ನಿನ್ನ ನೆನಪಾದಾಗೆಲ್ಲ 
ಆ ಹೊಂಗೆಯ ಬುಡಕ್ಕೆ ಭುಜ ಆನಿಸುತ್ತೇನೆ ನಲ್ಲಾ.........
ಆ ಹೊಂಗೆಗೆ ನಾ ಭುಜ ಆನಿಸಿದಾಗೆಲ್ಲಾ 
ಅದು ನಿನ್ನಂತೆಯೇ ತಲೆದೂಗಿ 
ಮನದ ಬೇಗೆಯ ನೀಗಿಸುವುದಲ್ಲಾ..............:)))))

'ನೀನು ಕವಿಯಂತೆ ಹೌದೇನೇ ನಲ್ಲೇ '
ಎಂದ ನನ್ನವ..........
ಬೀಗಿಹಿಗ್ಗಿದ ನನ್ನ ಕಂಡು...
'ನಿನ್ನ ಕವಿತೆ ಕಣ್ಣ ತೆರೆಸುವುದೋ, ಕಣ್ಣ ಒರೆಸುವುದೋ
ಎರಡೂ ಸಾಧಿಸದ ಕವಿತೆ ಕವಿತೆಯೇ ಅಲ್ಲ...... ' 
ಎಂದಂದು ನನ್ನ ಕಣ್ಣ ತೆರೆಸಿಬಿಟ್ಟನಲ್ಲ..............:))

ಬೀಸುವ ಗಾಳಿಯಿಂದ 
ಆರಬಾರದು ಹಣತೆ ಎಂದು 
ತನ್ನ ಕರಗಳಿಂದ ಮರೆಮಾಡಿದಳು ಆಕೆ.......
ಉರಿವ ಹಣತೆಗೇನು ಗೊತ್ತು ತನ್ನ ರಕ್ಷಿಸುವ ಕೈ ಇದೆಂದು........
ಎಲ್ಲರ ಸುಡುವಂತೆ...
ಅವಳ ಕೈಗಳ ಕೂಡ ಸುಟ್ಟೇ ಸುಟ್ಟಿತು..........