಂತೆ ಅನಿಸ್ತಾ ಇತ್ತು. ಹಾಗೆಲ್ಲ ಅದು ಹಿಂದೆ ಹೋದಂತೆ ಅದೇನೋ ವಿಸ್ಮಯ !! ಅದ್ಯಾಕೆ ಹಾಗೆ ಹಿಂದಕ್ಕೆ ಹೋಗ್ತಾ ಇದೆ ಅಂತ. 'ನಾವ್ ಮುಂದಕ್ಕೆ ಹೋಗ್ತಾ ಇದೀವಲ್ಲ ಅದಕ್ಕೆ ಹಾಗೆ ಅನಿಸುತ್ತೆ ಮಗ ' ಅಂತ ಅಮ್ಮ ಹೇಳಿದ್ರೂ ಅದೇನೋ ಅರ್ಥವಾಗದಂತೆ. ಒಂದಷ್ಟು ದೊಡ್ಡವರಾಗಿ ವಿಜ್ಞಾನ ಓದ್ತಾ ಓದ್ತಾ ಮನಸ್ಸು ಅದಕ್ಕೆ ತೆರದುಕೊಳ್ತಾ ಹೋಯ್ತು.
ಚಾಮುಂಡಿ ಬೆಟ್ಟಕ್ಕೆ ಹೋಗ್ತಾ, ಕಾರ್ ಡ್ರೈವ್ ಮಾಡ್ತಾ ಮಾಡ್ತಾ, ಮಂಜು ಅಂದೆಂದೋ ಲೂನಾದಲ್ಲಿ ಚಾಮುಂಡಿಬೆಟ್ಟಕ್ಕೆ ಕರ್ಕೊಂಡು ಹೋಗಿದ್ದನ್ನ ಸ್ವಾರಸ್ಯವಾಗಿ ರೋಮ್ಯಾಂಟಿಕ್ ಆಗಿ ಹೇಳ್ತಾ ಇದ್ರೆ ಬೆಟ್ಟದಿಂದ ಇಳಿಯುವಾಗ ಸಿಗುವ ಅದೇ ಗಿಡಮರಗಳಂತೆ ಹಿಂದಕ್ಕೆ ಹೋದ ಕೆಲವು ಸಮಯಗಳೂ ಬರುವಂತಿದ್ದರೆ ಎನಿಸಿದ್ದು ಸುಳ್ಳಲ್ಲ !! And then he said 'ನಾ ರೆಡಿ !!ಲೂನದಲ್ಲಿ ತಾನೇ ಕರ್ಕೊಂಡ್ ಹೋಗ್ತೀನಿ ಬಿಡು!! ಆಗ ಕೂಡ ಎಲ್ರೂ 'ಇದೇನ್ ಹಿಂಗ್ ಸುತ್ತುತ್ತವೆ ಇವೆರಡು ಅಂತ ನಮ್ಮನ್ನೇ ನೋಡ್ತಿದ್ರು !! ಈಗ್ಲೂ ನಮ್ಮನ್ನೇ ನೋಡ್ತಾರೆ ಇವ್ರಿಗೇನ್ ಬಂತು "ಈಗ" ಲೂನಾದಲ್ಲಿ ಸುತ್ತೋಕೆ ಅಂತ'!!! And I smile as ever:)))))))))))))
ಒಂದು ಹಳೆಯ ಕನ್ನಡ ಚಲನ ಚಿತ್ರ ಸಾಕ್ಷಾತ್ಕಾರ. ಅನೇಕ ದಿಗ್ಗಜರು ಆ ಚಿತ್ರಕ್ಕಾಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ .. ಪುಟ್ಟಣ ಕಣಗಾಲ್, ನಾಗೇಂದ್ರ ರಾಯರು, ಪೃಥ್ವಿ ರಾಜ್ ಕಪೂರ್ , ರಾಜಕುಮಾರ್, ಜಮುನ, ಬಾಲಣ್ಣ , ವಜ್ರಮುನಿ, ಪಿ. ಬಿ. ಶ್ರೀನಿವಾಸ್, ಸುಶೀಲ , ಎಮ್. ರಂಗರಾವ್, ಕಣಗಾಲ್ ಪ್ರಭಾಕರ ಶಾಸ್ತ್ರಿ ಇತ್ಯಾದಿ .... ಹಾಡುಗಳು ಹಾಗು ಚಿತ್ರ ಮನೆಯ ಮಕ್ಕಳ ಜೊತೆ ಮುಜುಗರ ಇಲ್ಲದೆ ಕುಳಿತು ನೋಡಬಹುದು ... ಟಿವಿ ಅಲ್ಲಿ ಬಂದಾಗೆಲ್ಲ ತಪ್ಪದೇ ನೋಡೋ ಚಿತ್ರದಲ್ಲಿ ಇದೂ ಒಂದೂ .......ಈಗ ಇಲ್ಲಿ ಇದನ್ನು ಹೇಳೋದಕ್ಕೆ ಕಾರಣ ಅಂದ್ರಾ ...ಈ ಚಿತ್ರದಲ್ಲಿ ಪೃಥ್ವಿ ರಾಜ್ ಕಪೂರ್ ಒಂದು ಡೈಲಾಗ್ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ .... 'ನನ್ನ ಮನೆಯ ಬಾಗಿಲು ಬರುವವರಿಗೆ ಸದಾ ಕಾಲ ಸ್ವಾಗತ (ತೆರೆದಿರುತ್ತದೆ ).... ಹೋಗುವವರಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ ...!!" ಹೀಗೆ ಅರ್ಥ ಬರುವ ಮಾತುಗಳು ...... 
ಈ ಮಾತುಗಳು ಎಷ್ಟು ಇಷ್ಟ ಆಗುತ್ತೆ ಅಂದ್ರೆ ...... wen in such situations, ..........ಬಹಳಷ್ಟು ಸಾರಿ ನನಗೆ ನಾನೇ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನ ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳೋದು ಇದೆ ... be it in a friendship or between relatives.... ಹಾಗೆ ನನಗೆ ನಾನೇ ಸಮಾಧಾನ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳೋದೂ ಇದೆ .... ಒಂದು ಸಿನಿಮಾ ಮಾತು ನಿಜಕ್ಕೂ ಇಷ್ಟು ಪ್ರಭಾವ ಬೀರಬಲ್ಲುದೇ ??? ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ ...
.But I say it to myself for a few times and wen i am right................
ಅಮ್ಮ ಮಗ ಜಗಳ ಆಡಿದರು .. ತಮ್ಮದಲ್ಲದ ವಿಷಯಕ್ಕೆ, ಸಲ್ಲದ ಪ್ರತಿಷ್ಠೆಗೆ ಬಿದ್ದು ಜಗಳ ಆಡಿದರು .... ಮಾತು ನಿಂತು ಹೋಗಿತ್ತು .. ಸರಿ ಗೊತ್ತೇ ಇದೆಯಲ್ಲ ತಪ್ಪು ಯಾರದೇ ಇದ್ದರೂ ಅದು ಬೀಳೋದು ಸೊಸೆಯ ಮೇಲೆಯೇ.. ಸೊಸೆಯ ಜೊತೆ ಕೂಡ ಮಾತು ನಿಂತು ಹೋಯ್ತು .. ಅಮ್ಮ ಮಗನ ಮನೆಗೆ ಬರೋದು ನಿಂತು ಹೋಯ್ತು .. ವಾರಕ್ಕೆ ಒಂದೆರಡು ಬಾರಿ ಅಮ್ಮನನ್ನ ನೋಡಿ ಬರುತ್ತಿದ್ದ ಮಗ ಕೂಡ ತನ್ನದಲ್ಲದ ತಪ್ಪಿಗೆ ತಾನೇಕೆ ಬಗ್ಗಲಿ ಎಂದು ಹೋಗೋದೇ ಬಿಟ್ಟ ...ಸುಮ್ಮನೆ ಬೇಡದ ವಿರಸ ಬೇಡ ಎಂದ ಹೆಂಡತಿಗೆ ತಲೆ ಕೆಡಿಸಿಕೊಳ್ಳದೆ ಇರಲು ಸಲಹೆ ನೀಡಿದ... !! ಹಿರಿಯರ ಪ್ರತಿಷ್ಠೆಗೆ ನಲುಗಿದ್ದು ಪುಟ್ಟ ಮಕ್ಕಳ ಮನಸ್ಸುಗಳು ...ಎಲ್ಲೋ ಅಲ್ಲೊಮ್ಮೆ ಇಲ್ಲೊಮ್ಮೆ ಸಿಕ್ಕಾಗ ಮಾತಾಡುವುದು ಬಿಟ್ಟರೆ ಶಾಲೆ, ಆಟ ಪಾಠ ಇಷ್ಟೇ ಬದುಕು ಎಂಬಂತೆ ಆಗಿಹೋಯ್ತು ..... ಹಬ್ಬಕ್ಕೆ ಒಂದಾಗಲಿಲ್ಲ ... ನೆಂಟರ ಸಾವಿಗೆ ಹೋದರೂ ಅಮ್ಮ ಮಗ ಮಾತಾಡಲಿಲ್ಲ .... ಇಬ್ಬರ ಮನದಲ್ಲೂ ನೋವಿನ ಗೆರೆಗಳು .... ಮಾತನಾಡಲು ಹುಂಬ ಪ್ರತಿಷ್ಠೆ .....ಮಾತಾಡಲು ವೇದಿಕೆಗಾಗಿ ಕಾದೇ ಕಾದರು ....ಕಡೆಗೊಮ್ಮೆ ಮೌನ ಮುರಿದು ಮಾತಾಡಿದರು .... ಅಮ್ಮ ಮಗ ಒಂದಾದರು ..ಅಮ್ಮ ಅತ್ತಳು, ನಕ್ಕಳು , ಮಗ ಅಮ್ಮನನ್ನ ತಬ್ಬಿ ಸಂತೈಸಿದ ... ಮಕ್ಕಳು ನಕ್ಕರು ... ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಖುಷಿ .............'ಮನೆಗೆ ಬಾಮ ' ಸೊಸೆಯನ್ನ ಕರೆದಳು ಅತ್ತೆ .... ಸೊಸೆ ಮುಖ ನೋಡಿದಳು .....ಆ ನೋಟದ ನೋವಿಗೆ ಆ ನೋಟದ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಅತ್ತೆ ಉತ್ತರಿಸದಾದಳು .... 'ಒಂದೆರಡು ಮಾತಿದೆ ಆ ಮಾತಿಗೆ ಉತ್ತರ ಸಿಕ್ಕರೆ ನಾ ಮನೆಗೆ ಬರುವೆ ಅಮ್ಮ .." ಅಂದ್ಲು .... ಗಂಡನ ಮೊಗದಲ್ಲಿ ಈಗ ಇದೆಲ್ಲ ಬೇಕಾ ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆ ... ಮಕ್ಕಳ ಮೊಗದಲ್ಲಿ ಅಮ್ಮ ಏನ್ ಹೇಳ್ತಾಳೋ ಅನ್ನೋ ಭಯ ... ವಾರಗಿತ್ತಿಯ ಮಕ್ಕಳ ಮೊಗದಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ದೊಡ್ಡಮ್ಮ ಅಕ್ಕ ಅಣ್ಣನನ್ನ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಿಬಿಡ್ತಾಳೇನೋ ಅನ್ನೋ ನೋವು .......... 'ಅಮ್ಮ ನೀವು ಅಮ್ಮ ಮಗ ಅಲ್ಲದೆ , ನಾನು ನೀವು ಜಗಳ ಆಡಿದ್ದರೆ ; ನಿಮ್ಮ ಮಗನ ಜೊತೆ ಮಾತಾಡೋದು ಬಿಡ್ತಾ ಇದ್ರಾ ?? .....ಅವರದಲ್ಲದ ತಪ್ಪಿಗೆ ನನ್ನ ಮಕ್ಕಳು ನೋವು ಅನುಭವಿಸಿದ್ದು ಸರಿನಾ ??? ... ಈಗ ಕೂಡ ನೀವು ನಿಮ್ಮ ಮಗನಿಗಾಗಿ ಕರಿತಾ ಇದ್ದೀರಾ ಹೊರತೂ ................ " ಅನ್ನೋ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳೆಲ್ಲಾ ಮನದ ಮೂಲೆಯಲ್ಲೇ ಹುದುಗಿಸಿ ಬಿಟ್ಟಳು .......... ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಭೂಮಿಯಾಗಿ ಬಿಟ್ಟಳು ............ಅಭಿಮಾನ!!!....... ನಕ್ಕು ಬಿಟ್ಟಳು ...ನಗುವಿನ ಜೊತೆ ಬಂದ ಕಣ್ಣ ಹನಿ ಯಾರಿಗೂ ಕಾಣಲೇ ಇಲ್ಲ ............... !!
ಮನೆ ಅಂದ ಮೇಲೆ ಮಾತು ಬರುತ್ತೆ ಹೋಗುತ್ತೆ . ಸಣ್ಣ ಮಾತುಗಳು ಅತ್ತೆ ಸೊಸೆಯರ ನಡುವೆ ಇದ್ದೆ ಇರುತ್ತದೆ ..ಅದಕ್ಕೆ ನಮ್ಮ ಮನೆಯೂ ಹೊರತಲ್ಲ...ಬಹಳಷ್ಟು ಸಾರಿ ನಾವು ಮೂರೂ ಜನ ಸೊಸೆಯಂದಿರು ಅಯ್ಯೋ ಅವರ ಬುದ್ದಿ ಗೊತ್ತಲ್ಲ ಮತ್ತ್ಯಾಕೆ ಹೆಚ್ಚು ತಲೆ ಕೆಡಿಸಿಕೊಳ್ಳೋದು ಅಂತ ಸುಮ್ಮನಾಗಿ ಬಿಡ್ತೀವಿ , ಆದ್ರೂ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಮನಸ್ಸಿನ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ವಯಸ್ಸಿಗೆ ಬಂದ ಮಕ್ಕಳಿರುವ ನಾವು ಅನಿಸಿಕೊಳ್ಳೋದಾ ಅನ್ನೋ ಸಿಟ್ಟಿಗೆ ಏನಾದ್ರು ಅಂದು ಬಿಡೋದು ಉಂಟು . ಮೊನ್ನೆ ಅತ್ತೆ ಬಂದಿದ್ರು ಏನೋ ಸಣ್ಣ ಪುಟ್ಟ ಮಾತುಗಳು ಬಂದ್ವು ಅಲ್ಲಿ ಅಂತ ಬೇಸರಗೊಂಡಿದ್ದರು.. ಅವರಮ್ಮನಿಗೆ ಒಂದಷ್ಟು ಸಮಾಧಾನ ಬುದ್ದಿ ಹೇಳಿದ ಮೇಲೆ , ಅತ್ತೆ ಮಲಗಲು ಹೋದ ಮೇಲೆ ಮಂಜು ಹೇಳಿದ್ರು "ಅವ್ರ ಕಥೆ ಗೊತ್ತಲ್ವ ಸುನಿ ನಿನಗೆ.. ೨೫ ವರ್ಷದಿಂದ ನೋಡ್ತಾನೆ ಬಂದಿದ್ದೀಯ, ನಿಮ್ಮ ಮೂರು ಜನರ(ವಾರಗಿತ್ತಿಯರು) ಬಗ್ಗೆ ಒಂದ್ ಮಾತು ಇಲ್ಲ .. ನಮಗೆಲ್ಲ ತಾಯಂದಿರು ನೀವು...'
ಹಾಗೆ ಮಾತಾಡ್ತಾ ಮಾತಾಡ್ತಾ .... 'ದಿನಾ ಅದೇ ಬಾವಿಯಲ್ಲಿ ನೀರ್ ತೆಗಿತಾ ಇದ್ರೆ ಬಾವಿಯ ಆಳ ಗೊತ್ತಿರುತ್ತದೆ ಕಣಮ್ಮ! ಹಗ್ಗ ಇಷ್ಟಕ್ಕೆ ನಿಂತರೆ ಬಿಂದಿಗೆ ಮುಳುಗುತ್ತೆ ,ನೀರು ಸಿಗ್ತದೆ ಅಂತ ! ಹೊಸದಾಗಿ ಬಾವಿ ಹತ್ರ ಬಂದವ್ರಿಗೆ ನೀರಿನ ಆಳ ತಿಳಿಯೋದಿಲ್ಲ ! ನೀನೂ ತಿಳ್ಕೋ ಬದುಕೋದು ಹೇಗೆ ಅಂತ !! ನಿನ್ ಮಕ್ಕಳು ನಿನ್ನನ್ನ ಹುಟ್ಟಿದಾಗಿಂದ ನೋಡಿರ್ತಾರೆ. ನೀ ಬೇಸರಗೊಂಡು ಮಾತಾಡಿದ್ರೆ ನಿನ್ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ನಮ್ಮಮ್ಮ ಹಿಂಗೆ ಅಂತ ಗೊತ್ತಿರುತ್ತೆ ಆದ್ರೆ ಸೊಸೆ ಅಥ್ವ ಅಳಿಯ ನಿನ್ನ ಆಗಷ್ಟೇ ನೋಡ್ತಾ ಇರ್ತಾರೆ, ಅವ್ರು ಬೇರೆ ಕಡೆಯಿಂದ ಬಂದು ನಿನ್ನ ಮನೆಗೆ ಸೇರ್ತಾರೆ... ಮಾತಾಡುವಾಗ ಸ್ವಲ್ಪ ತಡೆದು ಮಾತನಾಡು.. ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ನಿನಗೇ ಗೊತ್ತಾಗಿರುತ್ತೆ ಆ ಮಾತು ಅಗತ್ಯನಾ ಇಲ್ವಾ ಅಂತ .. 'ನನ್ನ' ಮನೆ ಇದು 'ಹೀಗೆ' ಇರಬೇಕು ಅಂತ ಅನ್ಕೊಬೇಡ..!!! ನಿನ್ನ ಕಾಲ, ನಿನ್ನ ಬದುಕು, ನೀ ಬದುಕ ನೋಡೋ ರೀತಿಯಲ್ಲೇ ಎಲ್ಲಾರೂ ನೋಡಬೇಕು ಅಂದಾಗಲೇ ಇದೆಲ್ಲ ಬರೋದು.... ಅಂತೆಲ್ಲ ಹೇಳ್ತಾ ಹೋದ್ರು !!! "ಅಯ್ಯೋ ಶಿವ, ಒಂದ್ ಪುಸ್ತಕ ಓದೋದಿಲ್ಲ(ಓದಿಲ್ಲ) ಆದ್ರೂ ಈ ಪಾಟಿ ಬುದ್ದಿ ಎಲ್ಲಿರುತ್ತೋ ಕಾಣೆ'!!!
ಮನಸ್ಸು ಒಮ್ಮೆಮ್ಮೆ ಮಳೆಯ ನಂತರ ಮೂಡೋ ಕಾಮನಬಿಲ್ಲಿನ ಚಿತ್ತಾರದ ಬಾನಿನಂತೆ... ಪಾಠ ಕಲಿಯೊದಕ್ಕೆ ಪುಸ್ತಕವೇಕೆ ಇಂತಹ ಜೀವದ ಗೆಳೆಯನಿದ್ದರೆ ಅನ್ನೋ ಹಾಗೆ :))))
ಮನೆ ಅಂದ ಮೇಲೆ ಮಾತು ಬರುತ್ತೆ ಹೋಗುತ್ತೆ . ಸಣ್ಣ ಮಾತುಗಳು ಅತ್ತೆ ಸೊಸೆಯರ ನಡುವೆ ಇದ್ದೆ ಇರುತ್ತದೆ ..ಅದಕ್ಕೆ ನಮ್ಮ ಮನೆಯೂ ಹೊರತಲ್ಲ...ಬಹಳಷ್ಟು ಸಾರಿ ನಾವು ಮೂರೂ ಜನ ಸೊಸೆಯಂದಿರು ಅಯ್ಯೋ ಅವರ ಬುದ್ದಿ ಗೊತ್ತಲ್ಲ ಮತ್ತ್ಯಾಕೆ ಹೆಚ್ಚು ತಲೆ ಕೆಡಿಸಿಕೊಳ್ಳೋದು ಅಂತ ಸುಮ್ಮನಾಗಿ ಬಿಡ್ತೀವಿ , ಆದ್ರೂ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಮನಸ್ಸಿನ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ವಯಸ್ಸಿಗೆ ಬಂದ ಮಕ್ಕಳಿರುವ ನಾವು ಅನಿಸಿಕೊಳ್ಳೋದಾ ಅನ್ನೋ ಸಿಟ್ಟಿಗೆ ಏನಾದ್ರು ಅಂದು ಬಿಡೋದು ಉಂಟು . ಮೊನ್ನೆ ಅತ್ತೆ ಬಂದಿದ್ರು ಏನೋ ಸಣ್ಣ ಪುಟ್ಟ ಮಾತುಗಳು ಬಂದ್ವು ಅಲ್ಲಿ ಅಂತ ಬೇಸರಗೊಂಡಿದ್ದರು.. ಅವರಮ್ಮನಿಗೆ ಒಂದಷ್ಟು ಸಮಾಧಾನ ಬುದ್ದಿ ಹೇಳಿದ ಮೇಲೆ , ಅತ್ತೆ ಮಲಗಲು ಹೋದ ಮೇಲೆ ಮಂಜು ಹೇಳಿದ್ರು "ಅವ್ರ ಕಥೆ ಗೊತ್ತಲ್ವ ಸುನಿ ನಿನಗೆ.. ೨೫ ವರ್ಷದಿಂದ ನೋಡ್ತಾನೆ ಬಂದಿದ್ದೀಯ, ನಿಮ್ಮ ಮೂರು ಜನರ(ವಾರಗಿತ್ತಿಯರು) ಬಗ್ಗೆ ಒಂದ್ ಮಾತು ಇಲ್ಲ .. ನಮಗೆಲ್ಲ ತಾಯಂದಿರು ನೀವು...'
ಹಾಗೆ ಮಾತಾಡ್ತಾ ಮಾತಾಡ್ತಾ .... 'ದಿನಾ ಅದೇ ಬಾವಿಯಲ್ಲಿ ನೀರ್ ತೆಗಿತಾ ಇದ್ರೆ ಬಾವಿಯ ಆಳ ಗೊತ್ತಿರುತ್ತದೆ ಕಣಮ್ಮ! ಹಗ್ಗ ಇಷ್ಟಕ್ಕೆ ನಿಂತರೆ ಬಿಂದಿಗೆ ಮುಳುಗುತ್ತೆ ,ನೀರು ಸಿಗ್ತದೆ ಅಂತ ! ಹೊಸದಾಗಿ ಬಾವಿ ಹತ್ರ ಬಂದವ್ರಿಗೆ ನೀರಿನ ಆಳ ತಿಳಿಯೋದಿಲ್ಲ ! ನೀನೂ ತಿಳ್ಕೋ ಬದುಕೋದು ಹೇಗೆ ಅಂತ !! ನಿನ್ ಮಕ್ಕಳು ನಿನ್ನನ್ನ ಹುಟ್ಟಿದಾಗಿಂದ ನೋಡಿರ್ತಾರೆ. ನೀ ಬೇಸರಗೊಂಡು ಮಾತಾಡಿದ್ರೆ ನಿನ್ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ನಮ್ಮಮ್ಮ ಹಿಂಗೆ ಅಂತ ಗೊತ್ತಿರುತ್ತೆ ಆದ್ರೆ ಸೊಸೆ ಅಥ್ವ ಅಳಿಯ ನಿನ್ನ ಆಗಷ್ಟೇ ನೋಡ್ತಾ ಇರ್ತಾರೆ, ಅವ್ರು ಬೇರೆ ಕಡೆಯಿಂದ ಬಂದು ನಿನ್ನ ಮನೆಗೆ ಸೇರ್ತಾರೆ... ಮಾತಾಡುವಾಗ ಸ್ವಲ್ಪ ತಡೆದು ಮಾತನಾಡು.. ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ನಿನಗೇ ಗೊತ್ತಾಗಿರುತ್ತೆ ಆ ಮಾತು ಅಗತ್ಯನಾ ಇಲ್ವಾ ಅಂತ .. 'ನನ್ನ' ಮನೆ ಇದು 'ಹೀಗೆ' ಇರಬೇಕು ಅಂತ ಅನ್ಕೊಬೇಡ..!!! ನಿನ್ನ ಕಾಲ, ನಿನ್ನ ಬದುಕು, ನೀ ಬದುಕ ನೋಡೋ ರೀತಿಯಲ್ಲೇ ಎಲ್ಲಾರೂ ನೋಡಬೇಕು ಅಂದಾಗಲೇ ಇದೆಲ್ಲ ಬರೋದು.... ಅಂತೆಲ್ಲ ಹೇಳ್ತಾ ಹೋದ್ರು !!! "ಅಯ್ಯೋ ಶಿವ, ಒಂದ್ ಪುಸ್ತಕ ಓದೋದಿಲ್ಲ(ಓದಿಲ್ಲ) ಆದ್ರೂ ಈ ಪಾಟಿ ಬುದ್ದಿ ಎಲ್ಲಿರುತ್ತೋ ಕಾಣೆ'!!!
ಮನಸ್ಸು ಒಮ್ಮೆಮ್ಮೆ ಮಳೆಯ ನಂತರ ಮೂಡೋ ಕಾಮನಬಿಲ್ಲಿನ ಚಿತ್ತಾರದ ಬಾನಿನಂತೆ... ಪಾಠ ಕಲಿಯೊದಕ್ಕೆ ಪುಸ್ತಕವೇಕೆ ಇಂತಹ ಜೀವದ ಗೆಳೆಯನಿದ್ದರೆ ಅನ್ನೋ ಹಾಗೆ :))))

ಮೆದುಳು ದೇಹದ ಅತಿ ಮುಖ್ಯ ಅಂಗ . ದೇಹ ಒಳಗೆ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಆಮ್ಲಜನಕದ ಶೇಕಡ ೨೦ ರಷ್ಟನ್ನ ಈ ಮಿದುಳೆ ಉಪಯೋಗಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ . (ಹಾಗೆಯೇ ಅದರ ಸರಿಯಾದ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಅಧಿಕ...