ಹೇಳಿ ಹೋಗು ಕಾರಣವ ........

ನೀ ಹೊರಟ ಮೇಲೆ ....

ಹೃದಯದ  ಮೂಲೆಯಲ್ಲೆಲ್ಲೋ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಕಂಪನ...

ಮನ ಮಂಜುಗಟ್ಟಿದಂತೆ  

ನೆನಪು, ನೋವು, ಪ್ರೀತಿ ಎಲ್ಲ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಉಮ್ಮಳಿಸಿ ಬಂದಂತೆ... 

ಮೌನಿಯಾಗಿ ಹೋಗಲೇ...

ನೂರೊಂದು ನೆನಪುಗಳ ಒಡಲೊಳಗೆ ಬಚ್ಚಿಟ್ಟು..

ಬೆಟ್ಟದಷ್ಟು ನೋವನ್ನು ಹೃದಯದಲಿ ಅಡಗಿಸಿಟ್ಟು ... 

ಸಾಗರದಷ್ಟು ಪ್ರೀತಿಯನು ಮನದಲ್ಲೇ ಕೂಡಿಟ್ಟು..

ನನ್ನ ಮೌನ ನಿನಗೆ ನೋವ ತರದಿದ್ದರೆ...

ನನ್ನ ಪ್ರೇಮ ನಿನಗೆ ಹೊರೆ ಎನಿಸಿದ್ದರೆ..

ನನ್ನಿರವು ನಿನಗೆ ಬೇಡವಾಗಿದ್ದರೆ...

ನಾನು ಚಿರ ಮೌನಿಯಾಗಿ ಬಿಡುವೆ .....

ಆದರೆ....

ಹೇಳಿ ಹೋಗು ಕಾರಣವ ಗೆಳೆಯ....

ಕಾಲಾಯ ತಸ್ಮೆ ನಮಃ........!!!!!!!!!!

ಅಹಲ್ಯೆ ಎಂದರೆ ರೂಪವತಿಯಂತೆ

ರೂಪ ಎಂದರೆ ಅಪೂರ್ವ ರೂಪ ರಾಶಿಯಂತೆ

ಹೆಸರಿಗೆ ತಕ್ಕಂತಿದ್ದಳು ಆಕೆ

ರೂಪ ಕಂಡು ಮೊಹಿಸಿದ  ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಆಕೆ ದಕ್ಕಲಿಲ್ಲ

ಆಕೆ ಪ್ರೀತಿಸಿದರವರಾರು ಆಕೆಯನ್ನು ದಕ್ಕಿಸಿಕೊಳಲಿಲ್ಲ

ಪತಿ ಗೌತಮನಂತೆ ...ಬುದ್ಧನಂತೆ...

ಅನ್ವರ್ಥವಾಗಿದ್ದ

ತಿಳಿಗೊಳದಂತೆ ಸಾಗಿದ್ದ ಬದುಕಿಗೆ

ಇಂದ್ರನ ಆಗಮನ....

ಆಕಸ್ಮಿಕವೋ...ಅನುರಾಗವೋ ...ಅವಗಡವೋ..

ಅಹಲ್ಯೆ ಅರಿಯದಾದಳೋ

ಅಥವ..

ಅರಿಯದಂತೆ ಇದ್ದಳೋ !!!!!!

ಗೌತಮ ಅಂದಿನ ಋಷಿಯಲ್ಲ ಅಹಲ್ಯೆಯನ್ನು ಕಲ್ಲಾಗು ಎನ್ನಲು...

ಇಂದ್ರನನ್ನು ಸಹಸ್ರಾಕ್ಷನಾಗು ಎನ್ನಲು ...

ಅವನೇ ಕಲ್ಲಾಗಿಬಿಟ್ಟ  ...ಕುರುಡನಾಗಿಬಿಟ್ಟ....

ಈಗ ಅವನೇ  ಕಾಯುತಿದ್ದಾನೆ ರಾಮನ ಪಾದಸ್ಪ್ರಷಕ್ಕಾಗಿ ...ಮುಕ್ತಿಗಾಗಿ..

ಆದರೆ ಅಹಲ್ಯೆ ಅದೇ ಮೋಹದ ಬಲೆಯಲ್ಲಿ....

ಎಲ್ಲ ಮರೆತು ಕಣ್ಣಿದ್ದು ಕುರುಡಿಯಾಗಿ

ಇಂದ್ರನೊಡನೆ...ಚಂದ್ರನೊಡನೆ...

ಕಾಲಾಯ ತಸ್ಮೆ ನಮಃ........!!!!!!!!!!

ಬದುಕಿಗೆ ಬಣ್ಣ ತುಂಬಿದ ನೀನು......
ಬದುಕಿನ ಬಣ್ಣವನ್ನು ಅಳಿಸಬೇಡ ಗೆಳೆಯ ....
ಬದುಕಿಗೆ ಅರ್ಥ ತಂದವ ನೀನು ......
ಬದುಕನ್ನು ಅನರ್ಥಗೊಳಿಸ ಬೇಡ.....
ನಿನ್ನ ಇರವೇ ಸಾಕು ನನ್ನ ಬದುಕಿಗೆ ....
ಶಾಶ್ವತ ಬಣ್ಣ ಅರ್ಥ ತುಂಬಲು...... 
ನೋಟ.....ಸ್ಪರ್ಶ.....ಬೇಟಿ....ಏಕೇ

 ...
ನಿನ್ನ ಪ್ರೀತಿ ಹೊಂದಲು ......



ನೀನೆ ಬೆಳೆಸಿದ ಒಲವಿನ ತೋಟವಿದು ಗೆಳೆಯ 
ನೀನು ನಂಬಿದರೂ ನಂಬದಿದ್ದರೂ ಇದು ನಿಜ …!
ಯಾರಿಗೂ ಕಾಣದೆ..ಯಾರಿಗೂ ಕೇಳದೆ ....
ಬೆಳೆದ ಪ್ರೀತಿಯ ಹೊವುಗಳು .....
ನೀನು ಎಂದಾದರೂ ಬರುವೆ ಎಂದು ಕಾಯುತ್ತಿವೆ .... .
ನೂರಾರು ಜನ್ಮದ ಪ್ರೀತಿ ಆಹ್ವಾನದೊಂದಿಗೆ ......
ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಬಂದು ಆ ಹೂಗಳ ಪ್ರೀತಿ ಅನುಭವಿಸಲಾರೆಯ ಆಸ್ವಾದಿಸಲಾರೆಯ..